یکی از پرتکرارترین واژههای این روزهای آگهیهای استخدام، کلمه خلاقیت است. کسب و کارها به دنبال استخدام افراد خلاق و نوآور هستند زیرا با آنلاین شدن مشاغل و فراگیری شبکه های اجتماعی، خلاقیت یکی از مهم ترین مهارتها یا بهتر است بگوییم ویژگیها برای هر شخص و کسب و کاری تلقی میشود. خلاقیت میتواند وجه تمایز ارزشمندی برای ما در دنیای اینترنت باشد تا به هرچه بهتر و بیشتر دیده شدن کسب و کارمان کمک کند.
در مورد خلاقیت و خلاق شدن کتابها، مقالهها و راهکارهای بسیار زیادی را میتوانید پیدا کنید که با ارائه روشهایی که عمدتا روشهای موثری نیز هستند به آموزش این موضوع پرداختهاند اما چیزی که در اینجا قرار است بخوانید نگاهی متفاوت به این مسئله است.
دیدگاه متفاوتی که میداند با وجود شبکههای اجتماعی و برای دیده شدن محتوایی که تولید میکنیم در اقیانوسی از محتوا، خلاقیت امری الزامی است ولی با این حال، رابطه معکوسی میان استفاده از شبکههای اجتماعی و خلاق بودن بیان میکند.
احتمالا خیلی از ما دیگر زندگی بدون شبکههای اجتماعی را به یاد نمیآوریم و یادمان نمیآید شبهای بدون اینستاگرام چگونه به خواب میرفتیم یا چطور بدون اینکه عکسی از مهمانی دوستانه یا کوهنوردی آخر هفتهمان به اشتراک بگذاریم، خوش میگذراندیم.
سعی کنید آخرین باری که حوصلهتان سر رفت را به یاد بیاورید. احتمالا یاد آخرین باری خواهید افتاد که موبایل به دست گرفتید و وارد اینستاگرام، توئیتر یا تلگرام شدید. باید بگویم اسم این لحظات هرگز حوصله سر رفتن نیست. شما با به دست گرفتن موبایل، اجازه ندادید حوصلهتان سر برود و این دقیقا همان دلیلی است که این روزها خلاقیت انقدر مهم شده است.
ما در شبکههای اجتماعی در طوفانی از محتوا قرار داریم که به طور میانگین برای هر کدام کمتر از یک دقیقه وقت میگذاریم. با کشیدن نوک انگشتمان روی صفحه گوشی، هر لحظه موضوع و محتوای وارد شده به مغزمان را عوض میکنیم و روی هیچ موضوعی عمیق نمیشویم.
این موضوع ما را کم طاقت کرده و باعث شده تا حتی حوصله خواندن کپشنهایی بیشتر از دو سه خط یا تماشای ویدئوهای بیشتر از یک دقیقه را نداشته باشیم. خواندن کتاب و دیدن فیلمهای بلند ارزشمند را که به کلی فراموش کردیم. نوعی ولع دیدن و خبردار شدن از محتواهای جدید به سراغمان آمده که هیچ انتهایی ندارد و البته با پایین آمدن آستانه صبر و حوصلهمان برای عمق بیشتر روی موضوعات و مسائل، رابطه مستقیم دارد.
مغز و ذهن ما بر خلاق تصور رایجی که درباره آن وجود دارد، در زمان محدود، گنجایش اندک و قدرت تحلیل و تفکر کمی دارد. شبکههای اجتماعی و بخصوص اینستاگرام طوفانی از محتوا را به مغز ما وارد میکنند و آن را به قدری خسته میکنند که قدرت تفکر و تحلیل را از دست میدهد.
خب انتظار خلاقیت از چنین ذهنی کار احمقانهای است؟ نه؟
اینگونه هیچ خروجیای در کار نخواهد بود و همین میتواند دلیل قانع کنندهای باشد که چرا این روزها خلاقیت گوهر نایابی شده است. وقتی ما اجازه فراغت و به اصطلاح سر رفتن حوصلهمان را به خودمان ندهیم، یعنی اجازه فکر کردن را از خودمان گرفتیم. مغز ما وقتی هیچ کاری برای انجام دادن نداشته باشد میتواند به موضوعات مختلف فکر کند و آن وقت است که ایدههای جدید را پدیدار خواهد کرد.
مغز ما به نوعی دچار یک فلج شده است. وقتی ما به خودمان اجازه نمیدهیم لحظات، دقایق و ساعاتی از روز را به هیچ کاری نکردن بگذرانیم و مدام ذهنمان را پر از محتوای دیدنی و شنیدنی بی اهمیت و سطحی میکنیم، از دست دادن توانایی تولید و خلاقیت ذهن، امری بدیهی است.
برای اینکه خلاق باشیم و کارها را با خلاقیت به انجام برسانیم باید خیلی بیرحمانه و جدی، کنترل ورودی ذهن خودمان را به دست بگیریم. باید ورودیهای منجسم و ارزشمندی را به خورد ذهن بدهیم تا بتوانیم روی موضوعات، عمیق شویم و عمیق فکر کنیم.
برای اینکه خلاق باشیم باید زمانهایی در روز را هیچ کاری نکنیم و اجازه دهیم تا حوصلهمان سر برود و به افکارمان اجازه حرکت و گردش روی مسائل مختلف زندگی را بدهیم.