ویرگول
ورودثبت نام
Raha Madadi
Raha Madadiدلنوشته
Raha Madadi
Raha Madadi
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

نسخه بیمار

من بیمارِ توام…

مرا درمان کن

نه تب دارم،

نه سردرد،

اما از وقتی تو را دیده‌ام،

نبضم بی‌دلیل می‌تپد

و دلم بی‌اجازه، راهیِ چشم‌هایت می‌شود…

دکتر جان…

این مریض، نسخه نمی‌خواهد

لمسِ دستانت،

صدای آرامت،

و آن نگاهت

از همه مهمتر آغوشت برای تمام دردهایم کافی‌ست.

راستش را بخواهی…

سال‌هاست که تو را می‌شناسم،

همان دکتر ساکت و همیشه‌مشغول،

که آدم را یاد شیشه‌های آرام‌بخش می‌انداخت،

همیشه بی‌ادعا… همیشه خونسرد…

من؟

آن‌وقت‌ها فقط «دوستت» داشتم…

اما حالا،

علاقه‌ام جهش ژنتیکی پیدا کرده!

و بیماری‌ام مزمن شده…

حالا عاشق شده‌ام —

نه از آن عشق‌های پر سر و صدا،

از آن‌ها که آرام می‌آیند،

در دل ریشه می‌زنند،

و بی‌آن‌که بفهمی،

تمام جانت را می‌گیرند…(متاستاز داده🥴)

پس بیا…

با لبخندت

تبم را پایین بیاور،

و با آغوش گرمت

یخِ دلم را آب کن…

من بیمارتم…

و تنها درمانم

تویی.

۶
۰
Raha Madadi
Raha Madadi
دلنوشته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید