عطرِ سیب

دستانش بوی سیب می داد و خورشید در چشمانش خانه داشت
نگاهش که می کردی آرامشی وصف نشدنی وجودت را در بر می گرفت
از ملاحت چشمانش می شد فهمید محبت فراوانی در دلش ریشه کرده
نور ِ چشمانش گره کور ِ تاریکی ِ دل را باز می کرد :)
به کرار از این انسان های مهربان و خوش قلب دیده بودم
اما او در ژرف ِ قلبم ساکن شد... :)

1404/4/9