ویرگول
ورودثبت نام
Ramin Nasiri - رامین نصیری
Ramin Nasiri - رامین نصیریدر مسیر خرد و اندیشه - گزیده ای از نوشته های یک پژوهشگر
Ramin Nasiri - رامین نصیری
Ramin Nasiri - رامین نصیری
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

تبعیض؛ درد همیشگی رنگین پوستان آمریکایی

تبعیض؛ درد همیشگی رنگین پوستان آمریکایی

پنج سال از مرگ جورج فلوید زیر زانوی پلیس «مینیاپولیس» می‌گذرد، اما خشونت سیستماتیک علیه سیاه‌پوستان آمریکا نه تنها کاهش نیافته، بلکه در سایه بازسازی ساختارهای قدرت، ابعادی پیچیده‌تر یافته است. داده‌های رسمی نشان می‌دهد کشته‌شدگان توسط پلیس از 1142 مورد در سال ۲۰۲۰ به 1309 مورد در سال گذشته افزایش یافته، در حالی که نرخ قتل‌های عمومی ۱۱٪ کاهش داشته است. این تناقض آماری، پرسشی بنیادین را پیش می‌کشد: آیا خشونت امروز پلیس آمریکا ابزاری برای حفظ نظم است یا بازتولید سلسله مراتب نژادی به ارث رسیده از زمان «کریستف کلمب»؟

در میان ایالت‌های آمریکایی، ایالت‌های جمهوری‌خواه مانند تگزاس و فلوریدا با نرخ ۴۳٪ کشته‌شدگان بیشتر توسط پلیس، الگویی هشداردهنده ارائه می‌دهند. قوانینی نظیر «دفاع از پلیس»، اختیارات افسران را تا حد قضاوت فوری در «موقعیت‌های پرخطر» گسترش داده و مصونیت قضایی آنان را تضمین می‌کند. این قوانین، همراه با محدودیت‌های حق رأی حلقه‌ای آهنین حول جوامع رنگین‌پوست ایجاد کرده است. خشونت پلیس در این ایالت‌ها تنها یک مسئله امنیتی نیست، بلکه مکانیسمی برای مهار جمعیتی است که تبدیل به «تهدیدی دموگرافیک» برای سفیدپوستان آمریکایی شده است.اگرچه جنبش ۲۰۲۰ جورج فلوید، مفاهیمی مانند «نژادپرستی ساختاری» را بر سر زبان‌ها انداخت، اما تغییرات ملموس مثبت و رو به جلو کاملاً حداقلی بوده است. نظرسنجی مرکز «پیو» در سال گذشته نشان می‌دهد ۷۲٪ آمریکایی‌ها معتقدند تلاش‌ها برای برابری نژادی شکست خورده است. شرکت‌های بزرگ که در اوج اعتراضات میلیاردها دلار برای برنامه‌های تنوع و برابری (DEI) وعده دادند، تا سال ۲۰۲۵ این بودجه‌ها را ۶۰٪ کاهش داده‌اند. حتی دولت بایدن با وجود تشکیل ۱۲ پرونده قضایی علیه پلیس، نتوانست قانون فدرال الزام‌آوری مانند «عدالت پلیس» را تصویب کند. بازگشت ترامپ به قدرت در سال گذشته نیز این روند را تسریع کرده است.آمارهای خونین در سرزمین آمریکا به واسطه رنگ پوست هولناک است. بومیان آمریکا و سیاه‌پوستان به ترتیب ۳.۵ و ۲.۹ برابر بیش از سفیدپوستان در تعاملات پلیس کشته می‌شوند. این نابرابری حتی در ایالت‌های پیشرویی مانند کالیفرنیا نیز مشهود است؛ جایی که سیاه‌پوستان ۶٪ جمعیت را تشکیل می‌دهند، اما ۲۵٪ قربانیان خشونت پلیس هستند. مرگ فلوید اگرچه توجه جهانیان را به «نمی‌توانم نفس بکشم» جلب کرد، اما نتوانست الگوی استخدام، آموزش یا پاسخگویی پلیس آمریکایی را دگرگون کند.به نظر می‌رسد آمریکا امروز در تقاطع دو مسیر قرار دارد: از یک سو، تداوم خشونت همراه با جنبش‌های اعتراضی فاقد دستاوردهای کلان، و از سوی دیگر، تشدید واگرایی ایالتی تا حد شکل‌گیری «دو نظام قضایی موازی». پاسخ به این چالش در گروی نسل جدیدی است که باید میان اصلاح سیستم موجود یا بازتعریف رادیکال مفاهیمی مانند عدالت و امنیت دست به انتخاب بزند. تا زمانی که رنگ پوست معیار تعیین «میزان خطرناک بودن» است، درد رنگین پوستان آمریکا پایانی نخواهد داشت.(رامین نصیری)

انتخاب رنگآمریکا
۱
۰
Ramin Nasiri - رامین نصیری
Ramin Nasiri - رامین نصیری
در مسیر خرد و اندیشه - گزیده ای از نوشته های یک پژوهشگر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید