آقای جهرمی یک سیاستمدار و مدیر بهروز، متخصص و فعال هستند و جاهطلبی مثبت لازم برای طی مدارج را دارند که برای سیاست مفید است. علاوه بر این به نظر میرسد ایشان از همان ابتدای کار به دنبال ساختن برند خود بودند. امروز ما در عرصه سیاست دچار بحران برندها هستیم و برندهای موجود به دلایل مختلف آسیب دیدهاند؛ از این زاویه تلاش آقای آذری جهرمی قابل تقدیر است. یکی از اهدف قابل تصور برای برندسازی ایشان میتواند مطرح شدن به عنوان یک وزیر خوب و جوان در دولت فعلی باشد؛ یا به نحوی که منتقدان یا برخی تحلیلگران میگویند آقای آذری جهرمی به انتخابات 1400 چشم دوخته است. البته ایشان در این مورد سخنی نگفتهاند؛ اما بیاید تصور کنیم که ایشان فارغ از انتخابات 1400 به عنوان یک شخصیت سیاسی و مدیر عالی رتبه دنبال رشد هستند و میخواهند دست کم در سطح یک وزیر بمانند یا دست بالا به مناصب بالاتری فکر کنند و هدفشان از برندسازی همینهاست. اکنون این پرسش پیش میآید که برندسازی آقای جهرمی چه ارکانی میتواند داشته باشد؟

آقای آذری جهرمی خودش را به عنوان یک شخصیت جوان مطرح میکند؛ جوانی که تخصص دارد و مدیریت را میشناسد. وقتی از پیری دولت انتقاد میشود تنها یک شخصیت جوان میتواند میانگین سنی دولت را به چالش بکشد. تخصص ایشان هم در حوزه ارتباطات، آی تی است؛ پس به طور طبیعی آقای جهرمی میتواند با توسل به دانشی که دارد خودش را به عنوان یک چهره روزآمد مطرح کند. الگوی ارتباطی برند آقای جهرمی و استفاده ایشان از توئیتر به عنوان رسانه اصلی برند خودشان، در این فضا قابل تحلیل است. آقای جهرمی بازی سختی را شروع کردهاست که ضمن موفقیتها، آسیبهایی هم دیدهاست. چه آقای جهرمی و چه هر کاندیدای دیگری برای شرکت انتخابات سال1400، به میزان بالایی از اعتماد حاکمیت نیاز دارد تا بتواند این پیام را به جامعه بدهد که برنامههایش قابلیت اجرا دارند؛ دست کم درباره فیلترینگ مشخص شد که چنین اعتمادی به آقای وزیر وجود ندارد. نتایج قابل مشاهده نشان داد که آقای جهرمی آن جایگاه را نداشتهاست تا رویکرد خودش یعنی عدم فیلتر را به نظام بقبولاند. موضوعی که ممکن است در فیلترنیگ اینستاگرام هم تکرار شود؛ از این رومسئله احضار ایشان به دادسرا هم در همین راستا قابل بررسی است.
تداعیهای مثبتی که تاکنون از برند آقای جهرمی ایجاد شده عبارت است از جوانی، همرنگ مردم بودن، مانند لباس پوشیدن مثل آنها، فاصلهگذاری با مدیران دیگر، مثلا به شکل اعتراض شدید به تعریف و تمجید از خودش، تلاش برای آزادی جریان اطلاعات و دسترسی به رسانه ها مانند تلاش برای جلوگیری از فیلترینگ تلگرام و اینستاگرام، مبارزه با فساد و شفافیت و کارآمدی. در واقع آقای جهرمی تا حدی زیادی در تلاش است که خودش را از سیاستمداران دیگر جدا کنند؛ برای مثال شلوار لی با تی شرت به تن میکنند، روابط عادی خود و خانوادهشان را منتشر میکنند و... این رویکردها در واقع برای تمایزگذاری آقای جهرمی از سیاسیون است و حاوی این پیام است که، من از خود مردم هستم و مثل سایر مدیران سیاسی نیستم. آقای جهرمی به نسبت ناشناخته هستند و البته ناشناختگی در همه جای دنیا در انتخابات گاهی یک مزیت است زیرا افراد ناشناخته میتوانند امید و فضای استعاری برای ایجاد تغییر بسازند. مثل ناشناخته بودن اوباما که برای او به مزیت تبدیل شد.

تداعیهای منفی هم برای برند آقای جهرمی وجود دارد از جمله ابهام درباره گذشته ایشان، ناموفق بودن در جلوگیری از فیلترینگ تلگرام، متهم شدن به تبلیغاتی و انتخاباتی بودن فعالیتهایش. از طرفی جوان بودن ایشان مشخص است، اما اگر بیشاز حد روی آن تاکیدکنند، اشتباه هیلاری کلینتون را که به میزان زیادی به زن بودن تاکید داشت؛ مرتکب شدهاست. بنابراین جوان بودن بیشتر از آنکه به ایشان سود برساند، آسیبزا خواهد بود. نکته مهم بعدی است که آقای جهرمی توضیح دهد اگر جوان است؛ جوان بودن چه مزایایی برای جامعه مخاطبانش دارد. مسئله مبهم بودن گذشته آقای وزیرکه به آن اشاره کردیم، نکته ای است که رقبای ایشان آن را برجسته میکنند. گذشته آقای جهرمی به دلیل جایگاه محرمانهای که در آن خدمتکرده اند؛ توانایی ایجاد داستان جذاب برای اعتماد سازی ندارد و این یکی از مهمترین چالشهای برند ایشان است. البته در مجموع میتوان گفت مدیریت برند آقای جهرمی تا اکنون موفق بوده است؛ اما در ادامه بعد از دولت فعلی دچار چالشهای اساسی است. از جمله خلاء داستانی منسجم درباره دوران پیش از وزارت ایشان سبب شده تا رقیب قدرت مانور بیشتری داشته باشد. به هرحال برای آینده برند آقای جهرمی باید منتظر ماند و دید چه اتفاقی برای ایشان رقم خواهد خورد.