
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
می خواهم این موضوع را با یک مثال توضیح بدهم
شاید کلاس اول دبستان را یادتان باشد که وقتی الف را می خواندیم برایمان خیلی عجیب بود که اینها چیست و اوایل حتی کشیدن و نوشتن یک الف صاف از بالا تا پایین هم خودش یک چالش بود .
ولی معلم اول ابتدایی با ما چه کار کرد ؟
هر روز تمرین دادن با ما و نظارت بر انجام تمرین ها (مشق نوشتن) و تنبیه و تشویق برای انجام دادن و تکرار کردن این تمرین ساده , با ما کاری کرد که الان بدون حتی فکر کردن هزاران کلمه را به راحتی می نویسیم.
در برنامه نویسی هم شما باید دقیقا همین کار را بکنید , یعنی شما باید
اولا ) یک زبان مشخص را انتخاب کنید مثل اول ابتدایی که تمام کتابها به یک زبان مشخص است و این طور نیست که دو تا زبان مختلف مثلا فارسی و چینی را بخواهند به بچه همزمان یادبدهند .
دوما ) آن یک هدف و یک زبان و یک چهارچوب که انتخاب کردید را به روش چندین مدرس یادبگیرید
مثل اول ابتدایی که مثلا کتاب های هدیه های آسمانی و اجتماعی و فارسی همه برای یک زبان مشخص یعنی فارسی بود ولی با متون مختلف .
شما فیلم چند مدرس را انتخاب کنید و اونها رو همزمان باهم پیش ببرید که در این مقاله ها توضیح داده شده است .
سوما ) وقتی مقداری پیش رفتید و آن زبان و یا چهار چوب برایتان جا افتاد یادگیری به صورت طرح محور رو انجام بدهید یعنی یک طرح(پروژه) که توسط یک مدرس به صورت کدزنی آموزش داده می شود را فلیم اش را نگاه کنید و شما هم همزمان با اون مدرس کد بزنید . فرقی هم نمی کند که زبان گفتاری مدرس چه زبانی باشد چون اون کد می زند و اجرا می کند شما که قبلا اون زبان رو کار کردید با مقداری جستجو در اینترنت درباره کدلغت هایی که می زند می توانید بفهمید که چه کار دارد می کند
چهارما ) آنقدر از این نوع فلیم های آموزش طرح ها نگاه کنید و خودتون کد بزنید که مثل اول دبستان و مشق های هر روزش بعد از چند ماه و یا چند سال در اون زبان به یک استاد تبدیل بشوید شما به مرور و آرام آرام در یک زبان خبره خواهید شد . جالب است که هرکس وقتی وارد اول دبستان و تمرین های هر روزش می شود قطعا به نوشتن مسلط می شود این نشان می دهد مسئولیت هر روزه پیرامون یک هدف در همه انسان ها جواب می دهد. در مورد زمان متناسب هم در این مقاله صحبت شده است: