نشست حل مسئله با عنوان «ارتقای تابآوری اجتماعی در شرایط جنگی» با حضور استادان و صاحبنظران از سوی دانشکده علوم اجتماعی برگزار میشود.

سخنرانان:
- دکتر علی حیدری، مشاور عالی مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی
- دکتر سید حسین موسوی چلک، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی
- دکتر زینب نصیری، مشاور اجتماعی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
- دکتر اردشیر انتظاری، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی
- دکتر محمدتقی کرمی قهی، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی
- دکتر غلامرضا لطیفی، مدیر گروه آموزشی برنامهریزی اجتماعی، شهری و منطقه ای دانشگاه علامه طباطبائی
- دکتر علی جنادله، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی
- دکتر حمیده عادلیان راسی، مدیر مرکز ارتباط با جامعه و صنعت دانشگاه علامه طباطبائی
دبیر نشست:
- دکتر علیاکبر تاج مزینانی، رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی
زمان برگزاری: یکشنبه مورخ ۱۲ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۸ تا ۱۱
مکان برگزاری: دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی، سالن ارشاد
ارتقای تاب آوری اجتماعی در شرایط جنگی اهمیت حیاتی دارد و به معنای توانایی جامعه برای مقابله و سازگاری با فشارها و آسیبهای ناشی از جنگ، حفظ انسجام اجتماعی و سلامت روانی اعضا است. جنگ معمولا با استرسهای روانی، اضطراب و ناامنی گستردهای همراه است که در صورت تضعیف تاب آوری اجتماعی، میتواند به فروپاشی اجتماعی و کاهش توان بازسازی بعد از بحران منجر شود.
از مهمترین راهکارهای ارتقای تاب آوری اجتماعی، افزایش سواد سلامت روان در جامعه و آموزش مهارتهای مقابله با استرس و بحرانهای روانی است. این آموزشها، از طریق برنامه های روانپزشکی و رواندرمانی فردی و گروهی، به افراد کمک میکنند تا احساسات طبیعی همچون ترس، اضطراب و اندوه را بپذیرند و به صورت سالم مدیریت کنند.
همچنین، تسهیل دسترسی به خدمات مشاوره در مناطق بحران زده، حتی در پناهگاه، نقش مهمی در کاهش آسیبهای روانی دارد. تقویت شبکه های حمایتی خانواده، دوستان و سازمانهای مردم نهاد نیز به ایجاد همبستگی اجتماعی و حس تعلق متقابل کمک میکند که عاملی تعیین کننده برای مقابله با فشارهای جنگی است. به علاوه، دولتها و نهادهای حاکمیتی باید برنامه ریزی های پیشگیرانه در زمینه آموزش روانی-اجتماعی پیش از بروز جنگ داشته باشند تا جامعه آمادگی بیشتری برای مقابله با بحران پیدا کند.
بسیج اجتماعی برای حمایت از گروههای آسیب پذیر مانند کودکان، زنان، سالمندان و افراد ناتوان باید به صورت هدفمند انجام شود تا کاهش نابرابریها و تأمین نیازهای معیشتی، بهداشتی و روانی آنها صورت گیرد. علاوه بر این، آموزش مهارتهای حل مسئله، مدیریت استرس و تکنیکهای آرامسازی به شکل برنامه های مشارکتی در جامعه میتواند تاب آوری فردی و جمعی را افزایش دهد
تاب آوری اجتماعی عامل مهمی است که نه تنها از فروپاشی روانی و اجتماعی جلوگیری میکند بلکه زمینه ساز بازسازی و پایداری جامعه در پسابحرانهای جنگی است و نقش کلیدی در موفقیت در شرایط جنگ ایفا مینماید.