ویرگول
ورودثبت نام
رجب پناهی | Rajab Panahi
رجب پناهی | Rajab Panahi
رجب پناهی | Rajab Panahi
رجب پناهی | Rajab Panahi
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

آیا کارگزاران و دولتی ها،از آمادگی لازم برای مقابله با مشکل فراگیر شدن ویروس کورونا برخوردار هستند؟!

امروز همه جا،ازخانه گرفته تا محل کار و از شبکه های مختلف تلویزیون گرفته تا کوچه و بازار، و از مترو و اتوبوس و تاکسی گرفته تا ادارات دولتی،صحبت از ویروس کورونا(COVID-19) است. مسِئولان،مرتب نسبت به خطرات این ویروس خطرناک به مردم هشدار می دهند و در عین حال از آنها می خواهند خیلی نگران نباشند؛ هنوز هیچ کسی از مرز بین این دو وضعیت خوف و رجا، درک درستی ندارد.اگرچه، همه مردم حالا مطالب زیادی را راجع به آن خوانده اند،اما معلوم نیست،آنها به غیر از شستن مرتب و مکرر دستها و سرفه و عطسه کردن در داخل دستمال و در موارد ضروری داخل کت و ژاکت شخصی خود، چه کار دیگری باید انجام دهند. بسیاری از مردم،صرف نظر از موضوع غیر ضروری بودن یا نبودن،مرتب ماسک و ژل ضد عفونی کننده دست، تهیه می کنند؛به گونه ایکه،این روزها تقریبا همه مردم از خالی بودن قفسه های فروشگاه ها و داروخانه ها شکایت دارند. آنها فاصله خود نسبت به افراد را رعایت می کنند و تقریبا بسیاری از رفتارها و عادت های غیر ضرور و تصنعی،مانند دست دادن و روبوسی به کرات، به ویژه در مراسم عزا و عروسی و امثالهم، تقریبا حذف شده است و امیدواریم،دستکم،این عادت در دوره پسا کورونا، برای همیشه حذف و یا نهایتا به فامیل ها و خویشاوندان درجه یک محدود شود؛ اما،دغدغه اصلی این است که شهرهای ما در برابر،همه گیر شدن این ویروس،باید چگونه رفتار کنند،تا جلوی سرعت گسترش آن گرفته شود و میزان خسارت و تلفات آن به حداقل ممکن،کاهش یابد.

متاسفانه علیرغم اینکه به ظاهر اطلاعات زیادی نسبت به این ویروس وجود دارد،لیکن،اطلاعات علمی در این رابطه بسیار محدود است؛ستاد ملی مبارزه با کرونا، با محوریت وزارت بهداشت،مرتب در خصوص این بیماری و اقدامات صورت گرفته،به ویژه آمار مبتلایان،بهبود یافتگان و فوت شدگان و نیز توصیه های بهداشتی،اطلاع رسانی می کند؛لیکن، به نظر می رسد، این ستاد برای مقابله با این بیماری ، قادر به انجام اقدامات موثر نبوده و فاقد طرح و برنامه مدون و علمی در این حوزه است.

بر اساس اظهارات مسئولان، آنها از از حیث نیروی انسانی و تجهیزات پزشکی و درمانی و بیمارستانی توان مقابله با آن را در همان ابتدای راه ندارند و معلوم نیست در صورت تداوم وضعیت حاضر،چه سرنوشتی در انتظار شهر ها و روستاها خواهد بود.

از طرفی، شواهد حاکی از آن است،نه تنها بین کارگزاران هماهنگی لازم برای برای برخورد با این مشکل وجود ندارد؛بلکه،آنها دارای اختلاف دیدگاههای بنیادین در این رابطه هستند؛به عنوان نمونه،در حالیکه،وزارت کشور اعلام می کند، قرنطینه شهرها ضروری نیست، فرمانداری در دور افتاده ترین نقطه کشور و با حداقل چالش در این حوزه مبادرت به قرنطینه شهر می کند و اعلام می کند: من با اختیارات خودم شهر را قرنطینه می کنم و تبعات احتمالی آن را می پذیرم.

با توجه به تجربه کمبود شدید در حوزه دارو و لوازم بهداشتی، به ویژه ضدعفونی کننده ها و ماسک صورت، معلوم نیست در صورت تداوم شرایط حاضر به مدت طولانی، شهرها در ارتباط با تامین مواد غذایی و نیازهای اساسی، به ویژه دارو، علی الخصوص داروی خاص مانند انسولین که حیات میلیون ها ایرانی به آن وابسته است،به چه سرنوشتی دچار خواهد شد؟!معلوم نیست مردم تا کی می توانند در خانه های خود باقی بمانند و اینکه اساسا این وضعیت تا کی می تواند ادامه پیدا کند؟

آنچه مسلم است با قرنطینه گسترده برای مدت طولانی غیرممکن است؛ زیرا با پایان یافتن و کمبود منابع اساسی و بیکاری کارگران و مالا، به حداقل رسیدن قدرت خرید آنها،موجب بروز ناآرامی های اجتماعی شدید خواهد شد.

اگر این بیماری همه گیر مهار نشود و برای مدت طولانی ادامه داشته باشد؛عواقب آن بسیار ناگوار و وحشتناک خواهد بود؛ چرا که در کشور برنامه مدیریت بحران اساسا،جایگاهی ندارد. همه مردم ناامیدانه منتظر اقدامات اساسی از ناحیه کارگزاران و مسئولان هستند؛این در حالی است که ، آنها هنوز هیچ برنامه ریزی مشخص و مدونی در این رابطه ندارند و همانگونه که شواهد نشان می دهد،خود کارگزاران در مقابل این خطر، آسیب پذیر تر و بی دفاع تر از مردم و شهروندان عادی هستند و آنها ظاهرا بیش از دیگران نیاز به مراقبت و تیمار دارند و بخش اعظم امکانات کشور صرف درمان خود آنان می شود.

۰
۰
رجب پناهی | Rajab Panahi
رجب پناهی | Rajab Panahi
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید