
هرگز تاثیر رفتارهای خود را دست کم نگیرید. با یک رفتار كوچک شما میتوانید زندگی یک نفر را به سمت بهترشدن یا بدترشدن دگرگون کنید. گاهی اوقات، حال و احوال کردن صمیمانه با یک نیرو، تا چند روز و یا حتی تا چند هفته، حسی انگیزهبخش در او روشن میکند.
چه چیزی باعث میشود به عنوان یک رهبر، ارزش پیروی کردن داشته باشید؟ موقعیت شما در نمودار سازمانی شما را به یک رهبر تبدیل نمیکند. عنوان شما از شما یک رهبر نمیسازد. رهبری ربطی به موقعیت اجتماعی، حساب بانکی یا محل زندگی شما ندارد. همه چیز در مورد یک سبک زندگی است. سبکی از زندگی که در آن برای دیگران الهام بخش بوده و انگیزه لازم برای تبدیل شدن دیگران به بهترین نسخه از خودشان را دارا هستید. اگر اعمال شما به دیگران الهام میبخشد تا بیشتر رویاپردازی کنند، بیشتر بیاموزند، بیشتر تلاش کنند و بیشتر رشد کنند، شما یک رهبر هستید.
بنابراین یک رهبر و مدیر خوب، مربی خوبی است. تیم را توانمند میکند و بصورت خُرد مدیریت نمیکند. یک محیط تیمی فراگیر ایجاد میکند و نگرانی برای موفقیت و رفاه افراد را نشان میدهد. سازنده و نتیجه گرا است. ارتباط دهنده خوبی است، گوش میدهد و اطلاعات را به اشتراک میگذارد. از پیشرفت شغلی حمایت میکند و عملکرد را مورد بحث قرار میدهد. چشم انداز و استراتژی روشنی برای تیم دارد. دارای مهارتهای فنی کلیدی برای کمک به مشاوره تیم است. در سرتاسر شرکت همکاری میکند و یک تصمیم گیرنده قوی است.
اگر میخواهید موفق باشید، چارهای جز جنگیدن ندارید و در این مسیر پایبندی به اصول اخلاقی اولین شرط است. اصول اخلاقی باعث میشود مردم در هماهنگی کامل و بی هیچ ترس و دلسردی با رهبر یا فرمانده خود قدم بردارند. اصول اخلاقی، اصالت و مسئولیت پذیری رهبر را بر پیروانش آشکار میکند. اگر رهبری، خود از اصول اخلاقی پیروی کند و فردی نیک سرشت و نیکخواه باشد، افراد زیر دست با وجود امکان خطر، از او تبعیت میکنند. هیچ جایگزینی برای یک شخص خوب، نیکخو و مهربان وجود ندارد. اگر نیروها ما را افرادی بدسرشت و نابکار ببینند که قوانین اخلاقی را زیر پا میگذاریم، از کمک کردن به ما سر باز خواهند زد.
پشتوانه یک رئیس عنوان اوست و پشتوانه یک رهبر پیروان اوست. رهبر کسی نیست که دارای لقب، مقام و قدرت اداره کردن است. رهبر کسی است که مسئولیت میپذیرد تا استعدادهای بالقوه را در افراد، فرآیندها و ایدهها شناسایی کند و شجاعت دارد که آنها را به فعل درآورد و توسعه دهد. رهبری دلیرانه، مجموعهای از مهارتها و کنشهایی است که صد در صد قابل یادگیریاند. رهبری دلیرانه، آموزههایی است که باید برای کار دلیرانه، گفتگوهای دشوار و ظاهر شدن با قلب باز یاد بگیریم و نیز عادتهایی که باید ترک کنیم.
زمانی که شجاعت رهبری را داشته باشیم، وانمود نخواهیم کرد که جوابهای درست را داریم، بلکه کنجکاوی خودمان را حفظ کرده و پرسشهای صحیح میکنیم. در این صورت، با به اشتراک گذاری قدرت، دیگر آن را را محدود نمیدانیم و تلاش میکنیم تا اختیارات و مسئولیتها را همتراز کنیم.
همچنین از شرایط دشوار، دوری نکرده و آسیبهایی که برای انجام درست کارها نیاز است را به آغوش میکشیم. اما رهبری شجاعانه در فرهنگی که با کمبود، ترس و عدم قطعیت تعریف شده است، نیازمند ساخت مهارتهای شجاعت است. یک رهبر شجاع (رهبر با شهامت)، کسی نیست که به تمام پاسخها مسلح شده باشد. یک رهبر شجاع، کسی نیست که بتواند یک بحث بیعیب در مورد موضوعات سخت را تسهیل کند. یک رهبر شجاع کسی است که میگوید من شما را میبینم. صدای شما را میشنوم. تمام پاسخها را ندارم؛ اما قصد دارم به گوش دادن و سوال کردن ادامه دهم.
وقتی که مردی شجاع یا زنی دلیر موضع میگیرد، پشت دیگران گرم میشود. به عبارتی شجاعت مسری است. نمایش شجاعت هر نفر مشوق دیگران میشود. اما نمایش شجاعت رهبران الهام میبخشد و مردم را پشت سر او قرار میدهد. کسی را نمیتوان از موضع او در زمان آسایش و راحتی شناخت. بلکه معیار شناخت، موضع گیری او در گیر و دار چالشها و جر و بحثها است. رهبران بزرگ میدانند که با مردم چگونه تا کنند و میتوانند افراد را وا دارند که سازگار شوند و با یکدیگر کار کنند. اما در عین حال به گاه ضرورت موضع میگیرند.
شجاعت را به حق در صدر صفات برجسته انسان دانستهاند، زیرا این صفت تکیهگاه صفتهای دیگر است. هر جا که پیشرفتی چشمگیر را در سازمانی میبینیم، میدانیم که رهبر آن سازمان تصمیمات شجاعانه گرفته است. مقام رهبری هیچ کس به او شجاعت نمیبخشد. اما شجاعت شخص میتواند او را در موضع رهبری قرار دهد. شجاعت شخصی یک رهبر مهم است، اما شجاعت تیم در تامین موفقیت مهمتر است. یک رهبر نمیتواند فراتر از تیم حرکت کند. تیم الهام گرفته، به فشار یا کشیدن احتیاج ندارد بلکه خود در جهت درست حرکت میکند.
تا چه حد خود را در مقابل مشکلات و مواجهه با بحرانها، تابآور میدانید؟ چه پروژهها، مسئولیتها، اقدامات، تیمها و دوستیهایی که به دلیل عدم وجود عنصر "تابآوری" متوقف شدند. چه انسانهای به آخر خط رسیدهای که تیم و سازمان و رفاقتها را ترک کردند و رفتند و قدرت تاب آوردن در برابر دیگران و مشکلات را نداشتند. اما مهارت تاب آوری چیست؟ ﺗﺎﺏ آوری ظرفیت گذشتن از دشواری پایدار و ترمیم خویشتن است. این ظرفیت میتواند به فرد کمک کند پیروزمندانه از رویدادهای ناگوار زندگی بگذرد و با وجود قرار گرفتن در معرض تنشهای شدید، شایستگیهای اجتماعی، تحصیلی و شغلی خود را ارتقاء ببخشد و متمایز شود.
رهبران خوشبین اگر مشکلی در سازمان پیش بیاید، به کارمندان خود اطمینان میدهند که این مشکل قابل اصلاح است. آنها میتوانند با نگاه کردن به جنبههای روشنتر، نگرش مثبتی برای همه اطرافیان خود ایجاد کنند. نگرش مثبت، نگرشی است که در آن فرد نسبت به همه مسائل اطراف خود مانند رفتارها و فرآیندها، چالشها و… امکان یافتن راهحل و راهکاری را ممکن میداند.
در ارتباط با ویژگیهای افراد خوشبین و بدبین یادمان باشد که افراد خوشبین همیشه به زیباییها، نقاط قوت و فرصتها توجه میکنند. البته افراد زود باور و ساده لوح را نمیتوان جزء این دسته قرار داد. در مقابل افراد ساده لوح، رهبران مثبت اندیش دارای ذهنی باز و فکری روشن میباشند و برای تک تک امور سازمانی و شخصیشان برنامهریزی و هدفگذاری میکنند. این نگرش همواره به عنوان یک انگیزه دهنده در تیم و سازمان عمل میکند و راهی هموارتر را به سمت قله هدف پیش روی منابع انسانی قرار میدهد.
این نوع از رهبران در گفتارهای خود همیشه از کلمات و عبارات مثبت و امید بخش استفاده کرده و به فرد مقابل امید و شادی منتقل مینمایند. هرگز ناامید نشده و از تلاش و کوشش دست بر نمیدارند. این رهبران معمولا مسئولیت پذیر بوده و وظایفشان را به نحو احسن انجام میدهند حتی اگر در نهایت به نتیجه مورد نظر خود نرسند.