گذر از روزهایی که روال عادیش رو از دست داده، به تنهایی و دست تنها مشکل بزرگیه، خیلی بزرگ.
دو ماه قبل از شیوع کرونا بنابر یه سهلانگاری گوشیم رو دزدیدن و مجبور شدم یه گوشی دیگه بخرم تا بتونم کارهامو پیش ببرم و انجام بدم. برای اینکه از این یکنواختی و کسل بودن بیرون بیام یه سری نرمافزار متفاوت نصب کردم تا هم کسب درآمد کنم و هم اینکه حوصلهام سر نره، نصب یه نرمافزار کتابخوان میتونست کمک بزرگی به من کنه تا این مشکل رو هموارتر کنم. یه روز دنبال یه کتاب خوب توی این نرمافزار میگشتم که کامنتی که درباره یکی از همین کتابا نوشته شده بود نظرمو جلب کرد. کامنت درباره مقاله "چشم در چشم تنبلی اقای صدرا علیآبادی" بود. یه مقاله جالب و جذاب در مورد تکنیک پومودورو که در مورد تشویق آنی و تکنیک بیست و پنج دقیقه ست، توی این مقاله هم یه سری نرمافزار برای اجرای بهتر این تکنیک معرفی شدن که خیلی کاربردی و خوبن. خب این نرمافزار برای منی که خیلی سرم شلوغه و اصولا با یه دست چندتا هندونه برمیدارم فوقالعاده جذابه.
با انجام این تکنیک کارها رو منظمتر انجام میدم و حتی وقت اضافه هم دارم، ورزش میکنم، با خواهرم مسابقه پیادهروی میذاریم، کیک میپزیم و و و و
خلاصه که این کرونا مارو با این غریبه بیشتر از قبل آشنا کرده، ناچاریم روزهارو اینطوری بگذرونیم تا شرایط بهتر بشه و از این زندانی که برامون درست شده فرار کنیم، به امید روزی که شر کرونا از سر کره زمین کم بشه???
#روایتگر باش
