
با وجود امضا تفاهم نامه مورخ 11/8/1393،بین بنیادمسکن و سازمان امور اراضی،که بر اساس آن مقرر شده بود، اراضی مازاد کشاورزی که در زمان طرح تهیه طرح های هادی روستایی،بسیار فراتر از نیاز واقعی به محدوده روستاها اضافه شده بود، در قالب طرح بازنگری، از محدوه خارج شده و در حریم تثبت و وارد چرخه کشاورزی شود.ولیکن،با کمال تاسف، علیرغم گذشت نزدیک به یک دهه، هنوز هیچ پیشرفت محسوسی در این رابطه،در کل کشور به طور عام و در استان مازندران به طور خاص، حاصل نشده است. دو مرجع فوق الذکر به بهانه های واهی و اساس، هر گونه اقدامی در این خصوص را به تهیه طرح های جدید، که بضا تا چند دهه طول می کشد، موکول کرده و موجبات تخریب اراضی کشاورزی و باغات درجه 1 استان را فراهم کرده اند.
از طرفی، در حالی که اکثر روستاهای کشور،نرخ رشد منفی جمعیت را تجربه می کنند؛ الحاق های غیرقانونی با مساحت های بسیار بالا و فراتر از نیاز واقعی و بعضاً منفصل،با نقض قوانین و مقررات و ضوابط ملاک عمل و جاری،از جمله،قانون حفظ کاربری،قانون جلوگیری از خرد شدن اراضی،قانون منع فروش، قانون نظام جامع دامپروری و …، به طرحهای هادی روستاهای مازندران الحاق می گردد.

دلایل تخریب اراضی کشاورزی
طی چند دهه گذشته، بخش وسیعی از اراضی دایر کشاورزی و دارای قابلیت کشاورزی در اثر توسعه شهرها و روستاها ، صنایع و تأسیسات زیربنائی و خدماتی و... تخریب و تبدیل و از جریان تولید کشاورزی خارج گردیده است .اگرچه،فاکتورهایی مانند افزایش محدوده و حریم شهرها،ایجاد شهرهای جدید و شهرک های مسکونی و صنعتی، فقدان ضوابط و استاندارد های خدمات شهری و منطقه ای،تخریب اراضی در واگذاری معادن کاوی و معادن شن و ماسه،تخریب اراضی کشاورزی در اثر عدم مکانیابی مناسب صنایع ، تأسیسات ، زیرساختها و شهرها،گسترش حاشیه نشینی و توسعه سکونتگاههای غیر رسمی و ...، می توان به عنوان دلایل تخریب و تغییر کاربری اراضی کشاورزی برشمرد؛ولیکن، الحاق بی رویه اراضی کشاورزی و باغات به محدوده روستاها و درقالب طرح های هادی روستایی،در این رابطه ، نقش پر رنگی دارد.
مطالعه موردی :
روستای باقر تنگه:
مساحت روستای باقرتنگه بابلسر،بر اساس طرح هادی حدود 118 هکتار بود و با وجد اینکه این مساحت بسیار فراتر از نیاز واقعی روستا پیش بینی شده و به محدوده الحاق شده بود؛لیکن، مساحت این روستا در اصلاح طرح در سال 1390 به 288 هکتار افزایش یافت.
روستای ونوش
مساحت محدوده روستای ونوش در سال 1380 معادل 70 هکتار بود و با الحاق ساخت و سازهای غیرمجاز جدید و شهرک های غیرقانونی آفتاب،خادمی فر، لینا، سبزه سر، آرش، سپیدار، پامچال، ونوشه، بنفشه، مروارید، بهاران، روحانی، ارکیده و … در سطح بسیار وسیع به صرف ارایه قبوض آب و برق جانمایی نشده مربوط به محل های دیگر، به منظور ساخت و ساز ویلاهای اشرافی برای افراد غیر بومی برای حدود 800 خانوار ،با احتساب نرخ رشد جمعیتی 50% که مورد تایید مرکز آمار ایران نبود ، مساحت آن به میزان بیش از 123 هکتار افزایش پیدا کرد و به مساحت 193 هکتار رسید که در واقع رشد جمعیتی احتسابی حتی با 50% نیز انطباق نداشته و میزان افزایش مساحت متناسب با نرخ رشد 174% بوده است.
روستای طوقدار ساری
مساحت روستای طوقدار در طرح اوّلیه 26 هکتار بود که در اصلاح سال 1391 به حدود 170 هکتار رسید و علیرغم عدم تحقق اراضی تخصیصی طرح گذشته و اصلاح طرح، مجدداً اخیراً درخواست الحاق 30 هکتار اراضی جدید از جمله اراضی 12 هکتاری تعاونی مسکن ارتش به آن ، در دستور کار قرار گرفته است.
روستا های کهنه محله میرود و توسکاتک
حدود 30 هکتار از اراضی تعاونی مسکن دانشگاه صنعتی شریف در روستای کهنه محله میرود به صورت منفصل، تفکیکی و تماما با کاربری مسکونی و در مغایرت آشکار با قانون منع فروش و قانون نظام جامع دامپروری و عدم رعایت حریم دو واحد مرغ مادر گوشتی به نام های سروبالان و شادمانی، به محدوده آن اضافه شده است؛بعلاوه ، بالغ بر 100 هکتار زمین به طرح هادی روستای توسکاتک اضافه شده است؛ در خالیکه مساحت اولیه آن 700 هکتار بوده و جمعیت آن به زحمت ببالغ بر 1500 نفر است .

سایر موارد:
در روستای گونه کلای بابل که در پهنه شالیزاری و باغات واقع شده است، در قالب طرح بازنگری،بیش از 50 هکتار به مساحت آن اضافه شده است. اراضی گاوداری صنعتی جهاددانشگاهی به مساحت بالغ بر 11 هکتار به صورت منفصل با فاصله بیش از هفتصد متر از روستا بدون مجوّز کمیسیون تبصره 1 ماده 1 تماماً با کاربری مسکونی و تفکیکی و با نقض قانون جلوگیری از خرد شدن و قانون منع فروش، به محدوده روستای میان ملک جویبار،اضافه شده است.
الحاق سطح بسیار وسیع از شالیزارها و باغها به طرح هادی روستای سمسکنده ساری،الحاق 14 هکتار اراضی شالیزاری در روستای علمده غربی واقع در منطقه عزت آباد به شرکت تعاونی مسکن کارکنان بانک کشاورزی که در حال ویلاسازی میباشند.الحاق 7 هکتار از شالیزارهای روستای قادی محلّه شهرستان آمل به صورت منفصل از محدوده با کاربری شهری (میدان میوه و تره بار) ، که هیچگونه تناسبی با کاربریهای محدوده های طرح هادی روستایی ندارد، تخلفات متعدد در طرح هادی روستای مازیچال که چراگاهها به روستا تبدیل و در آن ویلاسازی انجام گرفته،الحاق هفت هکتار اراضی شالیزاری مجاور آببندان روستا توسط تعاونی مسکن چاپخانهداران بانک ملت به مساحت پنج هکتار و همچنین یک شهرکساز به نام ع قوچانی به مساحت 2 هکتار در متوریج محمودآباد، الحاق دو هکتار از اراضی کشاورزی روستای زنگی کلای محمود آباد به افراد غیربومی،منتسب به ساکنین خراسان یا کاشمریها برای ویلاسازی،از جمله تخلفات بیشماری می باشد که در استان مازندران اتفاق افتاده است.
در سوخته کلا،ساخت و سازها در منطقه ای، موسوم به چمران ده که از دیرباز جزو چراگاههای دام بوده است،علاوه بر الحاق اراضی کشاورزی بسیار وسیع،اراضی ملی واگذاری هیاتهای هفت نفره نیز به طرح هادی الحاق شده است. همچنین،در روستاهای خطیر کلا و مرزی کلای قائم شهر و بابل،اراضی چراگاه و مرتع و واگذاریهای قائم شهر، همگی به طرح هادی روستای بابل الحاق شده و ساخت و سازهای گسترده در حال انجام است. در روستای فرامرزکلای سوادکوه الحاق اراضی ملی و کشاورزی فراتر از نیاز جمعیتی و ویلاسازیهای گسترده ، تا ارتفاعات و شیبهای طبیعی تا مرز طبیعی جنگل اتفاق افتاده است.
