راستش من تازه وارد ام و زیاد با فضای ویرگول آشنایی ندارم ،دوست دارم بیشتر از اینکه مطلب کپی شده ای رو اینجا بیارم ,از خودم و دنیای درون خودم بگم ، خودم که یک لیسانس نا تمام ادبیات فرانسه دارم ،با ۲۶ سال سن اخیرا هم دنبال راهی برای فرار از سربازی :)) شغل درست حسابی هم ندارم ، بعد از یک دوره طولانی مدت که افسرده و ناامید بودم تازگیا تونستم از سردرگمی و سرگردانی در بیام .
حالا چرا ویرگول ؟؟
نوشتن از احوال درون حتی اگر مخاطبی هم نباشه میتونه خیلی کمک کننده باشه
چطور ؟؟
آهان !!! من خودمو مثال میزنم ,خیلی از فکر ها و عقایدم که سال ها با خودم داشتم و همیشه هم فکر میکردم تکلیف ام رو باهاشون روشن کرده ام و کاملا صیقل داده شدن و در کاملا ترین وضعیت خودشون هستن رو آوردم روی کاغذ و شروع کردم به نوشتن. دیدم عه !!نیم ساعته دارم در و دیوار رو نگا میکنم و چیزی نمیاد . بعد دیدم اصلا من حتی میترسم اینا رو روی کاغذ ببینم ، بعد از تلاش و نوشتن های مختلف کم کم برام روشن شد که خیلی از این ها فکر ها و عقاید چقدر چرت و مبتذل هستن ، خیلی هاشون بی معنی بودن حتی بینشون یه چیزایی بود که نمیتونستم قبول کنم که اینا من هستم ، و وقتی که مثل یک ناظر از بیرون و از یک زاویه جدید نگاهشون کردم تازه حساب کار دستم اومد ، بعد اون بود تصمیم گرفتم شرح حال خودمو بنویسم البته مدت زیادی نیست که دارم این کار رو انجام میدم ولی نمیدونین چقدر بهم کمک کرده ، تا با خودم رو راست تر باشم ، بیشتر خودمو بشناسم.
حالا بیایید بیشتر از خودمون بگیم من که دوست دارم نوشته های اورجینال شما رو بخونم .