تصویر کاور #رادیوپالیسی برشی است از نقاشی لودویگ لانگه، نقاش آلمانی با عنوان «طاق دروازهٔ آتن و آگورای رومی از چشمانداز غربی» (عکس 1).
این مطلب، توضیحیاست دربارهٔ این نقاشی و عنوان عریض و طویل آن.

این صحنه پیوند زیادی با محتوای پادکست رادیوپالیسی دارد. اول این که این طاقِ لبپَرشده را رومیها به عنوان ادای دین و یادمانی برای تمدن یونان در آتن بنا کردند. دوم این که در کنار جایی بنا شد که مهمترین تصمیمات آتنیها آنجا گرفته میشد: آگورا که بعدها معروف شد به آگورای رومی.
اما #آگورا چه بوده؟ آگورا به یونانی یعنی محل اجتماع؛ مردم در آگورا جمع میشدند تا دربارهٔ مسائل مهم حکومتداریشان صحبت کنند یا تصمیمات مهم جنگی بگیرند. بعدتر آگورا محل بازار مرکزی شهر هم شد. چون مثلاً آتنیها با بردههای خود به آنجا میرفتند و بردهها داخل بازار خریدها را انجام میدادند.
در حالیکه بردهها به خرید مشغول بودند، مردمان آزاد در آگورا جمع میشدند و به بحث و صحبت دربارهٔ همه چیز از جمله حکومت میپرداختند. گفته شده آگورا جایی بود که افلاطون برای اولین بار صحبتهای سقراط را میشنود و شیفتهٔ فلسفه میشود و بعدها «آکادمی» را تأسیس میکند.
پس آگورا نقطهٔ تقاطع سه نهاد مهم بشری است: #بازار، #سیاست و #حکمت. به همین دلیل، به نظر ما، سردر آگورای رومی که در آتن قرار دارد، نماد خوبی برای یک #پادکست دربارهٔ سیاستگذاری است. خوشبختانه این سردر تقریباً به همین شکلی که در قرن نوزدهم نقاشی شده باقی مانده است. (عکس 2)
اما یک مسجد (به نام مسجد فتحیه) و حمام و کلیسایی که در پشت این سردر تصویر شدهاند متأسفانه از بین رفتند. در جلوی تصویر هم گویی بازماندهٔ #جامعه_مدنی را میبینیم. مردی که روی خرابهٔ یک دیوار نشسته و گویی دارد با حسرت به ویرانهٔ آگورای رومی نگاه میکند.
