ویرگول
ورودثبت نام
احمد رفیعی
احمد رفیعیمشاور زیرساخت. موسس سایت آموزشی DockerMe.ir
احمد رفیعی
احمد رفیعی
خواندن ۲۱ دقیقه·۲ سال پیش

در مسیر دواپس: جمع بندی داکر (قسمت هشتم)

docker
docker

توقف در ایستگاه داکر:

توی این پست یه مقدار در مورد امنیت توی داکر صحبت میکنم و بعدش میرم سراغ یه سری بست پرکتیس‌ها و تجربه‌هایی که خودم توی کار با این ابزار داشتم. بعد از این پست میریم سراغ ابزارهای دیگه و یه جورایی میشه گفت فعلا آخرین پستمون در مورد داکر میشه، همین پستی که الان دارید میخونید!

خب یه مروری کنیم پست‌های قبلی رو:

  • دواپس چیه و چرا لازمه؟  اینجا در مورد دواپس و ضرورت استفاده از آن صحبت کردم.

  • چطور اپلیکیشن مناسب کلاد آماده کنیم؟ و اینجا توضیح دادم که چطور می‌تونیم یه اپلیکیشن مناسب کلاد توسعه بدیم.

  • چه عمقی از لینوکس برای دواپس لازمه؟ و اینجا توضیح دادم که کدوم موارد لینوکس برای دواپس الزامی هست که اول سراغ اون موارد بریم.

  • خودکارش کن,مشکلاتت حل میشه در اینجا در مورد اتومیشن و اینکه انسیبل چیه و چه کمکی به ما می‌کنه صحبت کردم.

  • در مسیر دواپس اینبار اجزای اصلی انسیبل تو این پست اجزای انسیبل رو معرفی کردم و آنها را شرح دادم.

  • در مسیر دواپس به داکر رسیدیم (قسمت اول) تو این پست داکر رو شروع کردیم و اونو معرفی کردیم.

  • در مسیر دواپس اینبار: پشت داکر چه خبره؟ (قسمت دوم) توی این پست در مورد تکنولوژی هایی که داکر ازشون استفاده میکنه توضیح دادیم.

  • تست نوشتن و شروع مسیر CI/CD (قسمت اول) توی این پست انواع تست رو بررسی کردیم و با ابزارهای CI/CD آشنا شدیم و یه مقایسه بین گیت‌لب و جنکینز داشتیم.

  • در مسیر CI/CD گیت رو بررسی می‌کنیم (قسمت دوم) توی این پست قبل ورود به گیت‌لب نیاز بود که گیت و ورژن کنترل سیستم ها رو یه بررسی کنیم.

  • در مسیر ‌CI/CD شناخت گیت‌لب (قسمت سوم) توی این پست اجزای گیت‌لب رو بررسی کردیم و با کامپوننت‌های مختلفی که داره بیشتر آشنا شدیم.

  • در مسیر ‌CI/CD پایپ‌لاین و رانر گیت‌لب (قسمت چهارم) توی این پست پایپ‌لاین و رانر گیت‌لب رو بررسی کردیم.

  • در مسیر CI/CD وریبل، گیت‌آپس و جمع‌بندی (قسمت پنجم) توی این پست وریبل‌های گیت‌لب رو بررسی کردیم و یه معرفی کوتاه از گیت‌آپس و آتودواپس کردیم و در انتها یه مقدار تجربه‌های خودم رو در گیت‌لب باهاتون به اشتراک گذاشتم.

  • در مسیر Observability، الک (قسمت دوم) توی این پست استک قدرتمند ELK رو بررسی کردیم.

  • در مسیر Observability، جمع بندی استک الک (قسمت سوم) توی این پست بقیه کامپوننت‌های استک الک رو بررسی کردیم و fluentd و fluentbit رو مقایسه کردیم و نهایتا یه معرفی هم روی opensearch داشتیم.

  • در مسیر Observability، استک پرومتئوس (قسمت چهارم) توی این پست یه معرفی اولیه داشتیم روی استک پرومتئوس.

  • در مسیر Observability، استک پرومتئوس (قسمت پنجم) توی این پست یه مقدار کامپوننت های استک پرومتئوس رو بیشتر بررسی کردیم.

  • در مسیر Observability، استک ویکتوریا (قسمت ششم) توی این پست استک ویکتوریا رو معرفی کردیم و سعی کردیم با پرومتئوس مقایسه‌اش کنیم.

  • در مسیر Observability، می‌می‌ر (قسمت هفتم) توی این پست در مورد ابزار میمیر از ابزارهای گرافانا توضیح دادیم و کاربردش رو بررسی کردیم.

  • در مسیر Observability، لوکی (قسمت هشتم) توی این پست در مورد ابزار گرافانا برای مدیریت لاگ یعنی لوکی توضیح دادیم و آخرشم یه معرفی کوتاه رو graylog داشتیم.

  • در مسیر Observability، تمپو (قسمت نهم) توی این پست در مورد تریسینگ توضیح دادیم و گرافانا تمپو رو بررسی کردیم و یه معرفی کوتاه روی Jaeger داشتیم

  • در مسیر Observability، گرافانا (قسمت دهم) توی این پست در مورد گرافانا و HA کردنش و همچنین یه سری از ابزارهاش مثل alloy , incident, on-call توضیح دادیم.

  • آغاز مسیر کوبر (قسمت اول) تو این قدم به معرفی ابزارهای ارکستریشن پرداختیم و مدارک کوبرنتیز رو بررسی کردیم.

  • کوبر سینگل ( قسمت دوم ) توی این قدم در مورد kubectl , kubeconfig توضیح دادیم و تعدادی ابزار رو معرفی کردیم که به کمک اونها میتونیم یک کوبرنتیز دمه‌دستی واسه تست‌هامون داشته باشیم.

  • کامپوننت‌های کوبر ( قسمت سوم ) توی این پست کامپوننت‌های مختلف کوبرنتیز رو بررسی کردیم و اجزای نودهای مستر و ورکر رو دونه دونه بررسی کردیم و توضیح دادیم.

  • پادها و مدیریت اونها در کوبرنتیز (قسمت چهارم) توی این پست در مورد پاد توی کوبرنتیز توضیح دادیم و موارد مربوط به اون رو بررسی کردیم.

  • ورک‌لودهای کوبر و مدیریت منابع کوبر (قسمت پنجم) توی این پست در مورد namespaceها توی کوبر توضیح دادیم و انواع ورک‌لود کوبر رو بررسی کردیم.

  • اگه لازم شد کوبر خودش گنده میشه‌! ( قسمت ششم ) توی این پست در مورد سه نوع ورک‌لود‌ مرتبط با scaling به صورت خودکار در کوبرنتیز توضیح دادیم.

  • نتورک کوبر (قسمت هفتم) توی این قسمت انواع سرویس توی کوبرنتیز رو بررسی کردیم و در مورد مفاهیم اینگرس و نتورک پالیسی توضیح دادیم.

  • استورج کوبرنتیز (قسمت هشتم) توی این قسمت در مورد انواع استورج توی کوبرنتیز توضیح دادیم و مفاهیم PV و PVC و Storage Class رو بررسی کردیم.

  • پراب، ریکوئست و لیمیت (قسمت نهم) توی این قسمت موارد مربوط به محدود کردن منابع کانتینر توی کوبرنتیز رو بررسی کردیم و در مورد انواع ‌probe ها توی کوبرنتیز توضیح دادیم.

  • پاد تو نود (قسمت دهم) توی این قسمت درمورد فرآیند انتقال پاد به نود مناسب مفاهیم پیشرفته‌تری مثل affinity و anti-affinity و taint و toleration رو بررسی کردیم.

  • اولویت پاد و امنیت (قسمت یازدهم) توی این قسمت در مورد تعیین اولویت برای پادها و جنبه‌های مختلف امنیت در کوبرنتیز توضیح دادیم.

  • کنترل دسترسی به کوبر (قسمت دوازدهم) توی این قسمت در مورد مراحل دسترسی به api کوبرنتیز صحبت کردیم و بعدش مفاهیمی مثل سرویس اکانت رو توضیح دادیم.

  • دیزاین کلاستر (قسمت سیزدهم) توی این قسمت در مورد طراحی و دیزاین یک کلاستر و روش‌های مختلفی که داره توضیح دادیم و همچنین تفاوت روش‌های مختلف تقسیم منابع در کلاسترها را بررسی کردیم.

  • مالتی تننسی در کوبر (قسمت چهاردهم) توی این قسمت چالش‌های مربوط به داشتن چند مستاجر بر روی کلاستر کوبرنتیز توضیح دادیم.

  • هلم (قسمت پانزدهم) توی این قسمت پکیج منیجر معروف کوبرنتیز یعنی Helm رو بررسی کردیم و در موردش ویژگی‌ها و کاربردهاش توضیح دادیم.

  • سی آر دی و اُپراتور (قسمت شانزدهم) توی این قسمت در مورد اینکه چطوری یه ریسورس کاستوم شده به کلاستر اضافه کنیم توضیح دادیم و مفهوم اُپراتور رو توی کوبر بررسی کردیم.

  • نصب کلاستر با kubeadm (قسمت هفدهم) توی این قسمت قدم به قدم نحوه نصب یک کلاستر کوبرنتیز رو با استفاده از ابزار kubeadm توضیح دادیم.

  • نصب کلاستر با kubespray (قسمت هجدهم) توی این قسمت نحوه نصب کلاستر با یه پروژه خیلی خوب به نام کیوب اسپری که یه انسیبل خفن برای ستاپ کلاستر رائه میده رو توضیح دادیم.

  • نصب کلاستر با rancher (قسمت نوزدهم) توی این قسمت توضیح دادیم که چطور با استفاده از ابزار RKE یک کلاستر کوبرنتیز راه‌اندازی کنیم.

توصیه می‌کنم که حتما این پست‌ها رو هم مطالعه کنید. بریم که ادامه بدیم.

Docker Security
Docker Security

امنیت در داکر:

توی چهار حوزه اصلی امنیت داکر رو میشه بررسی کرد:

  • اول امنیتی داخلی در سطح کرنل که بهمون قابلیت های نیم اسپیس و سی گروپ رو میده.

  • دوم بررسی حمله هایی که میتونه به دیمن داکر صورت بگیره.

  • سوم حفره های امنیتی که توی کانتینرها به صورت پیش فرض یا به سبب استفاده کاربرها ایجاد میشه.

  • چهارم هم هاردنینگ فیچرهای امنیتی کرنل و نحوه ارتباطش با کانتینرها

Container Security:

به صورت کلی ما یه مبحثی تحت عنوان کانتینر سکیوریتی داریم که به امنیت در کانتینرها و زیرساخت‌های آنها می‌پردازد. این موضوع فارغ از داکر برای هر سرویسی که کانتینر ایجاد می‌کند صادق است. اینجا سعی می‌کنم که به صورت مختصر اشاره‌ای به موضوع امنیت و موارد پیرامون آن داشته باشم. حتما می‌دونید و نیازی نیست که بیشتر توضیح بدم امنیت خیلی مهمه. اونقدر مهم که می‌تونه موجودیت سرویس ما رو تحت شعاع قرار بده. یعنی می‌تونه کل سرویس رو نابود کنه. پس باید بهش دقت کنیم و برای اون برنامه داشته باشیم.

Docker Security
Docker Security


با توجه به اینکه کانتینرها از کرنل لینوکس به صورت مشترک استفاده می‌کنند. اگر یکی از کانتینرها دچار مشکل امنیتی شود این امکان وجود دارد که کرنل لینوکس هاست و کانتینرهای دیگه‌ای که روی آن هستند نیز دچار مشکل شوند. همین طور اگر ایمیج‌هایی که استفاده می‌شود آسیب‌پذیری امنیتی داشته باشند نیز این امکان وجود خواهد داشت که این آسیب‌پذیری روزنه‌ای برای ورود به سمت کانتینرهای دیگه و کرنل لینوکس هاست باشد. از این رو بررسی و پایش امینت کانتینرها خیلی اهمیت داره. در ادامه به برخی از موارد مهم کانتینر سکیوریتی اشاره می‌کنم.


trivy
trivy

پایش آسیب‌پذیری‌های امنیتی: (Vulnerability scanning)

همواره یکی از مهمترین مواردی است که به راحتی می‌توان آن را انجام داد. بررسی و پایش آسیب‌پذیری‌های امنیتی در زمان ایجاد ایمیج و سپس در زمان استفاده از آنها به صورت کانتینر که می‌تونه جلوی بروز خیلی از مشکلات رو بگیره. ابزارهای زیادی برای این کار وجود داره که من خودم Trivy رو پیشنهاد می‌کنم که برای aquasecurity است که خیلی ابزار خوب و قابل اعتمادیه. به راحتی می‌تونیم با استفاده از اون ایمیج‌ها، کانتینرها، فایل‌سیستم‌ها و حتی داکرفایل‌های خودمون رو بررسی و پایش کنیم. یه نکته‌ی مهم اینکه ما می‌تونیم قسمت و مرحله‌ای از پایپ‌لاین ساخت ایمیج خودمون رو به Security Scan اختصاص بدیم و با استفاده از آن ایمیج‌هایی که ایجاد می‌کنیم رو به صورت خودکار همواره اسکن و پایش کنیم. خوبه که بدونیم و حواسمون بهش باشه که ما باید رجیستری‌ خودمون که ایمیج‌ها رو داخل آن نگهداری می‌کنیم رو هم به صورت منظم و طبق برنامه پایش و بررسی کنیم.


multi stage
multi stage

استفاده از مالتی استیج و ایجاد ایمیج‌های کوچیک:

یکی از نکات مهم تو ساخت ایمیج اینه که ما تا جایی که می‌تونیم ایمیج‌های کوچیک‌تری ایجاد کنیم. مالتی‌استیج یک روش بسیار مناسب برای این کار است. تعداد ابزار و اپلیکیشن کمتر امکان آسیب‌پذیری کمتری را به همراه خواهد داشت. این فکت خیلی ساده‌ای هست. هر چقدر تعداد اپلیکیشن کمتری داشته باشیم به همون نسبت احتمال حمله‌ی کمتری رو هم خواهیم داشت. به این نکته خیلی دقت کنید. البته این موضوع رو ما تو سرورهای لینوکس هم رعایت می‌کنیم و سعی می‌کنیم که همواره تعداد اپلیکیشن و ابزار کمتری روی سرور داشته باشیم یا به عبارت دیگه هر چیزی که می‌خواهیم نصب کنیم دلیل مشخص و موجهی برای آن خواهیم داشت. یکی از موضوعات مهم دیگه اینکه از ایمیج‌هایی استفاده کنیم که منبع آن برای ما مشخص و مورد تایید است. گرفتن ایمیج از منابع متفرقه می‌تواند مخاطرات زیادی رو برای ما به همراه داشته باشد.


Linux Hardening
Linux Hardening


امنیت داکر هاست:

یکی از نکات مهم تو کانتینر سکیوریتی امنیت سرور لینوکسی هست که داکر روی آن نصب و پیکربندی شده. اگر امنیت آن سرور پایین باشه مخاطرات زیادی رو برای ما ایجاد می‌کنه و سرویس‌ها و اپلیکیشن‌‌هایی که روی آن ایجاد کردیم رو تو وضعیت خطر قرار می‌ده. کسی که به سرور لینوکس ما دسترسی داشته باشه و بتونه به سرویس داکر هم دسترسی پیدا کنه می‌تونه به تمامی کانتینرهای ما دسترسی کامل داشته باشه. این نکته‌ی خیلی مهمی است که باید همواره هاردنینگ (مجموعه اقداماتی که باعث افزایش امنیت سرور ما می‌شود) رو جدی بگیریم و کاری کنیم که سرور لینوکس ما امن‌تر باشد.

برخی از نکات مهم دیگه:

  • بهتره که سرویس داکر رو به صورت Rootless Mode راه‌اندازی کنیم. با این کار سرویس داکر به همراه کانتینرهای آن با دسترسی غیر از روت اجرا می‌شوند که بسیار تو امنیت آنها تاثیر گذار خواهد بود.

  • همواره سعی کنید داکر هاست و سرویس داکر خودتون رو به روز نگه‌ دارید. با این کار خیلی از مشکلات آسیب‌پذیری‌های امنیتی برطرف می‌شود.

  • وقتی شما ایمیج اپلیکیشن خودتون رو داخل یک رجیستری خصوصی قرار می‌دید نگهداری و پایش دسترسی‌های اون رجیستری خیلی اهمیت پیدا می‌کنه. باید مدیریت درستی روی دسترسی‌های اون رجیستری داشته باشید که چه کسانی امکان Pull کردن و چه کسانی امکان Push کردن به داخل آن را خواهند داشت.

  • سعی کنید حتما از ایمیج‌های رسمی تا جای امکان استفاده کنید. حتما برای ایمیج‌های خودمون از تگ مشخص استفاده کنیم. استفاده از تگ latest اصلا توصیه نمی‌شه و بهینه است که از تگ مشخص برای ایمیج‌های خودمون استفاده کنیم. این موضوع تو اسکن کردن و بررسی آ‌سیب‌پذیری امنیتی می‌تونه خیلی به ما کمک کنه. حتما مهمه که تا جای امکان یک نسخه از ایمیج رو داخل هاست خودتون داشته باشید و اگر امکانش رو داشتید ایمیج‌های خودتون رو sign کنید. حواسمون باشه تو داکرفایل حتما از پکیج‌های Verified شده استفاده کنیم.

Hadolint
Hadolint
  • خوبه که با استفاده از lintهایی که وجود داره داکرفایل خودمون رو بررسی کنیم تا از Unsafe Misconfiguration هایی که ممکنه وجود داشته باشه جلوگیری کنیم. ابزار Hadolint یک linter مناسب برای داکرفایل می‌باشد که می‌توانیم با استفاده از آن داکرفایل خودمون رو بررسی کنیم.

  • یه نکته‌ی دیگه در ایمیج‌ها اینه که خوبه تا جای ممکن حجم‌ آنها رو پایین نگه دارید. موضوع دیگه‌ای که خیلی اهمیت داره Build Time هست که باید سعی کنید آن را هم پایین نگه دارید. به نظر من بیلد تایم از حجم مهم‌تره و باید سعی کنیم تا جای امکان آن را پایین نگه‌ داریم. گاهی پیش میاد ما با اضافه کردن یه لایه و استفاده بهینه‌تر از Cache زمان بیلد خودمون رو به شدت کاهش می‌دهیم. این کار به شدت توصیه می‌شه. پس حواسمون به این نکته باشه.

  • جداسازی نتورک‌های کانتینرهای کمک می‌کند که امنیت بیشتری رو تجربه کنیم. مثلا شبکه‌ی دیتابیس‌ها رو از وب سرویس‌ها جدا کنیم خیلی می‌تونه کمک کننده باشه. سعی کنیم تا جای امکان از نتورک host برای کانتینرهای خودمون استفاده نکنیم.

  • بهتره برای دستور Restart از آپشن On-Failure با تعداد مشخص تلاش مجدد استفاده بشه. این آپشن در صورت خرابی کانتینر با چند بار تلاش از خرابی و اختلال در عملکرد هاست جلوگیری می‌کند. این آپشن در مقابل آپشن‌های دیگه امکان بهتری را در اختیار ما قرار می‌دهد.

  • حواسمون باشه که دیتاهای حساس همانند پسوردها و توکن‌ها و سرتیفیکیت‌ها رو داخل ایمیج خودمون قرار ندیم. این دیتا‌های حساس نباید داخل داکرفایل و ایمیج وجود داشته باشد.

  • حتما سعی کنید که برای ایمیج‌های خودتون healthcheck بنویسید. این موضوع خیلی می‌تونه تو نگهداری سرویس و کانتینرها به ما کمک کند.

  • یه نکته‌ی مهم اینکه هر چقدر دسترسی ایمیج و کانتینر پایین‌تر باشد امنیت بیشتری رو تجربه خواهیم کرد. به عنوان مثال اگر دسترسی کانتینر پایین باشد و در صورتی که کانتینر با یک آسیب‌پذیری مورد حمله‌ی مهاجم قرار گیرد و دسترسی ‌آن در اختیار مهاجم باشد این طوری تنها می‌تواند روی آن کانتینر کاری انجام دهد و عملا اکشن بیشتری روی هاست و کانتینر‌های دیگه نمی‌تونه بزنه.

  • یکی از نکات دیگه که خیلی می‌تونه کمک کننده باشه اینه که فایل‌سیستم‌هایی رو که می‌خوایم به صورت read-only مانت کنیم و داشته باشیم. این طوری امنیت بیشتری رو می‌تونیم تجربه کنیم. در این صورت malware و موارد دیگه نمی‌تونن در صورت نفوذ اقدامی انجام دهند.

  • حتما به دسترسی سوکت داکر دقت کنید. اگر این دسترسی برای کاربر دیگه‌ای وجود داشته باشد به صورت کامل به سرویس داکر دسترسی داشته و همانند کاربر root می‌تواند روی آن اکشن بزند. این موضوع خیلی اهمیت داره و باید بهش دقت کنیم.

  • میزان منابع هر کانتینر رو به اندازه‌ی نیاز آن محدود کنیم. اگر سقف مشخصی برای آن ایجاد نشود مهاجم در صورت دسترسی به کانتینر می‌تواند روی هاست آن تاثیر گذاشته و آن را نیز دچار اختلال کند.

  • دو دستورالعمل ADD و COPY برای انتقال فایل و دایرکتوری به ایمیج استفاده می‌شود. در صورت عدم نیاز به قابلیت‌های خاص ADD حتما از COPY استفاده کنید. یعنی تا جای ممکن داده‌ها رو از جاهای دیگه دریافت نکنید ابتدا آنها رو به هاست خود بیاورید و پس از بررسی با استفاده از COPY آنها رو داخل ایمیج خود قرار بدید.


dockerize
dockerize

چطوری پروژمون رو داکرایز کنیم؟

یه چند سالی هست که من سعی می‌کنم سرویس یا پروسه‌ای به جز روی داکر بالا نداشته باشم. یعنی هر چیزی که باشه حتما داکرایزش می‌کنم. معمولا تحویل ما به این صورت است که پروژه رو همراه با داکرفایل به همراه HLD کامل پروژه‌ تحویل می‌گیرم. اگر تیم توسعه هم نتونه داکرفایل رو بنویسه خودمون کمکشون می‌کنیم و داکرفایل رو می‌نویسیم. حالا ما چی داریم داکرفایل که نحوه‌ی بالا آمدن سرویسمون رو نشون می‌ده و HLD که نحوه‌ی ارتباط سرویس‌ها با هم به همراه موارد دیگه‌ای همانند دیتابیس‌ها و … هستش. مابقی موارد مثل دیتابیس‌ها، کش‌ها، کیوها و … رو هم به صورت داکری بالا میاریم. تو داکرایز کردن پروژه‌ها حتما به موارد زیر دقت کنید:

  • پورت‌هایی که لازم دارید رو فقط پابلیش کنید و از پابلیش کردن پورت اضافی حتما خودداری کنید.

  • حتما دیتاهای مهم رو به صورت والیوم از کانتینر‌ها خارج کنید.

  • از والیوم‌هایی که دارید بکاپ بگیرید.

  • برای ارتباط بین کانتینرها نیازی نیست پورتی پابلیش کنید. آنها به صورت داخلی می‌تونند باهم صحبت کنند و نیازی به پابلیش پورت نیست.

  • حتما حتما از قابلیت سرویس دیسکاوری داکر استفاده کنید و با اسم سرویس‌های خودتون رو صدا کنید.

  • تو این اکوسیستم مسیر آماده شدن ایمیج با داکرفایل‌ هست و مسیر بالا آمادن کانتینرها کامپوز‌فایل هست. حتما از این دو تا مسیر ایمیج‌ها و کانتنیرهای خودتون رو ایجاد کنید.

  • سعی کنید که ایمیج‌ اپلیکیشن‌هاتون رو تو رجستری خصوصی خودتون نگهداری کنید.

  • سعی کنید که برای داکرفایل Best Practiceها رو که قبلا تو پست داکرفایل توضیح دادیم رو رعایت کنید.

  • داکرایز کردن خیلی تو اتومیشن به ما کمک می‌کنه و می‌تونیم به خوبی CI/CD داشته باشیم.

  • با استفاده 12Factor-app که قبلا در موردش پست نوشتیم و استفاده از زیرساخت داکر می‌تونیم به خوبی اپلیکیشن خودمون رو تو محیط‌های مختلف دیپلوی و بررسی کنیم.

معرفی منابع:

سایت خودم: (DockerMe.ir)

سال ۱۳۹۷ بود که داکرمی رو ایجاد کردم. سایتی که توی اون به آموزش داکر می‌پرداختم و هم ویدئو داشت و هم بلاگ پست می‌نوشتم. خیلی دوستش دارم. کلی براش زحمت کشیدم و تو زمینه‌ی داکر یکی از اولین منابع هست که می‌تونم بهتون معرفی کنم. البته یکم بعدش خیلی بی‌حوصله شدم و رها کردم همه چیز رو و وضعیت سایت بهم ریخت که الان دوباره داریم براش وقت میذاریم و درستش می‌کنیم که بهتر بشه.

پروژه سمپل‌ آموزشی: (Docker_training_with_DockerMe)

طی این چند ساله خیلی پیش اومده که برای سازمان‌ها و شرکت‌های مختلف داکر آموزش بدم. در کنار اسلاید‌های آموزشی نیاز داریم که تمرین داشته باشیم و سناریو انجام بدیم تا مواردی که آموزش دیدیم رو به صورت کارگاهی فرا بگیریم. این پروژه کلی سناریو و سمپل داره که بهتون کمک می‌کنه تا داکر رو بهتر یاد بگیرید و تمرین کنید.

معرفی منابع دیگر:

به نظرم این دو تا کتاب خیلی خوبه و می‌تونه کلی بهتون کمک کنه. کتاب Docker Up and Running و کتاب Docker in Action که تو هر دو تا کتاب داکر رو به خوبی شرح و بسط دادن. البته حتما سایت خود داکر رو هم ببینید که کامل تمام موارد رو توضیح داده و می‌تونه بهترین مرجع برای کار با داکر باشه.


Ahmad
Ahmad


من و تجربه‌هام:

تقریبا از سال ۹۷ دارم با داکر کار می‌کنم و خیلی موارد زیادی رو تو این مدت تجربه‌ کردم. خیلی موارد هست که شاید از حوصله خارج باشه. اینجا چند تا موضوع رو بهش می‌پردازم که می‌تونه نکات خوبی داشته باشه.

Cattle not Pets:

این یه قاعده‌ی خیلی باحالی هست. ما با کانتینرهای خودمون به صورت Cattle یعنی مثلا گاو یا گوسفند یا به صورت کلی دام رفتار می‌کنیم. یعنی وقتی طوری بشه مثلا پاش بشکنه دیگه نمی‌بریمش درمانگاه تا پاش رو کچ بگیریم و درمانش کنیم یا عملش کنیم. تو این طور مواقع اون رو می‌فرستیم به سمت کشتارگاه! شاید یکم خشن و بی‌رحم به نظر برسه ولی قاعده‌ی دامداری اینو می‌گه. ولی اگر همین اتفاق برای Pet ما بیافته نه تنها پاش رو گچ می‌گیریم بلکه کلی هم هزینه‌ می‌کنیم تا اگر نیاز باشه عمل خوبی انجام بشه که بتونه دقیقا به زندگی عادیش برگرده. تفاوت این دو تا نگاه خیلیه. تو مدیریت و نگهداری کانتینرها ما همانند Cattle با آنها رفتار می‌کنیم. اگر دچار مشکل بشه آن رو پاک می‌کنیم و یه کانتینر دیگه ایجاد می‌کنیم. اینجا منطق ما اینه که هر آن چیزی که این کانتینر از روی آن بالا آمده داخل ایمیج است و اگر به دیتایی هم نیاز داشته باشه داخل والیوم است. برای همین به راحتی می‌تونیم State قبلی خودمون رو داشته باشیم و بتونیم روی آن برگردیم.

تجربه‌ی لاگینگ درایور داکر:

تو خیلی از پروژه‌ها ما از مدیریت لاگ مرکزی استفاده می‌کنیم. یعنی یه سامانه‌ی لاگینگ داریم که لاگ‌ها رو به سمتش می‌فرستیم. معمولا این سرویس‌ها درایور برای داکر دارند که با استفاده از آن می‌تونیم لاگ‌ها رو به راحتی سمت لاگینگ مرکزی بفرستیم. معمولا من از Grafana Loki استفاده می‌کنم و درایور اون رو هم برای داکر نصب و کانفیگ می‌کنم. این طوری تمام کانتینرهام لاگ‌هاشون رو سمت سرویس لوکی می‌فرستند. حالا این وسط اگر اختلالی برای نتورک یا سرویس لاگینگ من ایجاد بشه تمام داکر دیمن‌های من کند می‌شوند و به مشکل می‌خورند. برای جلوگیری از این مشکل بهتره که به جای استفاده از درایور لوکی از خود Promtail استفاده کنیم که لاگ‌ها رو بفرسته و از روی فایل بخونه. این طوری شاید پرفورمنس کمتری داشته باشه چون داره از روی فایل می‌خونه ولی در زمان بروز مشکل برای لاگینگ یا نتورک، دیگه سرویس داکر من رو از کار نمی‌اندازه و کارایی اون رو مختل نمی‌کنه.

داکرایز کردن برای CI/CD بهتر:

قبلا هم گفتم حتی اگر تو پروژه‌ای داکرایز کردن جزو استپ‌های پروژه نباشه باز من حتما داکرایزش می‌کنم. این کار خیلی تو نگهداری سرویس و ایجاد CI/CD برای اون به من کمک می‌‌کنه. نگهداری رو خیلی برام ساده‌تر می‌کنه چون طبق همون قاعده‌ی Cattle not Pets به راحتی می‌تونم State قبلیم رو مجدد از روی ایمیج ایجاد کنم و زمان رفع مشکلم رو خیلی کاهش می‌ده و هم می‌تونم به خوبی نسخه‌ گذاری کنم و در صورت امکان و نیاز تغییراتم رو به صورت بدون وقفه اعمال کنم. تو CI/CD هم ما نیاز داریم که State قبلی خودمون رو کلین کنیم تا بتونیم State جدید رو جایگزین آن کنیم. وقتی داکرایز کرده باشیم این اتفاق به خوبی انجام می‌شه و می‌تونیم به راحتی با تغییر ایمیج‌ها استیت‌هایی که لازم داریم رو ایجاد کنیم و یا بریم روی State مد نظر خودمون.

داکرفایل و بست‌ پرکتیس‌ها:

داکرفایل یکی از مهمترین مواردی است که باید تو این اکوسیستم بهش دقت کنیم. با استفاده از داکرفایل می‌تونیم ایمیج‌های خودمون رو آماده کنیم. تو ایجاد داکرفایل کلی آیتم هست که اگر بهشون دقت کنیم می‌تونیم ایمیج درستی رو آماده کنیم. مثلا اینکه باید دقت کنیم که حتما ایمیج‌هامون Rootless باشند یا اینکه وقتی دستور kill برای آنها ارسال می‌شه کانتینر و پروسه‌ی داخل آن به چه صورت بمیرد. کلی موضوع دیگه هست که با رعایت آنها می‌تونیم ایمیج درستی آماده کنیم که باعث می‌شه به خوبی سرویس رو نگهداری و پایش کنیم. تو داکرفایل و استفاده درست از قابلیت‌های آن می‌تونیم به خوبی سرویس‌های خودمون رو ایجاد و مدیریت کنیم تقریبا می‌تونم بگم که اکثر مشکلات ما تو مدیریت کانتینرها بر می‌گرده به ایمیج آن که به درستی ایجاد نشده.

کامپوز‌فایل و محیط‌های مختلف:

کامپوزفایل بهترین راه برای ایجاد کانتینر از روی ایمیج است. ما تو کامپوزفایل نحوه‌ی بالا اومدن کانتینر به همراه نتورک و والیوم‌ و تمام مواردی که نیاز داریم رو مشخص می‌کنیم. یعنی به صورت کامل تمام سناریوی که لازم داریم تا ایمیج به کانتینر تبدیل شود و بالا بیاید رو می‌نویسم. تمام ارتباطات آن به همراه کان فیگ‌ها و … که نیاز دارد رو تو همون کامپوزفایل قرار می‌دهیم. این طوری تمام مسیر ما به صورت کد خواهد بود. ساخت ایمیج‌ها با استفاده از داکرفایل و بالا آمدن کانتینرها با استفاده از کامپوز فایل خواهد بود. تمام مسیر به صورت کد می‌باشد و کاملا قابل تکرار خواهد بود. همواره سعی کنید که یک کامپوز کامل داشته باشید که با استفاده از آن بتونید سرویس‌های خودتون رو تو محیط‌های مختلف به راحتی ایجاد کنید و بالا بیارید. دقت کنید همواره از یک ایمیج تو تمام محیط‌های خود استفاده کنید و یک کامپوز داشته باشید که با استفاده از وریبل‌های متفاوت سرویس‌ خودتون رو به صورت متفاوت تو محیط‌های مختلف بالا بیارید. یک ایمیج و یک کامپوز با وریبل‌های مختلف در محیط‌های مختلف، این یک روش خیلی خوبی است و بسیار توصیه می‌شود.

انجام اتومیشن‌ و کلاسترینگ:

هر پروژه‌ای بدون اتومیشن و کلاسترینگ اصلا نمی‌تونه بزرگ بشه. برای بزرگ شدن و پاسخ به درخواست‌های زیاد نیاز داریم که سمت کلاسترینگ بریم و اتومیشن یکی دیگه از ملزومات آن خواهد بود. براتون یه مثالی می‌زنم. چند سال پیش که کرونا بود نمایشگاه کتاب می‌خواست به صورت آنلاین برگزار بشه. اولین بارش بود و کلی هم براش تبلیغات رفته بودن. نتیجه‌ی این دو تا موضوع این شد که ما ترافیک خیلی عجیب و غریبی رو تجربه کردیم. ساعت ۱۰ صبح نمایشگاه شروع می‌شد ولی ما از ۹ صبح کاملا Down بودیم. یک ساعت قبل از شروع عملکرد سایت بهم ریخته بود و به درستی سرویس نمی‌داد. چند تا موضوع بود که منو تو اون رخداد نجات داد. اول اینکه تمام سرویس‌ها داکرایز بود. این موضوع کمک می‌کرد که بتونم به خوبی آنها رو اسکیل کنم و تغییر بدم. اگر تغییری هم برام مطلوب نبود به راحتی بتونم برگردم به استیت قبلی خودم. موضوع دوم که خیلی بهم کمک کرد اتومیشن بود. برای همه‌ کارهایی که می‌خواستم انجام بدم اتومیشن داشتم تو زمان‌هایی که باید اسکیل می‌کردم و خیلی وضعیت خوبی نداشتم چون تقریبا ۳۰ الی ۴۰ ساعت بود که مداوم کار کرده بودم و نخوابیده بود، به درستی تونستم کارم رو پیش ببرم و انجام بدم. موضوع سوم هم کلاسترینگ بود که با استفاده از آن سرویسم رو به خوبی اسکیل کردم. نکته‌ی مهم این بود که از قبل ساختار درست و استانداردی رو ایجاد کرده بودم و تو زمان وقوع رخداد به دادم رسید و تونستم با استفاده از آن سرویس خودم رو اسکیل کنم و بتونم اون ایونت رو به خوبی طی کنم. اگر این موارد رو انجام نداده بودم اون پروژه کاملا از دست می‌رفت. البته جا داره بگم که داشتن مشاور خیلی مهمه و برای مواقع حساس می‌تونه راهگشا باشه. کسی که دانش و تجربه‌ی بالایی داره و می‌تونه با راهکارهایی که ارائه می‌ده زمین بازی رو عوض کنه. تو این ایونت حضور دوست و استاد عزیزم آقای حسین آیت کنارم خیلی موثر بود و اگر نبود می‌دونم که به سلامت این ایونت رو نمی‌تونستم طی کنم.

میرور رجیستری و استفاده از کش:

تو پروژه‌های داکرایزی حضور میرور رجیستری و یا بهتر بگم راهکار درست دریافت ایمیج یکی از موارد مهمی است که باید بهش دقت کنیم و براش راه حلی داشته باشیم. من خودم پیشنهادم استفاده از nexus هست که خیلی می‌تونه کمک کنه. از nexus می‌تونیم به صورت mirror registry و repository استفاده کنیم. یعنی هم برای ریپوهای apt و python و … هم برای ایمیج‌های داکرمون کاربرد داره. بعدا هم که می‌خوایم سمت کوبرنتیز بریم برای اون موضوع هم می‌تونه خیلی بهمون کمک کنه. به صورت کلی شما باید یه راهکار درست و دائمی برای دریافت ایمیج‌های خودتون داشته باشید که بتونید به راحتی از تحریم‌هایی که صورت گرفته عبور کنید.


این میشه پست آخر داکرمون فعلا و در ادامه مسیر به سراغ ابزارهای بعدی میریم. امیدوارم بعدا بتونیم باز برگردیم و توی داکر بیشتر عمیق شیم.

مراقب خودتون باشید. 🌹🐳🌹




خوبه که داکرمی رو تو جاهای مختلف فالو کنید. پذیرای نظرات شما هستیم.

🫀 Follow DockerMe 🫀

🔔 Follow YouTube 🔔

📣 Follow Instagram 📣

🖇 Follow LinkedIn DockerMe🖇

🔎 Follow Linkedin Ahmad Rafiee 🔎

🕊 Follow Twitter 🕊

داکرci cdامنیتتجربه
۱۶
۲
احمد رفیعی
احمد رفیعی
مشاور زیرساخت. موسس سایت آموزشی DockerMe.ir
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید