ویرگول
ورودثبت نام
z.b
z.bخواندن و نوشتن دو بال پرنده خوشبختی هستند. به دنیای تأملّات من خوش‌آمدید. [email protected]
z.b
z.b
خواندن ۴ دقیقه·۷ سال پیش

وقتی چشمانم همه جا تورا می بیند...

برخی قصه ها آدم را با خود به دل خویش می برند. گویا هم اکنون در حال رخ دادن هستند و ما شاهد آن وقایع هستیم. نویسنده هایی از این دست بسیارند که می توانند روابط انسانی را به شکلی واقعی و دردناک در برابرمان قرار دهند.

«بازی تاج و تخت» یکی از همین داستان ها بود که مدتی مشغول خواندنش بودم. جذابیت توصیف وقایع و حالات درونی انسان ها به حدی بالاست که گذر زمان از دست می رود و حتی تا مدتی پس از اتمام مطالعه خود را غرق اندیشیدن به این شخصیت ها می یابم. نویسنده با تکرار یک الگوریتم شخصیتی ثابت در تمام افراد داستان این باور را در مخاطب ایجاد می کند که «این است و جز این نیست!»

همه چیز برای قدرت... بازی ثروت شوخی ندارد در این وانفسای گم شدن شرافت و ارزش و انسانیت جان و مال انسان های پایین دست بهایی نازل برای سرگرم شدن طبقه اشراف است. طبقه ای که غرور و تکبرش اورا از امثال خود نیز بیزار می سازد و به جایی می رسند که تحمل غیر خود را حتی برای رسیدن به منفعتشان ندارند. این افراد بیمار در این داستان طوری توصیف می شوند که باور کنیم حتی برای رسیدن به صلح یا خدمت شرافتمندانه هم باید در کنار این افراد بود و با ایشان سازش داشت.

در این دنیا قدرت، شکوه، هیبت و جلال انسان ها در زره و کلاهخودهای بزرگ و شمشیرهای فولادین محافظینشان است. شرافت نامی کهنه، ردایی رنگ و رو رفته و مفهومی رو به زوال و فراموشی است که گاهی برخی برای متفاوت بودن از آن دم می زنند. اما همواره یادآوری می شود که سرنوشت شرافتمندان نرسیدن به سنین پیری یا ماندن در دخمه ای تاریک است. لذا ندایی که از آن سخن کند، در نطفه خفه می شود.

اما امشب به یاد پادشاهی هستم که سلطان بود ولی سلطنت نکرد. اقتدار داشت ولی خشونت نکرد. تیغ بالابرد ولی کینه نورزید. هیبت و جلالش از سطوت نگاهش پیدا بود نه از خوی درنده و حیوانی برخاسته از قدرت طلبی او. جاه و شکوه تمام سلاطین عالم در برابر یک ضربه شمشیرش شوخی بی رنگی بود؛ شمشیر در دستش تاب ماندن نداشت مگر اینکه به خون سیراب شود اما دلش به لطافت باران بود ...به رنگ آسمان و به روشنی آب... مردی که با دیدن ستاره های پرفروغ نیمه شب تاب دل از دست می داد و آنچنان می گریست که گویی خداوند هم اکنون قصد مجازات او را دارد. مردی که تمام لذات و شیرینی های دنیا را به کام خود زهر می ساخت تا مردم پایین دست دلشکسته و محزون از جور روزگار از فقر خود رنج کمتری بکشند.

در فلسفه این مرد یتیم بر خود او تقدم دارد و اگر زنی پیدا شود که ندانسته نفرینش کند شمشیر بر نمی دارد تا او و فرزندانش را به این گناه نابخشوده به دونیم تقسیم کند. بلکه عذرخواهانه می آید و از ته دل با چشمانی گریان حلالیت می طلبد. در نگاه این مرد سلطنت برای نگه داشتن خاندان خود در متن قدرت نیست. هرچند خاندان این مرد بر پیر و جوان برتری دارند.

علی مظلوم من...پهلوان مهربان قلب کوچک من ... همو که جامع کلمات شرافت و وجدان و اقتدار و جلال و هیبت و محبت بود و در اوج مظلومیت از میان ما رفت تا الگویی شود برای اثبات زنده بودن شرافت ... هموکه اول مَرد و آخر شاه عادل جهان بود ... جهان تا پابرجاست در خاطره خود نگه می دارد که اگر تو به رنگ خون خود مجد و رفعت را املا نکرده بودی رنگی از آن باقی نمانده بود.

بازی تاج و تخت
۹
۰
z.b
z.b
خواندن و نوشتن دو بال پرنده خوشبختی هستند. به دنیای تأملّات من خوش‌آمدید. [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید