ویرگول
ورودثبت نام
Raha
Raha
Raha
Raha
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

نوشتن را دوس دارم...😍

دوست دارم بنویسم ، از زمان دبستان مینوشتم ،دفترهای خاطرات زیادی داشتم .اما هر کدام به دلایلی از بین رفتن .شاید دلیل هایم به ظاهر منطقی نبود اما قابل لمس و یه جورایی میشه گفت ناجی و کمک کننده بود به اوضاع و شرایط اون زمان....

ولی راستش را بخواهید دلم برای نوشته هایم تنگ شده .الانا خیلی حال و حتی سوادش رو کم دارم ،چون نوشتن مثل مسیر میمونه تا قدم میزاری و هی پیش میری روانتر میشه گویی راه ها برایت گشوده میشه ، کلمات و جمله ها خود به خود میان تا متن تو رو تکمیل کنند...با تمام اینها دلم میخاد بازم بنویسم تا شاید تونستم ایناروحفظ کنم ..اما از چه بنویسم .از غروب،از حال و اوضاع آدما از مشکلات از دلتنگی ها از نبودن ها ،از نامردی ها...؟؟؟میشود میان اینها از عشق گفت این کلمه عجیب که در هر حالتی که گفته شود باز تحریک کننده است گاهی حس خوب را گاهی حس بد گاهی هیجان و گاهی حسرت را ...اما من مثل همیشه به احترامش سرخم میکنم .به احترام عشق آری به احترام عشق ...چون بودنش باعث بوجود آمدن خیلی چیزا شاید حتی خود دنیا شده ..عشق معبود .عشق مادر به فرزند ،مادر مخلوق همان خدایی که خلقش کرد تا بنده اش را حفاظت کند حمایت کند و ..اما چه مهربان و پرعشقی است خدا.....روزی که درک کنیم خدا کیست و چقدر دوستمان دارد شاید دیگر چیزی برایمان جز خودش هیچ و بی معنی بشود . البته به این معنی نیست که عزیزی نداشته یا عزیزانمان را رها کنیم ،نه بلکه دوست داشتن اونا تو را به معبود و عشق مطلق نزدیکتر کند نه دورتر و سیاه و من برای همه این حال آرزو میکنم برای.مادگگگتو..‌ِِ حال و اوص

عشقروزمره نویسیخدانوشتن
۰
۱
Raha
Raha
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید