ما رسول ها آدم های مظلومی هستیم. آنقدر مظلوم که به دو چیز میتوانیم افتخار کنیم، یکی به این که اسممان میم مالکیت میگیرد، دوم این که رسول خادم نیز جزیی از ما رسول هاست، وگرنه چیز خیره کنندهای نداریم!
بنده به شخصه حتی آن قسمت اول افتخارات را هم ندارم که این بر درجه مظلومیتم میافزاید. آخرین باری که کسی مرا با میم مالکیت صدا کرد مسئول ثبت نام یارانهها بود که به پدرم گفته بود این رسولم بچه شماست؟(که آن هم میم مالکیت منظورش نبوده قائدتا) پدرم هم گفته بود که خودمون که دلمون نمیخواد ولی خوب چیکار کنیم اسمش تو شناسنامهمونه یارانش رو هم باید بگیریم بالاخره!
در مظلومیت ما رسول ها همین بس که توی مدرسه در هر مناسبت ولادت ائمه، به هم نامهای آن ائمه هدیه میدادند، ولی ما انگار نه انگار! ما رسول ها انگار وجود نداشتیم. حقیقتا همان رفتاری که با ما میشد با چنگیزها هم میشد، با این تفاوت که چنگیزها روز به درک واصل شدن چنگیز مورد تفقد قرار گرفته و خون از سبیلهایشان میچکید، اما ما رسولها چه؟
در مظلومیت رسولها همین بس که آخر نفهمیدیم انگلیسی اسممان چه شکلی است؟ Rasool یا Rasoul یا جور دیگر؟ آرزو به دل شدیم روزی اسممان را Rasool بنویسند اما هیچگاه این گونه ننوشتند!
البته بنده جدای از رسول بودن، شاکرین هم بودم که این کار را سختتر میکرد. هرکجا میرفتم و میروم، باید تاکید کنم که شاکری نیستم و یک ن اضافه دارم که بیان جمع مذکر سالم شاکر است! جدای از این هر کس فامیلم را میخواند نیز ساعت ها به این مسئله نیاز دارد تا شیرفهم شود شاکرَیْن نیستم و از مثنی کردن شاکر صرف نظر کند!
البته در مظلومیت شهدا نیز همین بس که نام مرا از عموی شهیدم که به همین نام است گرفتهاند!
حتی ترس دارم که پسفردا که ازدواج کردم و توی رسانهها ولادت رسول اکرم را تبریک گفتند، چگونه ثابت کنم که اکرم با من نسبتی ندارد؟!
بله... رسولها در اقلیت هستند! چرا برای رسولها چالش و کمپین نمیسازید؟ هر چهارشنبه به کمپین چهارشنبههای رسولی بپیوندید و از عابران پیاده بخواهید فینگیلیش رسول را برایتان بنویسند! در ولادت پیامبر اکرم بروید و ببینید که به همه کادو میدهند جز رسول ها!
حتی رسول شاکرین شوید و ساعت ها به عابران بگویید بنویسند رسول شاکرین، به گونهای که شاکری نشود!
حتی ساعت ها مردم را اقناع کنید که این همان شاکرین است که در زیارت عاشورا میخوانید نه شاکِرَیْن!
ما رسول ها زیر بار ظلم و ستم و تبعیض و مظلومیت، رو به افولیم!