
مهارت خودآگاهی مهارتی است که ما توانایی شناخت خود را داشته باشیم، من خودم هیچ چیزی از خودم نمی دانستم حتی وقتی کسی از من می پرسید نقطه ضعف تو چیست، من جوابی نداشتم که بگویم چون اصلا شناختی از خودم نداشتم که جواب بدهم!
افرادی که دارای خودآگاهی هستند به خوبی خصوصیات خودشان، نقطه ضعف؛ نقاط قوت و ارزش های خود را می دانند و وقتی کسی مثل من از شما سوال می پرسد به خوبی می توانند پاسخ درست و آگاهانهای از خود بدهند.
کسی که دارای خودآگاهی است و در مورد نقاط قوت و ضعف خود آگاهی دارد، بهتر می تواند تصمیم بگیرد و بر روی تصمیمهای خود بیاستد چون تصمیمی که گرفته است بر اساس آگاهی کامل از ویژگی های خود بوده است؛ برای مثال من خودم برای کاری برنامه ریزی می کردم، بدون آنکه شناختی از نقاط قوت و ضعف خود داشته باشم!
بدون دانستن این موضوع که آیا می توانم این کار را انجام دهم یا خیر، برنامه ریزی میکردم و در آخر با شکست مواجه می شدم، پس اهمیتی که خودآگاهی دارد این است که به خوبی بر روی برنامه ریزی های خودمان پایبند می شویم و رهبری خوبی در مورد خود و دیگران می توانییم داشته باشیم، کسی که در مورد خودش آگاهی دارد، می تواند در مورد دیگران هم آگاهی داشته باشد.
همه ما انسان ها دارای نقاط ضعف و نقاط قوت هستیم و ممکن است از این ضعفها و قوت ها آگاه نباشیم؛ ابتدا باید نقاط قوت خود مانند تواناییها، موفقیتها و استعدادهای خود را بشناسیم تا اعتماد به نفسمان افزایش یابد و سپس بعد از آن به نقاط ضعف خود برسیم تا بتوانیم روی آن ها به خوبی کار کنیم.
همه ما از در خانوادهای به دنیا می آیییم که هر کدام باور و نگرش خاص خود را دارند و این باور ها بر روی ما هم تاثیر می گذارد که در آینده ما هم بر اساس آن باور ها نگرش خود را می سازیم.
گویا ما بر اساس یک چهارچوب ذهنی رفتار میکنیم ما برای خودآگاهی باید این چهارچوب ها را بشناسیم و نگذاریم ای چهارچوب ها باعث رفتار غلط ما بشوند.
هدف خود را بشناسید همه ما در زندگی هدف هایی را برای خود تعیین کردهایم و برای آن تلاش می کنیم برخی از ما هدف هایی را تعیین می کنیم بی آن که اطلاعاتی از نقاط قوت ضعف خود داشته باشیم، برنامه ریزی و هدفمند بود در رسیدن به خودآگاهی تاثیر زیادی دارد وقتی فرد هدف دارد، با خود دو دو تا چهار تا میکند که من چه چیزی برای رسیدن به این هدف کم دارم تا روی آن کار کنم و از این طریق به خوداگاهی می رسد.
ما در جامعه با افراد گوناگونی سر و کار داریم که می توانند در رساندن ما به خوداگاهی کمک زیادی کنند؛ مثلا ما با یک هم کلاسی خود می نشینیم و از او سوال می پرسیم که شما به عنوان یک دوست در من چه ویژگی هایی را می بینید که بد است یا خوب است؟ دوستی که صادق باشد می تواند نقاط ضعف و قوت ما را به ما گوشزد کند؛ در مقابل شنیدن نکات ضعفتان صبور باشید و سعی کنید که آن ها را تبدیل به نقطه قوت کنید.
باید این را قبول کنید که گاهی دچار اشتباه می شوید و نمی توانید همیشه آن گونه که می خواهید باشید حتی اگر اطافیانتان می گویند که تو می توانی ادامه بدهی، باز هم از خود واقعی تان دور نشوید چون این شمایید که به خودتان آگاهی دارید نه دیگران!
در رسیدن با خود آگاهی این نکته را به یاد داشته باشید که آرمانی و کمال گرایانه در مورد خود فکر نکنید مثلا بگویید من روزانه ۴ ساعت می خوابم و ۱۹ ساعت هم کار میکنم تا موفق شوم وقتی توانایی این را ندارید آرمان گرایی نکنید؛ بنابراین برای رسیدن به خوآگاهی دید واقع گرایانه به خودتان داشته باشید،
برخی افراد توانایی ریسک کردن ندارند و همیشه از این که کاری انجام دهند می ترسند اینگونه از افراد هیچوقت به موفقیت های بزرگ نخواهند رسید، ابتدا خود را بشناسید و سپس از شناخت، روی ضعف هایی که مانع ریسک کرد شما می شود کار کنید.
وقتی شما هر کاری را برای تایید شدن از اطرافیانتان انجام می دهید به موفقیت نخواهید رسید؛ چون این شما هستید که از ویژگی ها و توانایی های خودتان اطلاع دارید نه دیگران؛ شما فقط به تایید خودتان نیاز دارید.