
دوچرخهسواری بهخودیخود یک تجربهی اعتیادآوراست و بیشک دوچرخهسواری در کوهستان بهمراتب دارای جذابیت بیشتری است. عبور از مسیرهای خاکی و چمنزارها، رسیدن به چشمهای زیبا و نوشیدن آب در دل طبیعت و تنفس درهوای تازه، از مواردی هستند که دوچرخهسواری کوهستان را به رشتهی ورزشیِ محبوبی تبدیل میکنند.
قدم اول برای شروع دوچرخهسواری، انتخاب دوچرخهای مناسب است. دوچرخههای کوهستان «اُوِرلرد» یکی از گزینههای مناسب جهت دوچرخهسواری در کوه و طبیعتاند. از نکات اولیه که ضروری است در انتخابتان رعایت نمایید، سایزبودن دوچرخه است. دوچرخهی انتخابی باید برای قد شما مناسب باشد. بنابراین، با کمکگرفتن از آموزشهایی که در وبسایت گروه شکاری جهت انتخاب سایز مناسب دوچرخه قرار دادهایم، دوچرخهای مناسب انتخاب نمایید.
کلاه ایمنیای را تهیه کنید که اولازهمه برای سایز سرتان مناسب باشد. کلاههای استانداردِ دوچرخهسواری کوهستان، معمولاً یک نقاب دارند. این نقاب بهعلاوهی اینکه به شکست نور کمک میکند، در مسیرهایی که شاخوبرگ زیادی دارند نیز مانع برخورد آنها به عینک میشود.
لازم است تجهیزات ایمنی دیگری را هم در نظر داشته باشید. بعد از کلاه، انتخاب دستکش بسیار حائزاهمیت است. برای دوچرخهسواری در کوهستان، دستکشهای تمامانگشتی گزینهی مناسبتری هستند و اگر تازهکار هستید زانوبند و آرنجبند هم میتواند برای ابتدای کار کمکتان کند. داشتن لوازم دیگر، بسیار به سبکِ سواری شما مرتبط است. با تمرین و پیشرفت کار، رفتهرفته متوجه نیازهای خود خواهید شد.
بخشی از لوازم موردنیاز را در زیر مشاهده کنید.
کلاهایمنی
دستکش
پیراهن و شلوارک
عینک
تجهیزات ایمنیِ اضافهای را تهیه نمایید؛ بااینکه برای شروعِ دوچرخهسواری نیازی به همراهداشتن لوازم زیادی نیست وحتی شاید یک کولهپشتی حاوی لوازم اولیه بهنظر بسنده کند، اما رفتهرفته با پیشرفت کار متوجه نیازهایتان خواهید شد.
کیت باند، دسته آل، تلمبه، تیوپ زاپاس، چسب پنچرگیری، بادگیر، قمقمهی آب و تغذیه مناسب دوچرخه سواری، از مواردی هستند که همیشه باید همراهتان باشد.
بهغیراز داشتن دوچرخهای خوب و مناسب، در دوچرخهسواری کوهستان داشتن بدنی آماده و قوی هم بسیار مهم و حتی دارای اهمیت بیشتری است؛ چراکه شما باید بتوانید در مسیرهای ناهموار دوچرخه را کنترل نمایید، بنابراین همیشه سعی کنید با تمرینات بدنسازی بدن خود را در آمادگی مناسبی نگاه دارید.
لازم است دوچرخه را برای سایز قد خود تنظیم نمایید. ابتدا باید خیلی راحت روی دوچرخهتان قرار بگیرید و میلهی زین، زین و فرمان را با مشخصات مناسب خود تنظیم کرده تا احساس راحتی داشته باشید.
در آغاز، برای یادگیریِ دوچرخهسواری کوهستان، زیاد نیازی به مهارتهای شناسایی مسیر ندارید. شما میتوانید از پارکهای داخل شهر نظیر پارک چیتگر، سرخهحصار یا لویزان شروع کنید. سعی کنید ابتدا در مسیرهای مسطح رکاب بزنید تا با مهارتهای تعادلی بیشتر آشنا شوید.
نگران نباشید؛ فقط سعی کنید با دوچرخهسواری روی بافت خاک آشنا شوید.
وقتی بهدنبال مسیر هستید باید حدود ۱۳ تا ۱۵ متر جلوتر را نگاه کنید. نگاهکردن به جلوی چرخ، کنترل شما را بسیار کم کرده و مانع دید مناسب ابعاد زمین میشود. بنابراین، سرتان را بالا گرفته و مقابلتان را نگاه کنید. شاید در مسیر، شاخهی درخت و یا بوتهای حواستان را به خودش جلب کند اما باید سعی کنید حواستان معطوف به مسیر باشد و برای تماشای مناظر، بهتر است توقف نمایید و سپس یک دل سیر به طبیعت اطرافتان نگاه کنید.
ترمزگرفتنِ صحیح را تمرین کنید. سعی کنید از هر دو ترمز عقب و جلو با هم استفاده کنید. ترمز جلوی دوچرخه قدرت بیشتری دارد و در زمان استفاده، سریعترمیتواند باعث کلهشدن خودتان و دوچرخه شود. پس مراقب باشید.
به یاد داشته باشید که سرِ پیچها نباید ترمز بگیرید، بلکه قبل از رسیدن به پیچ باید سرعتتان را کم کنید تا برای پیچیدن مناسب باشد.
همچنین سعی کنید در مسیرهای سرپایینی، برای ترمزگرفتن، وزن خود را کمی بهسمت عقب دوچرخه متمایل کنید.
تکنیکهای صحیحِ بالا و پایین آمدن در مسیرهای خاکی را تمرین کنید. آموزشهای صحیح در سرپایینیها و سربالاییها، بخش بزرگی از دوچرخهسواری کوهستان است.
هنگامیکه در مسیرهای سربالایی تند رکاب میزنید، باید دورِ پای بالایتان را حفظ کرده و خودتان را کمی بهسمت جلوی زین بکشید؛ این کار برای آن است که چرخ جلوی دوچرخه بلند نشود.
در ابتدا بهتر است که در مسیرهای سرپایینی زین خود را پایین بیاورید؛ چون این کار باعث بالارفتن تعادل خواهد شد. مهمترین فرایند برای پایینآمدن در مسیرهای خاکی، حفظ آرامش و تعادل است. باید از روی زین بلند شوید و روی موانع متمرکز شوید. آرنج یا مفاصل خود را قفل نکنید زیرا اگر سنگهای مسیر از زیر به لاستیکها ضربه بزنند، میتواند بسیار دردناک باشد.
تا میتوانید تعویض دنده را تمرین کنید. بهترین معیار برای زمان تعویض دنده، تعداد دورِ پای شما در دقیقه است. فرمول بهدستآوردن دورِ پا به این صورت است: در زمان رکابزدن تعداد چرخش یک پای خود را در یک دقیقه بشمارید. این تعداد باید حدود ۷۰ تا ۱۱۰ دور در دقیقه باشد. حال اگر تعداد چرخش یک پای شما از این اعداد کمتر است، دنده را کمی سبک کنید که تعداد چرخش پایتان بالا برود و اگر تعداد چرخش پا از ۱۱۰ بالاتر رفت، دنده را سنگین نمایید. در واقع معیار تعویض دندهی دوچرخه به این شکل است که شما باید تعداد دورِ پای خود را در محدودهی این اعداد نگاه دارید.
سعی کنید با یک دوچرخهسوار باتجربه همراه باشید. هزاران نکته برای دوچرخهسواری کوهستان وجود دارد که دوچرخهسواران باتجربه میتوانند برای رشد بیشترتان به شما منتقل کنند.