ویرگول
ورودثبت نام
Raha Madadi
Raha Madadiدلنوشته
Raha Madadi
Raha Madadi
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

چه سا‌ده بوده ام

گفتم: همان‌قدر که دوست داشتنت را بلدم،

فراموش کردنت را نیز...

چه خیال خامی…

مگر می‌شود چنین عشقی را ــ

عشقی که چون دانه‌ای در خاک دلم کاشتم،

و سال‌ها، بی‌صدا،

با اشک و آفتاب و آغوش، پرورشش دادم ــ

یک‌باره،

از ریشه فراموش کنم؟

من ساده بودم…

نمی‌دانستم بعضی دوست‌داشتن‌ها

مانند درخت انار کهنسال‌اند،

ریشه در استخوان می‌دوانند،

و حتی اگر شاخه‌ها را ببُری

باز در فصل دلتنگی، شکوفه می‌دهند

۳
۰
Raha Madadi
Raha Madadi
دلنوشته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید