ویرگول
ورودثبت نام
روشنک
روشنکدل من در دل شب، خواب پروانه ‌شدن میبیند...
روشنک
روشنک
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

کارکرد موزیک به عنوان وسیله ای برای سفر در زمان

آیا می توان از موزیک به عنوان یک وسیله نقلیه عمومی استفاده کرد؟ چندان بعید نیست.

مثلا امروز در یک عصرگاه به شدت گرم مرداد ماه، آنگونه که از هر عصرگاه گرم تابستانی دیگر انتظار برود، در اتاقم که به طور متوسط 10 درجه از هر نقطه دیگر در خانه گرم تر است و انرژی خورشید تابان را بیشتر جذب می کند نشسته ام. حتی پاهایم عرق کرده، ذهنم درگیر نوشتن یک پروپوزال است که ناگاه موزیکی از محمد علیزاده پخش می شود و به ناگاه من دیگر در اینجا، یعنی در اتاق بسیار گرم و آتشین منزلمان قرار ندارم؛ بلکه فرسنگ ها دورتر، در آشپزخانه خوابگاه دخترانه در ارومیه هستم که به طور اتفاقی از همیشه خلوت تر است؛ ظهرگاه ابری یک روز سرد زمستانیست که برف می بارد و من در حال فراهم کردن مقدمات آش رشته ام. حتی ظاهرم هم تغییر کرده: لاغرترم و موهایم کوتاه تر است و لباس هایی مناسب فصل پوشیده ام. گاه به لبه پنجره ای که به حیاط و خیابان رو به روی ساختمان خوابگاه باز می شود سرک می کشم و پیش از آن که پیاز داغ طلایی شود به سمت گاز های رو میزی بر می گردم. این ها همه در حالی است که موزیک محمد علیزاده از گوشی تلفن همراهی که با خود دارم پخش می شود : میدونی رفت همه فکر و خیالت، خاطرت تخت....

چه چیز به خصوص در آن روز بود و چه احساس به خصوصی در گوشت و پوست دخترکی که در یک روز برفی در خوابگاهی که از همیشه خلوت تر است آش رشته می پزد و به موزیک غمناکی گوش می دهد وجود دارد که این خاطره را به مقصدی برای سفر در زمان بدل می کند؟ شاید متن این پرسش خود گویای پاسخ باشد یا حداقل سرنخ هایی از آن بدهد.


۱
۳
روشنک
روشنک
دل من در دل شب، خواب پروانه ‌شدن میبیند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید