شاید خیلیا توی دنیای واقعیشون نتونن اون چیزی باشن که ته دلشونه…
شاید رویاهاشون یه جاییه که کسی دستش بهش نمیرسه، یه گوشهی خلوتِ ذهن…
میدونی؟ ذهن یه دنیای خصوصیه…
یه جایی که هیچکس دخالت نمیکنه، هیچ قضاوتی نیست، فقط خودتی و حسهات…
و من…
من فقط یه خواستهی ساده دارم…
میخوام توی اون دنیای رهای ذهنت،
یه جا واسه من باشه…
نه قهرمانت باشم، نه عشق رویاییت…
فقط یه همدل…
یه گوش امن… یه حضور آروم…
میخوام وقتی دلت گرفت، اولین کسی باشم که تو فکرت میاد…
میخوام توی تنهاییهات، همهکست باشم…
نه از سر نیاز، نه از سر عادت…
فقط چون دلت با من آرومه و تو پناه منی…
داشتنت، برای من یه افتخاره…
تو یه الماس نابی…
و من همهی خوبیهات رو
نه با چشم،
با دل میبینم