کنکور

همیشه دلم میخواست بنویسم . از خودم ، از زندگیم ، از آدمایی که تو ذهنم زندگی میکنن ، اما نتونستم . خیلی هم تلاش کردم اما نشد .
آخه یه دانش آموز ریاضی که همه ی زمانش وقف درس میشه تا درصدش بره بالا چرا باید بتونه بنویسه.
وقتی هر کی می فهمه ذوقش رو کور میکنه ، وقتی همه منعش میکنن ، وقتی میگن نخون ، ننویس معلومه که نمی تونه.
یه روز ،یه مشاور معروف نشست جلوم و گفت :" باید تمام وقتت رو بزاری برای درس نه که کتاب بخونی . اگه به سطح خوبی رسیدی اونوقت میتونی یک ساعت در هفته تفریح کنی .سعی کن این سه سال رو غرق شی تو درس ، زندگی نکنی ، آخه تو که سهمیه نداری ، پارتی نداری . پس فقط درس بخون ."
آخه منه معتاد به کتاب چجوری ترکش کنم ... من عاشق خوندنم ... دوس دارم غرق بشم تو داستان ... با راوی قدم بزنم تو شهر ...
تصمیم گرفتم شبا قبل خواب یواشکی کتاب بخونم ... تبدیل شده بودم به یه جغد کامل . دیگه فقط شب ها زندگی میکردم . وقتی همه خواب بودن ... کتاب می خوندم ، سریال مورد علاقه ام رو می دیدم.
یکی از اون شب ها به سرم زد بنویسم . بلند شدم ... دفترم رو گذاشتم جلوم با یه خودکار . زل زدم به دفتر . چند بار خودکار رو برداشتم ، تو دستم فشار دادم . سعی کردم بنویسم ، زور زدم ... خودکار شکست اما... اما من نتونستم . خواستم اما نتونستم . آخه از کجا باید یاد می گرفتم ؟ چجوری باید جرعت پیدا می کردم ؟ من فقط بلد بودم مشتق بگیرم و سهمی حل کنم . من به درد نوشتن نمی خوردم .
اون روزا گذشت . حالا دیگه من دانشجو شدم اما نه با اون نتیجه ای که مشاورا میخواستن . شب بیداری هام رو نتیجه ام تاثیر گذاشت .
دیگه بیخیال نوشتن شده بودم. تا اینکه اینجا رو پیدا کردم . اینجا خود واقعیمم . اینجا هم یکی از اون جاهای یواشکیه که کسی نباید بفهمه .