راچستر با قیافهای عبوس و جدی وارد زندگی جین میشود. اولین دیدارشان در عمارت تورنفیلد بسیار سرد و رسمی است. راچستر با لحنی دستور گونه و ارباب مآبانه با جین صحبت میکند و جین هم آرام و با نهایت ادب و نزاکت به او جواب میدهد. بعدتر خواهیم فهمید که راچستر از همان نگاه اول نرد عشق باخته است و خوب جین را زیر نظر گرفته است و دارد او را میآزماید تا راهی بجوید به دل مهربانش که در نگاه اول چون سنگ مینماید. راچستر جین را به اطاق خود میخواند و میخواهد نقاشیهایش را به او نشان بدهد. نقاشیهای جین ذهن پیچیده و افکار دور از ذهن و خیالپردازیهای روش و واضح او را برای راچستر آشکار میکند.
جین سه نقاشیاش را برای ما توصیف میکند. در هر سه نقاشی پیکر زنی در میان صحنهای عجیب دیده میشود که هر کدام معنای ضمنی را به ذهن خواننده متبادر میکند (ص 183). در خصوص نقاشیهای جین بحثهای بسیاری در دنیا شکل گرفته است از آن جمله میتوان به مقالۀ (Simmons, 2002) و (Miller, 2013). هنرمندان زیادی هم سعی داشتهاند با الهام از توصیفات جین در رمان، آن نقاشیها را خلق کنند.

Caitlin Kuhwald, “Iceberg.” Watercolor. 2014

Caitlin Kuhwald, “Evening Star.” Watercolor. 2015
ولین نشانههای عشق راچستر به جین در گفتگوی آنها آشکار میشود. همانجا که راچستر میگوید خطا در لباس یک فرشته نورانی به سراغش آمده که محبتآمیزترین پیام دنیا را با خود دارد که قلبش را که قبلا دخمهای بود به معبری تبدیل کرده (ص 201). راچستر از همان ابتدا میداند که این احساسی که به جین دارد خطا است و او دارد با تمام قدرت راه دوزخ را هموار میکند (ص 202). گفتگویی که در این قسمت شکل میگیرد به گونهای گفتگویی نامتوازن است، راچستر میداند از چه سخن میگوید ولی جین هنوز نمیداند کمی گیج شده است، سردرگم است، روایت، باورهای راچستر را درباره شکلگیری این رابطه بازمینماید و باورهای جین را در خصوص نوع رابطه و نه مصداق آن، چرا که جین کاملا انتزاعی وارد گفتگو شده است. باورهایش بیش از آنکه در خصوص مصداق خطا باشد دربارۀ مفهوم خطا است به این حرف جین دقت کنید: «حقیقتش را بگویم، آقا، منظورتان را نمیفهمم. نمیتوانم به این گفتوگو ادامه بدهم، چون سررشته را از دست دادهام. فقط یک چیز میدانم. گفتید به آن خوبی نبودهاید که میبایست باشید. بابت عیب و نقصتان تاسف میخورید. یک چیز را میفهمم... گفتید که آلودگیِ خاطر و یاد بلای همیشگی است. به نظر من، اگر تلاش میکردید، به وقتش متوجه میشدید که میتوانستید بشوید همان شخصی که خودتان میخواستید (ص 201)». جین بلند میشود احساس میکند ادامه دادن به گفتوگویی که برایش کاملا مبهم است فایدهای ندارد.
شاید این درستترین حرفی است که جین دربارۀ زندگی گذشته راچستر بیان میکند، حرفی که هنگامی به زبان میآورد که هنوز عاشق راچستر نشده است، هنوز آنچنان در بند عشق اسیر نشده است که نتواند خوب و دقیق راچستر را ببیند، خطاهایش را تشخیص دهد و او را برای فریبدادن خودش مقصر بداند.
رونته, ش. (1397). جین ایر. (ر. رضایی, مترجم) تهران: نشر نی.
Miller, E. V. (2013). Just As If She Were Painted’: Interpreting Jane Eyre through Devotional Imager. The Journal of the Brontë Society, 318-325.
Simmons, J. R. (2002). Jane Eyre's Symbolic Paintings. Brontë Studies, 247-249.