ویرگول
ورودثبت نام
Hanif Rahimi
Hanif Rahimi
Hanif Rahimi
Hanif Rahimi
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

دیالوگ های پر احساس فیلم Five Feet Apart

چند وقت پیش بود که متوجه شدم گویا مدت هاست Five Feet Apart از لپ تاپ پاک شده .

ناراحت شدم، و فکر میکردم چطور انقدر حواس پرت شدم .

وقتی به اولین باری که فیلم رو دیدم فکر میکنم، یه حس عجیب زیبا به سراغم میاد .

کمی قبل تر دوستم گفته بود انقدر اشک ریخته که چشماش باد کردن و من فقط خندیده بودم که خب حتما بخاطر بیش از حد احساساتی بودنشه؛ اما شبی که خودم به دیدن فیلم نشستم، و جوری که قلبم برای بعضی سکانس ها فشرده میشد؛ فهمیدم که بعضی آثار انگار برای احساسات خلق شدند؛ برای اینکه فارغ از روزمرگی، خودت رو در دنیای نسبتا نا آشنایی غرق کنی که محکم ترین عنصر هنوز زنده بودن در اون، عشقه .


به احساساتت اجازه بروز میدی تا با کسانی همدردی کنی که بزرگ ترین آرزوهاشون، لمس همدیگست .

من هم اشک ریختم وقتی تلاش های یک آدم رو نه تنها برای زنده موندن بلکه برای زندگی کردن و عشق ورزیدن دیدم؛ و همراه دست هایی شدم که از پشت شیشه به یکدیگر گرما میدادند .

بعد از اون هر بار که تماشاش میکردم، چشمامو میبستمو به آخرین دیالوگ فیلم گوش میسپردم :


"لمس انسان" ؛ اولین شکل برقراری ارتباط ما

امنیت، حفاظت، آرامش

همه اش توی نوازش آرام یه انگشته

یا گذاشتن لب ها روی یه گونه نرم

وقتی خوشحالیم مارو به هم وصل میکنه،

در زمان ترس بهمون اتکا میده؛

در زمان شور و عشق به ما هیجان میده .

ما اون لمس رو از طرف کسی که دوستش داریم لازم داریم، تقریبا به همون اندازه که برای نفس کشیدن به هوا احتیاج داریم

۱
۱
Hanif Rahimi
Hanif Rahimi
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید