داستان

نقطه

داشتم نقطه ی پایان مقاله ام را می گذاشتم که همسرم بلند گفت :یالا زود باش دیر شده گفتم بذار این نقطه رو بذارم در حالی که مانتواش را با عجله می پوشید گفت یه عالمه آدم منتظر اون نقطه اند با تاکیدگفتم :چسبون.گفت :اوه حالا کجاشو دیدی نمی دونی وسطای سالن چه خبره!اون ته تهاش که دیگه غوغاس .آماده شدم .جای پارک گیر نمی آمد .

وارد سالن همایش شدیم پر از جمعیت بود همه جوان بودند .پس از من خانمی وارد سالن شد صدای کف و هورای جوان ها بلند شد . من پشت تریبون رفتم

«به نام خدا »

یکی از ردیف جلو با صدای بلندگفت :بسم الله الرحمن الرحیم مقدمه ای مواخره ای ....

ادامه دادم «ما از مدرنیته چه سهمی بردیم مدل ماشین شما چیه؟مدل گوشیت چیه ؟

از ته سالن صدا می آمد «اه»

ادامه دادم «نه می دونیم دمکراسی چیه؟ نه می دونیم حزب چیه ؟ نه جامعه مدنی »

عده ای از وسط سالن به طرف تریبون هجوم آوردند و به طرفم هر چیزی که در دستشان بود را پرت کردند و سخنرانی ام را قطع کردند بعد از من آن خانم پشت تریبون و شروع کرد به سخنرانی .

«لب به طورطبیعی خوش رنگ و زیباست. متاسفانه به خاطر زندگی بد و ناسالم بد رنگ می شود و ما به آن رژ می زنیم و به خاطر آن از ما اشکال می گیرند پوست به طور طبیعی شفاف و لطیف است اما با این رژیم غذایی نامناسب و آلودگی آب و هوا تیره و کدر می شود و ما مجبوریم به خاطر زیبا جلوه دادن آن از انواع لوازم آرایشی استفاده کنیم درست شنیدید گفتم زیبا. بشر شیفته ی زیبایی است از شما می پرسم ساق پای زن شهوت زاست یا زیبا. پس این ساپورت چی داره که که برعلیه ش قانون تصویب کردند و هر کسی که میپوشه رو جریمه می کنند ما صد هزار تومن هارو میدیم »همزمان کف زدن و هورا ها شنیده میشد نصف سالن از سر جایشان بلند شدندو او را تشویق کردند .