
کمتر از یک ماه دیگر، برای بار دوم در زندگیم مهاجرت خواهم کرد و این بار به کشوری که نه تنها زبانش رو بلد نیستم، بلکه هیچ درکی از آداب و فرهنگ مردمش هم ندارم و همهی دانستههام از اون، محدود میشه به یک سفر سه روزه در قالب یک کنفرانس.
معمولا همهی مهاجران درباره یک موضوع اتفاق نظر دارند. اگر از سختیهای مهاجرت جون سالم به در ببری، لذت کشفیات جدید و سبک زندگی متفاوت در دنیای جدید به اندازهای زیاد هست که دیگه انگیزهای برای برگشت نداشته باشی. برای من و همسرم، این فرآیند جاافتادن در ترکیه خیلی کوتاه بود. تقریبا بعد از شش ماه کاملا جا افتاده بودیم و به قولی مهر استانبول افتاد به دلمون. استانبول برامون پر بود از شبنشینیهای لذتبخش و دوستان ترک و ایرانی متعدد که جای خالی خانواده رو برامون پر میکردند. استانبول برامون شده بود یک تهران خوشگل بزک دوزک کرده و شاد, که یه پاش در حال رقص بود و پای دیگرش تو هزار و یک کافه کوچیک و بزرگ همیشه شلوغ شهر. خلاصه که به طرز عجیبی تو این شهر داشتیم لذت میبردیم و ریشه میدواندیم. تا اینکه طی یک تماس تلفنی تقریبا پنج دقیقهای، یک از اعضای هیاتمدیره شرکت پیشنهاد کاری جدیدی بهم داد و شهر بعدی جایی نبود جز بانکوک!
تجربه سه روزهی من از بانکوک خیلی خلاصه بود. ترافیک وحشتناک، کارگرهای جنسی کنار خیابون که حتی میترسیدی از کنارشون رد شی و بوهای عجیب و غریب که همه جای شهر شنیده میشد. اما هم من و هم همسرم وقتی نشستیم به تصمیمگیری درباره قبول کردن و یا نکردن پیشنهاد شغلی من، خیلی زود تصمیم به رفتن گرفتیم. اگر بخواهم فقط یک دلیل رو به عنوان دلیل اصلی انتخابمون بیان کنم، قطعا و قطعا علاقه جفتمون به یادگیری هست. عمیقا باور دارم هیچ چیزی در زندگی آموزندهتر از دایورسیتی نیست. دایورسیتی در فارسی به صورت تنوع، گوناگونی، چندسانی و عدم تشابه معنی شده. اما برای ما دایورسیتی یک مفهوم سادهای داره: اونچیزی که یادمون بندازه دنیا فقط رو عقیده ما نمیچرخه و وجود تفاوتها در عقیده، نژاد، رنگ، پوشش، طبع غذایی، دین، سبک موسیقی، تعریف سکس، زیبایی و هزار تا چیز دیگه نه تنها طبیعی، بلکه لازم و زیباست!
حالا دوباره روز از نو و روزی از نو. دوباره خروج از محیط امن، دوباره کلی ترس جدید از مواجه شدن با تجربیات نو، دوباره کلی سرچ تو گوگل برای هر سوال کوچک و بزرگ، دوباره تنهایی، دوباره دلتنگی و البته دوباره رشد و یادگیری!
برای پاسخ به دوستانی که احتمالا از طریق شبکه های اجتماعی مختلف خواهند پرسید (و اینکه مطمئن بشم متن رو تا انتها خوندن :دی) باید بگم که قرار هست به عنوان Sales Director در وبسایت Kaidee در تایلند، مشغول به کار بشم. Kaidee یک وبسایت نیازمندی در تایلند هست (مثل دیوار و شیپور در ایران) و از بخت خوب من، تیم خیلی درست و حسابی و خفنی دارند که قرار هست کلی ازشون یاد بگیرم.
ممنون.