این مطلب از کانال کافه پنتست استاد میثم منصف است:
در مدت اخیر با حدود ۱۰۰ نفر از افرادی که در حوزه باگ‌بانتی فعالیت می‌کردند مصاحبه داشتم. چیزی که در بسیاری از این مصاحبه‌ها توجهم را جلب کرد، این بود که بعضی از افراد با وجود تجربه و فعالیت قابل‌توجه در باگ‌بانتی، در بخش‌های مختلف تست نفوذ و مباحث پایه‌ای استانداردهایی مثل OWASP و WSTG ضعف داشتند.
به نظرم باید به یک نکته مهم توجه کنیم:
باگ‌بانتی به‌تنهایی مسیر کاملی برای تبدیل شدن به یک متخصص تست نفوذ نیست.
وقتی روی باگ‌بانتی تمرکز می‌کنید، طبیعتاً برای اینکه باگ‌های بیشتری پیدا کنید یا درآمد بیشتری داشته باشید، به‌مرور روی یک یا چند دسته آسیب‌پذیری خاص عمیق می‌شوید. این موضوع بسیار ارزشمند است؛ اما در مقابل، ممکن است بخش‌های دیگر تست نفوذ را کمتر بررسی کنید و به‌مرور تسلطتان روی بسیاری از سناریوهای WSTG کاهش پیدا کند.
پیشنهاد من این است:
اول روی تست نفوذ حرفه‌ای سرمایه‌گذاری کنید و بعد باگ‌بانتی را به‌عنوان یک مسیر مکمل ادامه دهید.
سعی کنید در یک شرکت یا تیم امنیتی مشغول به کار شوید و تجربه عملی تست سامانه‌های مختلف را به دست بیاورید. حتی اگر در کنار کار اصلی، به‌صورت پاره‌وقت یا آزاد باگ‌بانتی انجام می‌دهید، سعی کنید ارتباطتان با تست نفوذ جامع قطع نشود.
چرا کار در یک تیم تست نفوذ می‌تواند بسیار مفید باشد؟
با پروژه‌ها و سامانه‌های متنوعی روبه‌رو می‌شوید.
با سناریوهای مختلف و بخش‌های گوناگون WSTG کار می‌کنید.
از تجربه و دانش سایر اعضای تیم استفاده می‌کنید.
گزارش‌های همکارانتان را مطالعه می‌کنید و متوجه می‌شوید چه نقاطی از سامانه ممکن است از دید شما پنهان مانده باشد.
می‌توانید آسیب‌پذیری‌هایی را که دیگران پیدا کرده‌اند، در محیط مجاز دوباره بررسی و روش شناسایی آن‌ها را یاد بگیرید.
فرصت دارید روش‌های تست، تحلیل و گزارش‌نویسی را در پروژه‌های واقعی تمرین کنید.
این یکی از تفاوت‌های مهم محیط کاری تست نفوذ با فعالیت انفرادی در باگ‌بانتی است؛ در یک تیم، شما فقط از دانش خودتان یاد نمی‌گیرید، بلکه از تجربه دیگران هم استفاده می‌کنید.
نکته دیگری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، مطالعه Write-upهاست.
خواندن Write-up بسیار مفید است، اما خواندن یک آسیب‌پذیری به معنای یاد گرفتن و مسلط شدن به آن نیست.
وقتی یک گزارش را می‌خوانید، ممکن است همان لحظه تمام مراحل برایتان قابل درک باشد؛ اما اگر نتوانید آن سناریو را دوباره در یک لابراتوار پیاده‌سازی کنید، تست کنید، تغییر دهید و از زوایای مختلف بررسی کنید، احتمال زیادی وجود دارد که جزئیات آن را فراموش کنید.
یادگیری واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که خودتان دست‌به‌کار شوید، سناریو را اجرا کنید، شکست بخورید، دوباره تست کنید و در نهایت به درک عمیقی از علت و شرایط شکل‌گیری آسیب‌پذیری برسید.
در نهایت چند توصیه دوستانه:
۱. قبل از تمرکز جدی روی باگ‌بانتی، مبانی شبکه، برنامه‌نویسی، وب و تست نفوذ را به‌خوبی یاد بگیرید.
۲. استانداردهای OWASP و به‌خصوص WSTG را جدی بگیرید و فقط به چند آسیب‌پذیری شناخته‌شده محدود نشوید.
۳. در کنار باگ‌بانتی، روی پروژه‌های جامع تست نفوذ کار کنید.
۴. از تجربه دیگران استفاده کنید و خودتان را از محیط‌های تیمی و تعامل با متخصصان محروم نکنید.
۵. اگر امکانش را دارید، ابتدا یک موقعیت شغلی در حوزه تست نفوذ پیدا کنید. هم تجربه ارزشمند کسب می‌کنید، هم درآمد ثابت دارید و هم می‌توانید با آرامش بیشتری باگ‌بانتی را به‌عنوان فعالیت مکمل دنبال کنید.
یادتان باشد:
متخصص واقعی کسی نیست که فقط چند نوع آسیب‌پذیری را خوب پیدا می‌کند؛ متخصص واقعی کسی است که دانش و توانایی بررسی امنیت یک سامانه را به‌صورت جامع دارد.
این‌ها صرفاً تجربیات و برداشت‌های من از مصاحبه‌های اخیر است.
☕️ کافه پنتست؛ برای آدم‌هایی که به رؤیاهاشون فقط فکر نمی‌کنن، براشون قدم برمی‌دارن.
