اینو فرهاد بعد از جدایی از ترمه نوشته
من
من تنها و درمانده سوخته از عشق ترمه و فرهاد ….
تنها در بی کسی خود نشسته ام چراغ به
دست
به دنبال بارقه نوری… لبخندی… نوازشی….حرفی
خودم هیچ
ترمه من جان من عشق روزهای ناامیدی من …. رفت یعنی
قصد فراموشی ندارم برای عشق تنومندم
اتفاقا عشقم نهفته میشود و زیباتر و حتی تنومندتر ….