رفتار بالغانه؛ چیزی فراتر از سن و سال
بعضی آدمها معاشرت باهاشون لذتبخشه؛ نه به خاطر اینکه همیشه حرفهای جذابی برای گفتن دارن، بلکه به خاطر نوع نگاهشون به زندگی، احترامی که برای دیگران قائلاند و آرامشی که در رفتارشون وجود داره.
کنار این آدمها، چیزی یاد میگیری؛ گاهی از حرفهاشون و گاهی فقط از تماشای رفتارشون.
انگار چند قدم از زمانه خودشون جلوترن؛ نه به این معنی که بیشتر میدونن، بلکه چون بهتر میفهمن، کمتر قضاوت میکنن و برای اثبات خودشون نیازی به کوچک کردن دیگران ندارن.
اما شاید نکته همینجاست؛ وقتی با چنین آدمهایی روبهرو میشیم، ناخودآگاه سطح انتظارمون از دیگران بالاتر میره. فراموش میکنیم که این میزان از درک، احترام و بلوغ رفتاری، چیزی نیست که بشه از همه انتظار داشت.
قرار نیست از همه انتظار رفتارهای بزرگوارانه داشته باشیم؛ اما میتونیم خودمون یکی از دلایل بیشتر شدنش باشیم.
بیاییم خوبی رو رواج بدیم؛
بیشتر گوش بدیم، کمتر قضاوت کنیم، محترمانه اختلاف نظر داشته باشیم و بدون چشمداشت، حال آدمها رو بهتر کنیم.
شاید نتونیم دنیا رو یکباره تغییر بدیم، اما میتونیم کاری کنیم که معاشرت با ما، تجربهای خوب و یادگرفتنی برای دیگران باشه.
بلوغ واقعی شاید همین باشه؛ اینکه خوبی رو زندگی کنیم، نه اینکه از همه انتظار داشته باشیم خوب باشن.ن