فیلم a star is born را برای بار چهارم است که می بینم. فارغ از علاقه شخصی که ب لیدی گاگا دارم داستان فیلم هم برایم جذاب است. عشقی که بین ally و jack (با بازی فوق العاده خوب بردلی کوپر) شکل می گیرد را دوست دارم. اوج گرفتن ally را در کنار همسرش دوست دارم. و رسیدنش به چیزهایی ک لیاقت آن ها را دارد. داستان برای من همین است. داستانی ک در آن جک فقط گاهی لب تر می کند و در موقعیت های نامناسب می رود روی مخ الی. به غیر از این ها داستان هیچ نقصی ندارد. برای من همین کافی است. به همین خاطر درست بعد از سکانس خراب کاری جک در مراسم Grammy awards الی، فیلم را می بندم. این همان کاری است که حین تماشای مائودی می کنم. یا حین خواندن کتاب جین ایر شارلوت برونته؛ قبل از کور شدن آقای راچستر، یا حین دیدن فیلم برباد رفته قبل از مردن ملانی . حتی فارست گامپ هم فقط قبل از مرگ جنی جذاب است.
برای بعضی فیلم ها یک پایان همان است که کارگردان انتخاب کرده و یک پایان که من می پسندم. ;)
