اولین حرفم در یک وبلاگ جدید می تواند این باشد که «به نوجوانی ام مدیونم» به خاطر کتاب ها.
برای همین از وقتی رسماً از روزهای نوجوانی خارج شدم، تصمیم گرفتم که باقی زندگی ام را هم وقف #کتاب_ها و #نوجوان_ها بکنم.
وبلاگ نویسی یادگار روزهای خوب نوجوانی م است که در طوفان روزهای اینستاگرامی گم شد و امروز تصمیم گرفتم احیایش کنم. به خاطر همه ی کلمه هایی که در محدودیت شبکه های اجتماعی جدید جا نمی شوند و به خاطر #کتاب_ها_و_نوجوان_ها.