تمام شب را با چشمهایی که خواب را فراموش کردهاند،
به ساعت خیره ماندهام…
هر دقیقه کش میآید،
هر ثانیه صدای نبودنت را توی دلم بلندتر میکند.
کاش میشد کمتر دوستت داشته باشم،
شاید آن وقت این دل اینقدر بیقرار نمیشد،
شاید نبودنت اینقدر سنگین نبود…
اما چه کنم؟
عشق من به تو هر روز که میگذرد،
عمیقتر میشود، مثل نفس کشیدن…
چیزی که نمیتوانی متوقفش کنی.
حالا فقط میشمارم،
نه روزها و ساعتها را،
که فاصلهام تا لحظهای که دوباره ببینمت را