ویرگول
ورودثبت نام
رسول شاکرین
رسول شاکرینبنده ضعیف حضرت حق، ادبیات خوانده و همچنان ادبیات خواننده، علاقه‌مند به علوم ارتباطات اجتماعی، در حوالی فرهنگ و هنر و رسانه، گوشه نشین حجره طنزنویس ها، ما بقیش رو هم بوق بذارید
رسول شاکرین
رسول شاکرین
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

شمعتو از زیر ماسک فوت کن

تصویر کمتر دیده شده از من با عینک و کت و شلوار همراه با کفش کتانی!
تصویر کمتر دیده شده از من با عینک و کت و شلوار همراه با کفش کتانی!

.

همان دوران طفولیت، آدم‌هایی بودند که وقتی کادو را می‌آورند می‌گذاشتند کنار قنداقم، اولین سوالشان این بود که «اینو کی زنش می‌دید؟!». شاید برایتان سوال شود که این را به درخت می‌گویند اما من هنوز اسم نداشتم و این نامیده می‌شدم. پدرم از همان دوران عقیده داشت که کار درست را رضاخان کرده و بنابراین می‌گفت تا نرود سربازی، زن بی زن! من از همان دوران آرزو میکردم که زودتر دندان دربیاورم، غذا بخورم و بزرگ شوم و برسم به هجده سالگی تا بروم سربازی و بعدش پدرم برایم زن بگیرد. رسیدیم به هجده سالگی. گفتند رسول را زن نمی‌دهید؟ اینجا هم برایتان شاید سوال شود که کشمش هم سُک دارد، یه آقایی چیزی قبل از اسمم باید بیاید. آن دوران معیار تحصیلات عالیه بود. من به دانشگاه نرفته بودم و پیشابم کف نکرده بود و آقا نبودم. پدرم باز حواله داد به سربازی. شما که نمی‌دانید چه چهارسالی بود! خودم را گیر انداختم وسط آخوند و غیرآخوند. وسط کویر قم عین چی درس خواندم که بتوانم بروم سربازی تا بعدش برایم زن بگیرند، اما از ترس همین سربازی رفتم کنکور ارشد دادم! حالا هم عین مازوخیست ها شب امتحان زوزه کشان از محضر خداوند متعال توبه میکنم بابت این کار، اما بعدش از توبه خودم توبه میکنم و با یک انرژی ناشی از این که اگر درس بخوانم بروم سربازی برایم زن میگیرند، دستی دستی خودم را شاگرد ممتاز می‌کنم!

یعنی میخواهم بگویم مهم نیست که امشب تولدم است و اساسا سن که بالا برود، پیرزن های محل هم دیگر به آدم نظر ندارند. مهم این است که بروم سربازی تا بعد از سربازی بالاخره بتوانم زن بگیرم و خودم را درگیر بدتر از سربازی کنم. گویا در منطق رضاخانی، بعد سربازی بانو کیم کارداشیان هم به آدم نظر دارند.

این جمهوری اسلامی هم معلوم نیست چه کار می‌کند. باباجان ما خیر سرمان آدم توییم! هر سال این موقع اواخر بهمن است و تولد من! یکبار این چنین موقع بشود ۲۵ دی مثلا تا دی ماهی ها هم بتوانند برکت حضور در ماه بهمن را پیدا کنند. یکبار تولد من مصادف شود با ۲۲ بهمن که اینقدر تن و بدنمان روز تولد به خاطر کار و درس و فلان و بهمان لرزد. آقای رییسی ما به شما رای دادیم انصافا یک فکری به حال این قضیه بکن. این که هر سال عینا باید تولد من روز بیست و نه بهمن و وسط سنگ ریزان زمستان باشد ظلم است. یکبار تولد ما را بینداز وسط تابستان تا طعم نیمه اولی بودن را هم بچشیم بابا!

خلاصه این که زندگی همین است. آدم تا می‌آید شمع ۲۳ را فوت کند، می‌نشانندش کنار کیک ۲۴. حس فسیل بودن به آدم دست می‌دهد.

طنزتولدبهمنازدواجعروسی
۳
۲
رسول شاکرین
رسول شاکرین
بنده ضعیف حضرت حق، ادبیات خوانده و همچنان ادبیات خواننده، علاقه‌مند به علوم ارتباطات اجتماعی، در حوالی فرهنگ و هنر و رسانه، گوشه نشین حجره طنزنویس ها، ما بقیش رو هم بوق بذارید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید