این احمقانهترین سوالیه که از خودم پرسیدم: شما هم فکر میکنید؟
این سوال از روزی شروع شد که میخواستم خونم رو عوض کنم.
این هم احمقانست. درسته!
از بچهگیه بچهگی با خودم فکر میکردم که الان مثلا اگه جای مامانم بودم داشتم اونجا فلان کار رو میکردم چه حسی داشتم؟ دنیا رو چطوری میدیدم؟
این معلومه که اون هم فکر میکنه اما مدت بعد که بزرگتر شدم یعنی امسال با خودم دیگه این فکرا رو نکردم! و تا مدتی فکر میکردم فقط و فقط خودم توی این دنیا دارم زندگی میکنم...
این چیزیه که بهش میگن خودخواهی.
ولی برای من خودخواهی نبود.
از یک طرز فکر داشتم مهاجرت میکردم به یکی دیگه، و این وسط توی راه خیلی بهم سخت گذشت!
چون باید خیلی چیزها رو انتخاب میکردم. که اون انتخابهاست که الان بنده رو ساخته که دارم برای شما و یا حتی بیشتر خودم وسط کاری که مثلا میخواستم بکنم، پست مینویسم.
تمام این چیزهایی رو که میگم تک به تک توی زندگی خودم تجربه کردم و دقیقا برای هر کدومشون یک مثال توی زندگی واقعیم دارم.
بیاین این طوری بهش فکر کنیم که ما توی یک خونهای با آرامش نشستیم و داریم زندگیمون رو میکنم تا اینکه یکی از این اتفاقا میافته:
یکی میاد در میزنه میگه باید به یک منطقیهی دیگه که معلوم نیست دوره یا نزدیک مهاجرت کنی. (حالا اون شخص میتونه یکی از اعضای خانوادت باشه یا یک غریبه!)
خودت دلت میخواد مهاجرت کنی. (به هر دلیلی)
شرایط مجبورت میکنه. (این شاید یکم مثل اولیه باشه ولی شرایط با یک شخص خیلی فرق داره!)
شاید فکر کنین که همون اولش در آرامش نبودیم! شاید اون خونه اصلا جای مناسبی برای زندگی نباشه/نبوده. برای من بوده و این مثالها مثالهای منه. من قبل از امسال توی اون خونه زندگی میکردم.
برای مهاجرت (منظورم فقط نقل مکان کردنه نه رفتن به خارج کشور و از این جور چیزا) باید خیلی تصمیمها رو بگیریم چیزهایی مثل:
چه وسایلی ببری و وسایل فعلیت رو چیکار کنی.
کجا میخوای بری؟ (یکی از مهمترین سوالها که شامل آیا اونجا مکان خوبیه یا نه و کلی سوال وقت گیر دیگه هم میشه.)
آیا تو واقعا حاضری چیزیو که داری بدی؟ و بری یک جای دیگه که معلوم نیست خوبه یا نه؟
چطوری باید بری اونجا؟ بقیه دربارت چی فکر میکنن؟
حالا اونجا که رفتی میخوای چی کار کنی؟ چرا؟
معلومه که هممون زیر این سوالا داغون میشیم! وقتی به همشون با جزئیات جواب دادیم حالا وقت اینه که عملیش کنیم... سختتر از تصمیمها نیست ولی خیلی به فضای اطرافمون مربوطه جوری که باعث خراب شدن یا تشکیل رابطههای مختلف میشه.
شما دوستی را که در آن منطقه داشتید را از دست دادید. ولی در طول نقل مکان با افراد دیگهای دوست شدید. که رابطهی شما میتواند بد و یا خوب باشد.
فرض کنید که شما همخانهای دارید که او هم تصمیم گرفته است با شما بیاید. اما با تصمیمهای شما موافق نیست. در هر حال او یک آدم دیگر است و برای خودش تصمیمها و اعقاید خودش را دارد... این دو شخص همخانه چه بحثهایی که نخواهند داشت...
حالا رسیدیم به خونهی جدیدمون... میخوایم خونه رو بچینیم. این مرحلهی دوم از تصمیمهاست.
آیا باید این فرش رو اینجا بزارم؟ یا اینجا؟ هر کدوم چه تأثیری روی زندگی من خواهند داشت؟
من دارم فرشها رو میچینم... فرشها اولین چیزی هستند که صاحب خانه میگذارد و برای برداشتناشان هم باید تمام وسایل خانه را بلند کند چراکه فرش زیربنای خانهاست و جابجاییش نسبت به بقیهی وسایل سخت تره... فرشام رو انتخاب کردم ولی نمیدونم کجا بزارمشون... ولی سخت تر از تصمیمهای مرحلهی اول نیست... اون موقع واقعا نمیدونستم چی کار کنم ولی الان حداقل یک برنامهای دارم.
وقتی داشتم این تصمیمها رو میگرفتم به آدمهای اطرافم توجه کردم ولی وقتی که متوجه شدم باید از اون خونه برم، نه... فکر نکردم که بقیه ممکنه چه فکری دربارهی من بکنن. فکر نکردم که به بقیه چه آسیبهایی میرساند.

ممنون میشم به این سوالات از پستم جواب بدید تا سعی کنم دفعهی بعدی کار تر و تمیزتری ارائه بدم(: یادتون نره آخرش گذینهی submit رو بزنید:)
عقاید هم مهاجرت میکنند... و با این کار انسانی را از این رو به آن رو میکنند