این روزها انقدر حرف از ویروس کرونا همه جا را پر کرده کسی یادش نیست ک دارد بهار می آید. دیده اید ک درخت ها شکوفه زده اند؟ جوانه سر شاخه ها را دیده اید؟ سبز و نجیب و ریز و بی هیاهو سر برآورده اند و پیداست قرار است شاخه های بزرگ و با شکوه شوند. عین خیالشان هم نیست ک یک ویروس افتاده ب جان آدمیزادهاو نوع بشر را تهدید می کند.
حجم بی تابی و هراسی ک این روزها دل ها را پر کرده و همزمانی آن با روزهای پایانی سال بیش از هرچیز ثابت می کند ک "بهار" و "عید نوروز" مفاهیمی هستند که ب احساسات بستگی دارند و وابسته اند ب آنکه چقدر دل و دماغ داریم. اگرنه روزها ذاتا یکی اند، گذر زمانند. اسفند فرق ندارد با مهر.
