دیگه حتی انگیزه نوشتن هم ندارم . این اخبار برای من زیادی سنگینه . زندگی رو داره برام خیلی خیلی بی ارزش میکنه. همینجوری که از بعد کرونا روزا رو بدون حس زندگی میگذروندیم تا بهترین زمان عمرمون بدون زندگی تموم بشه .حالا دیگه فقط دوست دارم برم یه چایی بریزم و به هیچی فگر نکنم جز بوی چایی .
آخه هر وقت میری تو فضای مجازی باید زشتی های زندگی رو لایک کنی . هر چقدر هم مقاومت کنی بازم میان جلوت ، میگن منو ببین ، اینا واقعیته ،دنیا رو بشناس ، بدون که هیچی تو دنیا قشنگ نیست ،حتی اون همبرگر جذاب هم با بریدن سر یه موجود درست شده ، حتی اون بچه ی بامزه هم با کلی درد به دنیا اومده ، حتی اون بلاگر زیبا با یه لوکیشن زیبا تر یا مدافع حقوق ملت هم پشت پرده ی کاراش رو ببینی بدت میاد ازش .
دنیا هیچ وقت زیبا نمیشه و هر چقدر بخونی و آگاه بشی میفهمی کریح تر از این حرفاس که بخوای تلاشی بکنی براش.
