و میرود
فصل سرد زمستان
پر میکشد
و بهار
تک دختر خانه
از راه میرسد
تا برادرش را بدرقه کند
و چه زیبا با گل و بلبل
تک پسر خانه را
برای سفر سه ماهه اش
بدرقه میکند
و بهار اشک میریزد
و تک پسر با دعای خواهرش
راهی میشود
و یک بهار میماند و تنهایی
یک بهار میماند و دلتنگی
یک بهار میماند و نگرانی
شروع میکند
برای از بین بردن احساسات بد
دست به کار میشود
دست میکشد بر سر خانه
سبز میکند دریا و قاره
بلبل ها را میفرستد
تا حیوانات را بیدار کنند
و از دلتنگی برادر رهایی یابد
و می آید
زنده میکند
شاد میکند
بیدار میکند
سبز میکند
رنگارنگ میکند
و نهایتا به عالم حیات میدهد
و اینک این همان بهار است
آمده
سررسیده
و میخواهد پرده های غم و تاریکی را
کنار زند
مرهمی باشد بر درد ها
و حیاتی باشد بر مرگ ها
آمده تا شاد کند
پاک کند
عاشق کند
و نهایتا آمده تا درد منو تو را آرام کند.
(غوغای سکوت)
