" دلیل تغییر رفتار ناگهانی آدمها اینه که ...
یا به چیزی که ازت میخواستن رسیدن
یا مطمئن شدن دیگه نمیرسند "
گاهی تغییر رفتار آدمها ناگهانی نیست؛ فقط ناگهان متوجهش میشویم.
به نظرم خیلی وقتها دلیل تغییر ناگهانی رفتار یک آدم، یکی از این دو حالت است:
یا به چیزی که از تو میخواست، رسیده؛
یا مطمئن شده که دیگر به آن چیزی که میخواست، نمیرسد.
آدمها تا وقتی امیدی به یک رابطه، همکاری، توجه، محبت، منفعت یا حتی یک موقعیت دارند، معمولاً صبورتر، مهربانتر و همراهترند.
اما وقتی به خواستهشان میرسند، ممکن است دیگر دلیلی برای ادامهی همان رفتار نبینند.
و وقتی مطمئن میشوند که قرار نیست به خواستهشان برسند، باز هم ممکن است رفتارشان تغییر کند؛ چون دیگر انگیزهای برای ادامه دادن ندارند.
البته همیشه هم ماجرا اینقدر ساده نیست. آدمها خسته میشوند، اولویتهایشان تغییر میکند، تجربهای تازه پیدا میکنند یا گاهی چیزی را دربارهی خودشان و دیگران میفهمند که قبلاً نمیفهمیدند.
اما یک نکتهی مهم وجود دارد:
" رفتار آدمها را بیشتر از حرفهایشان جدی بگیرید. "
اگر کسی یکشبه سرد شد، الزاماً دنبال مقصر نگردید.
گاهی لازم نیست چیزی را توضیح بدهید، چیزی را ثابت کنید یا برای حفظ یک رابطه بیش از اندازه تلاش کنید.
فقط ببینید چه چیزی تغییر کرده است.
شاید او به چیزی که میخواست رسیده. شاید فهمیده دیگر نمیرسد. و شاید هم شما تازه دارید واقعیت رابطه را میبینید.
بلوغ یعنی همیشه دنبال دلیل برای برگشتن آدمها نباشیم؛ گاهی فقط رفتارشان را ببینیم، بپذیریم و مسیر خودمان را ادامه بدهیم.
" آدم درست، برای ماندنش نیاز به بازی دادن، ابهام و تغییر ناگهانی رفتار ندارد ... "