سلام به همگی!
اگه یه اوتاکو یا اهل انیمه و مانگا نیستین و تازه این اسما به گوشتون خوردن و یواشکی اومدین تا راجع بهش یه سرچی بزنین و گذرتون به اینجا خورده، تبریک میگم!
شما راه درستی رو اومدین و من اینجام تا راجع به انیمه ها، مانگاها و حتی اوتاکوها براتون توضیح بدم. بدون از دست دادن یه ثانیه، بیاین خیلی سریع و فوری بریم سراغ اولین و اصلیترین سوال: اصلا انیمه چی هست؟
انیمه یه سبک خاصی از کارتونه و احتمالا از گوشه و کنار شنیدین که کارتونای ژاپنی اسم مخصوص خودشونو دارن و به جای اینکه بهشون بگیم کارتون یا انیمیشن، انیمه صداشون میزنیم (که یه جورایی خلاصه شده ی همون واژه ی انیمیشن هستش). اگه بخوام یه طور دیگه بگم، میتونین اینطوری بهش فکر کنین که همه ی انیمه ها کارتونی هستند؛ اما همه ی کارتون ها انیمه نیستند.
انیمه نوع خاصی از کارتون یا همون انیمیشنه و سبک هنری متفاوتی نسبت به کارتون و انیمیشن های معمولی داره که مطمئنم متوجهش شدین. چشمهای درشت، رنگ موهای خیلی فانتزی و مدل موهای بهم ریخته، بینی های کوچولو و لب و دهن هایی که به شکل خط نقاشی میشن...همهی اینا یجورایی امضای انیمه ها هستن و متفاوت بودنشون رو نشون میدن.
این طراحی اغراقآمیز شخصیتها کمک میکنه که احساسات راحتتر بیان بشن. علاوه براین ترفندهای فنی انیمیشن مثل کلوزآپ ها و زوم های دراماتیک، نورپردازی شدید و رنگ های درخشان، به جو احساسی انیمه اضافه می کنند. اما گذشته از ظاهر بصری متفاوت، انیمهها به خاطر شخصیتهای پیچیده و خطوط داستانی جذاب، اینهمه طرفدار پروپا قرص و دو آتیشه دارن، و خب...حقم دارن!
انیمهها داستان های متفاوتی رو از نقطه دیدهای جالب و ماجراهای عجیب و غریب و باور نکردنی روایت می کنند و چون نوع روایت و پلات تویست(یا همون نقطهی عطف و چرخشهای داستانی) اشون متفاوته، تقریبا میشه تضمین 100% ای کرد که اگه تابحال وارد دنیای انیمه نشدین و دنبال این هستین که از یه جایی شروع کنین، قراره حسابی هوش و حواس از سرتون بپرونه!
راستی، حواستون باشه، چون ممکنه ظاهر نقاشیها و کارتونی بودن انیمه گولتون بزنه و فکر کنین که: ای بابا، اینم که مال بچه هاس...
اما اشتباه نکنین! اصلا هم اینطور نیست! باور نمیکنین؟ کافیه از همون دوست خوره انیمه تون بخواین که یه انیمه با تم بزرگسال یا دارک بهتون معرفی کنه تا اون جنبه ی تاریک و ترسناک انیمه رو هم ببینین ؛)
حالا که با انیمه آشنا شدیم، بریم سراغ سوال دوم:
مانگا چیه؟
اگه بخوایم توی یه جمله توضیحش بدیم، باید بگیم که مانگا همون کمیک یا کتاب مصوره، اما بازم ورژن ژاپنیش.
شاید توی مجله ها و کتابفروشی ها یا حتی فضای مجازی یسری کتاب که داخلشون پر نقاشیه و کنار شخصیتا یه کادره و توش یسری چیزا نوشته شده به چشمتون خورده باشه. همه ی اینا اسمشون داستان مصوره، یعنی یه نوعی از داستان که به صورت تصویری روایت میشه و برخلاف کتاب داستانهای معمولی، میتونین اینجا شخصیت ها، مکانها و محیط رو از طریق نقاشی ها ببینین.
در زبان فارسی به این دسته از داستانها کتاب مصور میگن. خارجیا اسمشو گذاشتن کمیک (مثل کمیک های ماورل و دی سی که ممکنه به گوشتون خورده باشن)، و نسخه ی ژاپنی اسمش مانگا هستش. کره ای ها هم مانگاهای مخصوص خودشون و دارن که اسمشون مانهوا هست.
حالا ممکنه سوال سوم براتون مطرح شده باشه. اینکه:
مانگا چه ربطی به انیمه داره؟
مانگا و انیمه گاهی رابطه ی خیلی تنگاتنگی دارن!
اگه اهل فیلم و سینما و فیلمای علمی تخیلی باشین و فیلمای استودیوی مارول یا دی سی رو دیده باشین، احتمالا میدونین که شخصیت هایی مثل بتمن سوپرمن، آیرون من، اسپایدرمن (یا همون مرد عنکبوتی خودمون) و... و...، همشون قبل از اینکه فیلمشون ساخته بشه کاراکترای داخل کمیک بودن. کمیک های موفق و پرطرفدار، صاحب فیلمای مخصوص خودشون میشن و این تقریبا یهجورایی تبدیل به یه قانون شده.
قانونی که راجع به مانگا و انیمه هم صدق میکنه و احتمالا دیگه حدسش زدین:
مانگاهای موفق و پرطرفدار، انیمهاشون ساخته میشه.
بیشتر انیمه های بزرگ و پرطرفدار (پرچم طرفدارای اتک آن تایتان بالاس)، انیمه هاشون دیر یا زود ساخته میشه و طرفدارا و خواننده های اون مانگاها میتونن از ورژن متحرک شده ی مانگای مورد علاقه اشون لذت ببرن!
برای مثال، همه ی انیمه های فوق العاده خوبی مثل: توکیو غول، رزیرو: آغاز زندگی در یک جهان تازه، اتک آن تایتان، ناروتو، وان پیس، گینتاما، وان پانچ من، فایر فورس، جوجوتسو کایزن، هایکیو و... در ابتدا مانگاهای عالیای بودن که استودیوهای ساخت و تولید انیمه تصمیم گرفتن انیمههاشون رو بسازن و طرفدارهای دو آتیش هاشون حسابی هم برای انیمه و هم برای مانگاشون سر و دست میشکونن.
حالا که این سوالمون هم جواب داده شد، یه گریزی هم بزنیم به قشر عزیز اوتاکو که اجحاف در حقشون زیاد میشه، ولی بنده خداها معمولا بی خطر و بی آزارن که هیچ، خیلیم انسان های دوست داشتنیای هستن (تعریف از خود نباشه).
شاید اسم اوتاکو به گوشتون خورده باشه، حالا به حالت خوب یا بدش و این سوال براتون پیش اومده باشه که: اوتاکو اصلا چی هست؟ خوردنیه؟ چیز بدیه؟ یا خوبه؟
درواقع، اوتاکو اسم جمعی از افراده. اونایی که عاشق مانگا و انیمه و فرهنگ ژاپن هستن. با عشق و ذوق فراوان انیمههای مورد علاقه اشونو فصل به فصل با چشمای قلبی دنبال میکنن، مانگاهاشون رو میخرن و میخونن و یه کوچولو هم ژاپنی یاد گرفتن، بس که انیمه نگاه کردن. علاقه ی وافری هم به جی پاپ یا جی راک (همون موزیک پاپ و راک ژاپنی، مثل کی پاپ و کی راک) دارن.
این بندگان خدا سرشون به کار خودشونه، گاهی یسری کلماتی مثل آریگاتووووو...، اوهایو گوزایماس، کنیچیوا، دوییتاشی ماشته و... به کار میبرن و برای انیمه و مانگاهای مورد علاقه شون فن گرلی یا فن بویی میکنن. توصیه ی من اینه که اگه میخواین یه لیست مرغوب از انیمه برای دیدن و مانگا برای خوندن نیاز دارین، حتما برین پیش این دوستاتون و بهشون بگین که یه چندتا مورد خوب براتون معرفی کنند. اگه هم با یه لیست بلند و بالا مواجه شدین، ازشون یه خلاصه بخواین و به توصیههاشون (و صد البته توصیههای ما) گوش کنین تا باشد که رستگار شوید!!
خب فکر کنم برای این دفعه کافی باشه و سرتونو درد نیارم. دنیای مانگا و انیمه دنیای خیلی خیلی گسترده ایه و این توضیحات فقط نوک یه کوه یخ رو تشکیل میدن و در آینده ممکنه مقاله های بزرگتر و تخصصی تری رو ببینین، اما برای شروع همینقدر کافیه. امیدوارم لذت برده باشن و مطلب براتون آموزنده بوده باشه!
فعلا تا بعد ؛)