عامه پسند ؛)

شاید شده ام همان دلقکی که در دنیای ملال آور انسان های خسته و افسرده ؛
لنگ لنگان راه می رود و با حالتی گیج قدم بر می دارد .
یا همان کسی که ذره ای تلاش می کند برای طلوعِ امید ، میان ناامیدی .
اما شاید نورِ امیدِ حاصله از تلاشش ، تنها 2 متر آن ور تر را روشن نکند
همان که وقتی حالا

کوره‌ها سرد شدن
سبزه‌ها زرد شدن
خنده‌ها درد شدن.

گرمای آتشِ کوره ام
سبزی زردیِ برگ های پاییز ام
خنده ای ام که درد ها را از بین می برد
اما حیف حالا همه ی این ها دیگر عامه پسند نیست
حیف اگر بخندی و درد هایت را از بین ببری تو را "دیوانه" می خوانند و از جنسشان نیستی
به امیدِ گرمایی، همچون گرمای کوره در دل هامان :)