ویرگول
ورودثبت نام
رسول جباری
رسول جباریدرباره کسب و کار و زندگی می‌نویسم
رسول جباری
رسول جباری
خواندن ۱ دقیقه·۹ سال پیش

راه حل من برای خوشحالی

وقتی با دوستان یا همکارانم سر صحبت درباره آینده باز میشه همیشه یکی دو نفر هستن که این جمله ازشون شنیده میشه:

دوست دارم به آرامش برسم

چیزی که من تا حالا بهش رسیدم این بوده که هروقت به یکی کمکی کردم توی کار، زندگی شخصی،‌ توی خیابون. همیشه بعدش حس آرامش و خوشحالی داشتم. این موضوع انقدر برای من جدی هست که یاد گرفتم اینطوری میتونم حس خوشبختی و آرامش داشته باشم. این حتی توی انتخاب شغلم هم تاثیر گذاشته به نحوی که بین گزینه‌هایی که داشتم اونی رو انتخاب کردم که بتونم روی زندگی افراد بیشتری تاثیری مثبت، هرچند کوچک بگذارم.
تابحال کسی رو ندیدم که از کمک کردن به دیگران انرژی مثبت نگیره. فکر میکنم این نگرش اگر از طرف همه افراد جامعه اتفاق بیافته دنیا خیلی خیلی زیباتر میشه.
یه وقتایی حتی ممکنه در مسیر کمک به دیگران سختی‌هایی رو هم تحمل کنید، ولی در انتها شما حس خوبی دارید که نمیشه با هیچ چیزی جایگزینش کرد.

این نگرش کمک کردن میتونه به شکلهای مختلفی باشه، خودخواه نبودن، همدردی با دیگران، انتقال دانش و تجربیات کاری، منصف بودن، محصول خوب ساختن.
مثلا بعنوان یه کارمند شرکت خدماتی خیلی فرق میکنه که نگرشتون این باشه که میاید سر کار تا مشکلی از مردم رو با خدمتتون حل کنید یا نه فقط یک روز کاری رو بگذرونید. در اینصورت کلا توقع شما از کار، نوع نگاهتون به ارباب رجوع و ... عوض میشه و باعث میشه با کمک به هرکدوم از مردم حس خوبی از کاری که میکنید بدست بیارید.

این سخته که بخوای همیشه این نگاه رو داشته باشی، من شخصا فکر میکردم همچین آدمی هستم و برای همین خواستم دربارش بنویسم اما حین نوشتن، روزمرگی های خودم رو مرور میکردم و متوجه شدم خیلی جاها خارج از این چارچوب عمل کردم و اگر این نگرش رو حفظ میکردم چقدر الان شرایط بهتری رو داشتم. امیدوارم این نوشته برای من و شما یه تلنگری باشه برای بهتر شدن.

زندگیکار
۳
۱
رسول جباری
رسول جباری
درباره کسب و کار و زندگی می‌نویسم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید