طارق و لوانا دو تا همکلاسی تو دانشگاه ام آی تی بودن که تصمیم گرفتن با هم یه سایت بسازن به نام کالشی!
کار کالشی مثل سایت های شرط بندی بود. سایت یه سؤال میپرسید که جوابش فقط «آره» یا «نه» بود، مثلاً «فلان حزب انتخابات رو میبره؟» اگه جواب درست میدادی دوبرابر پول می گرفتی و اگر جواب غلط می دادی کل پولی که پرداخت کرده بودی از دستت میرفت.
طارق و لوانا نمیخواستن کالشی یه سایت شرطبندی معمولی باشه. میخواستن یه بورس رسمی از معاملات آتی بشه. واسه همین خودشون رفتن سراغ CFTC آمریکا و بعد از کلی دردسر تونستن مجوزش رو بگیرن.
این مجوز یه شرط داشت: CFTC اجازه داشت هر سؤالی رو که بوی شرطبندی میداد ممنوع کنه.(چون معاملات آتی ماهیتا با شرط بندی متفاوته در معاملات آتی ریسک از قبل وجود داره ولی توی شرط بندی ریسکی از قبل وجود نداشته و خود شرط اونو درست می کنه)
همین هم شد. کالشی اومد یه سؤال دربارهی انتخابات کنگره بذاره که CFTC جلوش رو گرفت. اما کالشی کوتاه نیومد و شکایت کرد و تو دادگاه برنده شد.
این شد که چند هفته مونده به انتخابات، کالشی در مورد نتیجه انتخابات از مردم پرسید و مردم هجوم آوردن به سایت و کالشی رو حسابی پولدار کردن:)
همهچی داشت خوب پیش میرفت که سروکلهی ایالتها پیدا شد. ایالت ها صداشون درومد که کار کالشی اساساً پیشبینی نیست، خودِ خودِ شرطبندیه! و کالشی باید قوانین شرط بندی ایالتی رو رعایت کنه و مالیات و هزینه هاش رو هم بپردازه!
اینجا بود که کالشی کتوشلوار به تن کرد و گفت: «من از دولت فدرال مجوز بورس دارم. هر چیزی که تو بورس من خرید و فروش بشه، یه کالای مالی حساب میشه و فقط دولت فدرال حق داره روش نظارت کنه. قانونهای شرطبندی ایالتها به من ربطی نداره!»
حالا نوبت دادگاهها بود که تصمیم گیری کنن. یه دادگاه به کالشی رای داد و دو تای دیگه محکومش کردن و گفتن: «اینکه مجوز بورس داری، دلیل نمیشه هر چی میفروشی کالای مالی حساب بشه. باید ببینیم خود اون چیزی که میفروشی واقعاً چیه.»
حالا دادگاههای آمریکا دو دسته شدن و همه منتظرن ببینن دیوان عالی آمریکا در آخر چه نظری میده؟ شما چی؟ حق رو به کالشی میدین؟
#kalshi
#case
#پرونده
#استارتاپ؟