ویرگول
ورودثبت نام
ماهور
ماهوربه دنیای درهم ذهن من خوش آمدید. اینجا از همه چیز حرف برای نوشتن هست
ماهور
ماهور
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

وقتی منتقد خودمان می‌شویم.

از علاقه‌مندی‌هایم به نوشتن در سن و سالی که دوره‌ی راهنمایی را می‌گذراندم، آن هم در زنگ‌های انشاء که بگذرم، به گمانم اولین زمانی که جوّ نویسنده شدن مرا جدی گرفته و شوق نوشتن وجودم را پرکرده بود، پانزده سالگی بود. زمانی که اولین رمان زندگیم را نوشتم. البته الان می‌توانم بگویم اولین و آخرین، چرا که بعد از آن دیگر چنان داستان بلندی ننوشتم.

از همان رمان‌های عاشقانه‌ی زرد، با همان موضوع کلیشه‌ای که نمونه‌اش را تا همین چند سال‌ پیش در داستان‌های شهر دیزنی می‌دیدیم. فرقی نمی‌کرد دختر داستان پرنسس باشد یا یک رعیت زاده، شاهزاده‌ای سوار بر اسب سفید می‌آمد و روی خوش زندگی نمایان می‌شد.

البته داستان من تفاوت‌های خودش را داشت مثلا شاهزاده‌ی قصه‌ی من سوار بر یک مگان می‌آمد. و مشکل و گره وصال این دو عاشق و معشوق دقیقا مادر پسر بود که مخالف این وصلت بود و دخترک قصه‌ی مرا که از دار دنیا فقط پول کم داشت را لایق خودشان نمی‌دانست.و...و...و...از چه بگویم که خودتان بهتر از من دنیای کتاب‌ها و رمان‌هایی که حیف زمان است صرف خواندنشان کنید را خوب می‌شناسید.

به خودم که آمدم، وسط ریخت و پاش‌های وسایل قدیمی نشسته بودم و شده بودم منتقد خودم. از اسم و رسم داستان بگیر تا ایده و پرداختن به شخصیت‌های قصه، یکی یکی همه را از دم تیغ نقادانه‌ام گذراندم و گذاشتم کنار.

هیچ حس بدی نسبت به این موضوع نداشتم. از اینکه به خودم بگویم نوشته‌ات در حال حاضر یک قران هم نمی‌ارزد، باک و واهمه‌ای نداشتم. به نظرم اگر بعد از این همه سال هنوز قرار بود به آن نوشته‌ها به چشم بهترینها نگاه کنم و قربان صدقه‌ی چکیده‌های قلمم بشوم. نمی‌شد گفت ذهن و دید و قلم و دانسته‌هایم نسبت به نوشتن رشد کرده است.

شنیده‌ایم که می‌گویند بسیار سفر باید تا پخته شود خامی.

حکایت قلم و نوشتن هم همین است. آنقدر باید ورق سیاه کرد و خط زد و پاک کرد، تا از آنچه که ذهن تراوش می‌کند و قلم می‌چکاند بوی پختگی بر خیزد.

نوشتن و باز نوشتن و تکرار این امر مهم، طی زمان نه تنها شما را به یک نویسنده‌ی صاحب سبک بدل می‌کند. که از شما یک منتقد و ویراستار لااقل برای قلم خودتان می‌سازد.

بگذارید در آخر بعد از نقدی که بر نوشته‌های پانزده‌سالگیم داشتم. از خوبی‌ها و فوایدش هم بگویم.

اول اینکه خوشحالم در آن زمان به حرف دلم گوش داده و آنچه به اقتضای سن و متاثر از کتاب‌هایی که خوانده و فیلم‌هایی که دیده بودم را برای خود نگارش کرده‌ام.

دوم اینکه همان نوشته هر چقدر ضعیف فی‌الحال می‌شود با یک ویرایش آن را به اثری زیبا تبدیل کرد و این مرا گامی به جلو سوق می‌دهد.

بد نیست چند تا از روش‌های تقویت نوشتن را با هم مرور کنیم.

  • مطالعه و نوشتن بسیار(اصلی که همیشه هست)
  • بازی با کلمات(چند کلمه‌ی بی‌ربط بنویسید و سعی کنید با آن‌ها یک داستانک بسازید)
  • از تکرار کلمات بپرهیزید( سعی کنید از معادل یا هم خانواده‌اش استفاده کنید)
  • بازی حروف به هم ریخته را انجام بدهید( چندین حرف بنوسید و سعی .کنید با آن‌ها کلمات معنا دار بسازید)

امیدوارم از خواندن تجربیات من خوشتان آمده باشد.

دوستدار شما:ماهور

۲
۰
ماهور
ماهور
به دنیای درهم ذهن من خوش آمدید. اینجا از همه چیز حرف برای نوشتن هست
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید