هیئت ممیزۀ دانشگاه که بر اساس «دستورالعمل طرز تشکیل هیأت ممیزه مؤسسه و وظایف و اختیارات آن»، صادره و ابلاغ شده از سوی وزارت علوم و تحقیقات، در دانشگاهها شکل میگیرد، یکی از ارکان مهم مسئول و تأثیرگذار در امر حفظ و ارتقاء جایگاه علمی دانشگاه است. هیئت ممیزه وظیفۀ رسیدگی و بررسی پروندۀ اعضای هیئت علمی به منظور ارتقاء مرتبه و تبدیل وضعیت، تصمیمگیری درخصوص کیفیت، پیشرفت یا رکود علمی اعضا و وظایف دیگری از این دست را بر عهده دارد. براساس دستورالعمل مذکور، اعضای هیئت ممیزۀ مشترک، متشکل از این افراد هستند: 1. رئیس دانشگاه؛ 2. معاونان آموزشی و پژوهشی دانشگاه؛ 3. یک تا سه نفر از اعضای هیأت علمی به انتخاب دانشگاه؛ 4. 13 تا 21 نفر از اعضای هیأت علمی با مرتبۀ دست کم دانشیاری، با رعایت شرط عضویت حداقل یک تن از اعضای هیئت علمی مؤسسات و دانشکدههای زیرمجموعه.
در هفتههای اخیر، بهمنظور تعیین عضو نمایندۀ دانشکدۀ علوم اجتماعی در هیأت ممیزۀ دانشگاه تهران، انتخابات میان دو تن از اساتید، دکتر جمشیدیها و دکتر عبداللهیان، با مشارکت اعضای هیأت علمی دانشکده برگزار شد. بر اساس گزارش دانشگاه در این انتخابات که با مشارکت حدود شصت نفر از اعضای هیأت علمی همراه بوده است، نتیجۀ شمارش آراء دو کاندید در ابتدای امر مساوی اعلام شده است. تا به اینجای کار نکتۀ خاص و جدیای وجود ندارد؛ اما بنا به گفتۀ مرکز انفورماتیک دانشگاه، پس از تساوی دو کاندید در تعداد آراء، برای تعیین عضو این هیئت اقدام به قرعهکشی شده و در نتیجۀ قرعهکشی دکتر عبداللهیان انتخاب شدهاند. یعنی در مکانیزم تعیین یکی از مهمترین جایگاههای تصمیمگیری که اهمیت ویژهای برای سطح علمی دانشکدهها و دانشگاه و همچنین هیئات علمی دارد، در نهایت امر شانس و قرعهکشی تعیینکننده بوده است!
در اجرای فرآیند انتخابات هیأت ممیزه، با دخیل کردن مؤلفۀ شانس به عنوان تصمیمگیرندۀ نهایی، علاوه بر نتیجۀ کلی، یعنی تخریب و وارد آمدن ضربۀ جدی به وجهۀ علمی و حرفهای دانشگاه تهران، سؤال و مسئلهای اساسی پیش میآید: آیا در شیوهنامۀ اجرای انتخابات در دانشگاه تهران، هیچ مکانیزم مکملی برای استفاده در شرایط تساوی آراء در نظر گرفته نشده است؟ اگر در نظر گرفته نشده که این مؤید نقصی جدی و زیانبار است؛ اما اگر در نظر گرفته شده است، چرا در این انتخابات روال قانونی طی نشده و در نهایت گویی صاحب این منصب با شیر یا خط انداختن بین دو کاندید مشخص شده است؟!
علاوه بر این مسئلۀ جدی، حواشی دیگری نیز در این نحوۀ برگزاری انتخابات بهوجود آمده است. از جمله اینکه با توجه به مجازی بودن رویۀ انتخابات، چه فرآیندی برای نظارت بر حسن اجرای آن توسط دانشگاه، دانشکده و نمایندگان کاندیدها در نظر گرفته شده است؟ تا جایی که ما اطلاع داریم، در اعلام نتیجه به اعضاء به این حد کفایت شده است که مضمونش این است: تعداد آراء مساوی شد؛ ما قرعهکشی کردیم و دکتر عبداللهیان انتخاب شد! همچنین در رابطه با اینکه به چه کسانی در این انتخابات حق رأی اعطا شده و آیا از صلاحیت شرکت در آن برخوردار بودهاند یا خیر نیز شبهاتی مطرح است. با توجه به آنچه تا کنون در وقایع مختلف از عملکرد ریاست دانشگاه و دانشکده دیدهایم، این قصور آشکار و تصمیم عجولانه در تعیین نماندۀ هیئت ممیزه به بدترین و غیرمنطقیترین شکل ممکن، تنها تأییدکنندۀ روند مسموم عدهای خاص برای تثبیت جایگاه و نفوذ خود در سالهای آتی، به شکلی غیرقانونی و غیرمتعارف است. در شرایط فعلی، بهنظر هر دانشجو یا تشکل دانشجویی باید این را وظیفۀ خود بداند که برای جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده از شرایط موجود دانشگاه و عدم حضور و عدم اطلاع غالب دانشجویان از اتفاقات رخ داده در فضای دانشگاه، اتفاقاتی مشکوک و غیرمتعارف از این دست را به اطلاع عموم رسانده و از به ثمر رسیدن آنها جلوگیری کند.