باید در رویای داشتنت و حسرتِ نبودنت
خودم را غرق کنم
مثل قایقی بیلنگر
در دریایی که نه ساحلش را میبینم
و نه راه برگشتش را بلدَم.
دستم را دراز میکنم سمتِ تو
اما چیزی جز باد، انگشتانم را پر نمیکند.
دلتنگیام،
هر شب از شانههایم بالا میرود
و در گوشم زمزمه میکند کااااش بودی.