آلت کوین به هر رمز ارز یا ارز مجازی به جز بیت کوین گفته میشود. هر آلت کوین بر اساس قوانین خاص خود کار میکند. به موازات افزایش علاقه عموم و سازمانها به بیت کوین مشکلات رمزهای عبور تولید شده افزایش یافته و همین امر منجر به ظهور کوینهای مختلف مشتق شده از بیت کوین شده است.
آلت کوین که مخفف اصطلاح «Alternative Coin» است، به سایر ارزهای دیجیتال تولید شده پس از بیت کوین گفته میشود. نِیم کوین (Namecoin) که اولین آلت کوین است در سال ۲۰۱۱ به عنوان یک ارز دیجیتال ارائه شد و زمینه را برای ظهور آلت کوینهای دیگر فراهم کرد.
در حال حاضر بیش از ۲۰۰۰ آلت کوین در صرافیهای دیجیتال معامله میشود و مرتباً آلت کوینهای جدید به بازار عرضه میشوند. البته تمام کوینهای تولید شده را نمیتوان در هیچ صرافی دیجیتالی یافت. دلیل این امر این است که حجم بازار برخی از آلت کوینها به اندازه کافی زیاد نیست و تقاضا برای آنها به حد نصاب نمیرسد.
دلیل اصلی تولید آلت کوینها سطح دشواری پایین آنها است و این مسئله در استخراج بسیار مهم است. آلت کوینی با دشواری استخراج نزدیک به ۱ را میتوان خیلی سریعتر تولید کرد.
عملکرد آلت کوینها بسیار مشابه عملکرد بیت کوین اصلی است. کاربر با استفاده از یک کلید خصوصی میتواند از کیف پول دیجیتال خود به کیف پول کاربر دیگر وجه ارسال کند. چنین رمز ارزهایی دارای بلاکچین یا رجیستریهایی هستند که تراکنشها به صورت دائمی و عمومی در آنها ثبت میشوند، بنابراین مبادلات پس از تکمیل شدن قابل تغییر یا انکار نیستند. امنیت بلاکچین توسط شواهد ریاضی تأمین میشود که تراکنشهای انجام شده در بلاکها را تأیید میکند.
چند نمونه از آلت کوینها عبارتند از:
بیسیک اتنشن توکن (Basic Attention Token)
بی لیر (BiLira)
آلت کوینها مزایایی به همراه دارند که کاربران را به استفاده از آنها ترغیب میکنند. در زیر چند مزیت مهم آنها آورده شده است.
آلت کوینها معمولاً زیر دستهبندیهای مختلفی شامل رمز ارزهای مبتنی بر استخراج، استیبل کوینها (stablecoin، ارزهای باثبات)، توکنهای سهامی (security tokens) و توکنهای کاربردی (utility tokens) قرار میگیرند.
استیبل کوینها سکههایی هستند که ارزش آنها به یک دارایی موجود مانند دلار آمریکا یا یورو متصل است. یکی از مشهورترین استیبل کوینها لیبرای فیسبوک (Facebook’s Libra) است که ارزش آن به دلار آمریکا گره خورده است. هدف از گره زدن ارزش یک کوین به یک دارایی موجود محدود کردن نوسان قیمت است که معمولاً در بیت کوین دیده میشود.
در حالی که کوینها را میتوان مانند ارزهای سنتی خریداری کرد، میتوان آنها را نیز استخراج کرد. به طور خلاصه، در استخراج کاربر (یا ماینر) باید تراکنشها را تأیید کرده، از صحت و اصالت آن اطمینان حاصل کند و بلاکچین را بر اساس آن به روز کند؛ کاربر پاداش انجام این کار را به صورت رمز ارز دریافت میکند. اتریوم نمونهای از آلت کوینهای مبتنی بر استخراج است.
کوین سهامی نوعی قرارداد سرمایهگذاری است که امتیازاتی مانند اعطای سهام شرکت، دریافت سود، یا حتی حق رأیدهی را به مصرف کننده میدهد. از این رو این کوینها معمولاً مرتبط با یک کسب و کار هستند و تحت قوانین اوراق بهادار کنترل میشوند و این به این معنی که دستورالعملهای سختگیرانهتری در مورد خرید و انتقال توکنهای سهامی وجود دارد.
توکنهای کاربردی امکان دسترسی کاربر به یک سرویس را فراهم میکنند. به عنوان مثال دارندگان توکن فایل کوین (Filecoin) میتوانند از این رمز ارز برای دسترسی به شبکه فایل کوین استفاده کنند که یک شبکه غیرمتمرکز و همتا به همتا برای ذخیره آنلاین فایلها است.
جهت مطالعه بقیه مقاله، لینک زیر را کلیک کنید