ویرگول
ورودثبت نام
Raha Farahani
Raha Farahaniعاشق کتاب ها هستم و بس......
Raha Farahani
Raha Farahani
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

ادم مکانیکی شروع همه چیز بود....

چه داستان هایی که پشت یک نقاشی پنهان شده ، چه خاطره ها و غم هایی که نمی خواهد از این صندوق اسرار بیرون بیاید اما نمی تواند ، همه چیز مرموز است حتی ان ادمک مکانیکی که نقاشی را کشیده است.............این فیلم داستان هوگو کابرت است که بعد از مرگ پدرش بدون اینکه کسی اطلاع داشته باشد ،در ایستگاه قطار ساعت ها را کوک می کرد . او به نوعی یتیم حساب می شد ، اما کسی نمی دانست پیرمرد اسباب بازی فروش ایستگاه قطار همان پدربزرگ هوگو است ، حتی خود پدربزرگ به خاطر دعوا با پسرش سال های سال او را ندید و خبری از اینکه نوه ای دارد ، نداشت. هوگو مجبور می شود برای پس گرفتن دفترچه خود که به دست پدربزرگ است در مغازه او کار کند و در همین حین راز هایی را می فهمد که سال های سال باعث افسردگی پدربزرگ شده است ، رازی که بر روی دوش پدربزرگ سنگینی می کند...........

فیلم هوگو از مارتین اسکورسیزی
فیلم هوگو از مارتین اسکورسیزی


فیلم هوگو هیچ شباهتی به بقیه فیلم های اسکورسیزی ندارد ، البته با توجه به فیلم هایی که ساخته ( برای مثال : خیابان های پایین شهر ، راننده تاکسی ، گاو خشمگین و..) از نظرم هوگو محبوب تر است. داستان شباهت زیادی به زندگی واقعی خود اسکورسیزی دارد. پسرکی که در ایتالیا زندگی می کرد اما اهل آنجا نبود، دنیای بیرون را از دریچه ی پنجره ی آپارتمانش تماشا می کرد، از طریق تلویزیون و تئاترهای کوچک جذب دنیای سینما شد، نزد کارگردان های بزرگ شاگردی کرد، و بعد وارد عرصه سینما شد. البته می گویند که بخشی از کتاب اختراع هوگو کابرت در فیلم به کار برده شده هست ، اما من نمی دانم . می شود کارگردان را از روی فیلم شناخت و در فیلم اقای ملیس جای اسکورسیزی قرار گرفته و کمی نزدیک به واقعیت زندگی او (منظورم نحوه اشنا شدن او با سینما است نه افسردگی ها و ....)بازی می کند.زمان فیلم بسیار زیاد بود ( فیلم ها حدود یک ساعت تا یک ساعت و سی دقیقه هستن اما فیلم هوگو دو ساعت و پنج دقیقه بود) چون اوایل فیلم فقط تعقیب و گریز بود زمان بیشتری را می گرفت ، از نظر من اگر کمی از ان را کم می کردیم و همین طور فواصلی که بین حرف های اول فیلم هوگو را بر می داشتیم ، قطعا زمان کمتر می شد. از نظر بازیگری هوگو بیشتر از بقیه روی من تاثیر گذاشت و حتی در قسمت اخر فیلم که به مامور قطار می گفت : (من دیگه نمی خوام تنها باشم تو که اینو خوب می فهمی) گریه ام گرفت ، و این یعنی بازیگر کار خودش را به درستی انجام داده است.بازیگری اقای ملیس را نمی توانستم درک کنم برای مثال افسردگی اش را یا ناراحت بودنش را ، شاید به خاطر مصنوعی بازی کردنش بود چون من او را شبیه همان ادم مکانیکی در فیلم می دیدم.با توجه با نکاتی که درباره بازیگر ها گفتم همه انها خوب بودند به جز اقای ملیس که اصلا نمی توانستم درکشان کنم.درباره فیلمنامه باید بگویم داستان و هدف کاملا خوب و بی نقص بود، چون در فیلم بلاخره اسکورتیزی به چیزی که می خواست به بیننده بفهماند، رسید. اما باید بگویم اگر قسمت هایی مانند ان خانم قهوه خانه دار و مردی که او را دوست داشت حذف می کرد ، بهتر بود زیرا خیلی نقش مهمی در فیلم نداشتن ولی بازیگر های معروفی در ان بازی کرده بودند (از نظرم واقعا بی معنی بود بازیگر مهم در نقشی بی هدف).بعضی مشکلاتی هم داشت که مانند ان خانم بی معنی بود. مثلا همان اقای داخل کتابخوانه چرا و با چه سندی به ان دو بچه اعتماد کرد (این واقعا مسخره است )و یا چرا یک بازرس قطار با بچه ها انقدر بد رفتار می کند و یا چرا ان ها در جایی زندانی می کند تا خانواده اش به دنبال او بیایندو.....و خیلی سوالات دیگر و مشکلاتی دیگر اما اگ از انها بگذریم، در نهایت واقعا خیلی دوستش داشتم.

نقد فیلم
۵
۰
Raha Farahani
Raha Farahani
عاشق کتاب ها هستم و بس......
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید