برمودا

برادرم می گفت:«مگه نگفتم کامپیوترتو دیپ فریز کن.»

گفتم :«کامپیوتر من دوست منه موبایل من دوست منه نمی خام عین تو فسیل بشن.»درهمین لحظه یک پیامک رسید «بچه ها دور هم جمع شدن زود بیا.»

راننده ی تاکسی سیاه پوشیده بود و آگهی ترحیمی را روی شیشه ی عقب ماشین چسبانده بود.مسافری که در صندلی جلویی نشسته بود پیراهن یقه دیپلماتی پوشیده بود.او ریش گذاشته بود و عینک فتوکرومیک زده بود.و به مردم توی پیاده رو اشاره می کرد و می گفت :«بدحجابی همه جا هست از امر به معروف و نهی از منکر خبری نیست. »یکی از مسافرها گفت «تو رو توی قبر اون که نمی خان بذارن» . وقتی رسیدم آرش گفت:«بچه مثبت بازم با وسایل حمل و نقل عمومی اومدی؟» ترنم گفت:«دلم پکید دلم میخاد باز بخونم می خام تو لا مینور دکلمه کنم.»

آرش گفت:«خودم ترانه شو میگم »ترانه گفت :« چی با من بودی ؟»فرهاد که داشت برای همه قهوه می ریخت، گفت :«با تو نیستن .دارن در مورد آهنگ حرف می زنن.»ترانه گفت:« یه نخ سیگار به من بدین » رو کرد به من و گفت:«چی شده دمغی ؟!»گفتم :«دارم از ایران میرم. میرم سوییس ادامه تحصیل بدم.»ترانه گفت:« تو نباشی من دق می کنم !» ترنم گفت :«خودتو لوس نکن.»

عصر؛ توی خانه؛ از شرکت اقامتی مهاجرتی تماس گرفتند و گفتند ویزا و پاسپورتم آماده است و اینکه خانواده میزبان برایم پیدا شده و شنبه پرواز دارم . پدرم در حالی که داشت ریشش را شانه می کرد به برادرم گفت :«چند تخته فرش دستباف که قرار بود به حجره بیارن، آوردن؟»برادرم گفت :«بله آقا جون آوردن .گذاشتمشون تو انبار .»به پدرم گفتم:«بابا شنبه دارم از ایران میرم .»گفت :«انتظار نداری که حلوا حلوات کنم !بچه مطرب، اقتصاد هم شد رشته ! آدم باید پا جای پای پدرش بذاره و دنباله رو اون باشه. » برادرم گفت :«این راه که تو میری به ترکستان است .»

شنبه توی فرودگاه دوستانم برای بدرقه ام آمده بودند برادرم هم بود من را کناری برد و با ناراحتی گفت:«تو خجالت نمی کشی با دو تا دختر نامحرم و پسر بی اصل و نسب هم گروه شدی ؟!» گفتم :«اینا دوستای اجتماعی من هستن . رابطه ما هم فقط رابطه ی کاریه »ترانه گفت:«برو خوش باش .جاتو خالی می کنیم سوغاتی یه ترانه ی توپ بیار !»

توی هواپیما در حالی که بروشوری که شرکت مهاجرتی به من داده بود را نگاه می کردم این اطلاعات را می خواندم

شعار ملی: یکی برای همه، همه برای یکی

سرود ملی: مزموز سوویس

پایتخت

برن
۴۶°۵۷′ شمالی ۷°۲۷′ شرقی

بزرگترین شهر

زوریخ

زبان رسمی

آلمانی
ایتالیایی
فرانسوی
رومانش

نوع حکومت

جمهوری فدرال

نام حاکمان
• جمهوری پارلمانی

اولی ماورر
پاسکال کوچپین

مساحت

-

مساحت

۴۱٫۲۸۵کیلومتر )مربع (۱۳۶

-

‌آب‌ها (٪)

۴.۲

جمعیت

-

سرشماری

۷٬۵۹۱٬۴۰۰
) ۹۵ام(

-

تراکم جمعیت

۱۸۱.۴)‎/km۲‏ (۶۱ام

تولید ناخالص داخلی

تخمین ۲۰۰۷()

-

مجموع

۲۹۶.۲ میلیارد )دلار (۳۸ام

-

سرانه

۳۸٬۷۰۶) دلار (۶ام

شاخص توسعه انسانی (۲۰۰۶)

۰٫۹۵۵ (بالا) (۷ام)

واحد پول

فرانک سوئیس (CHF)

منطقه زمانی

UTC (ساعت جهانی+۲)

-

تابستانی (DST)

CEST) (ساعت جهانی

دامنه اینترنتی

‎.ch‏

پیش‌شماره تلفنی

+۴۱

و عکس طبیعت زیبای سوییس را می دیدم ناگهان متوجه یکی از مسافرها شدم که داشت با مهماندار حرف می زد صدایش آشنا به نظرم رسید .کمی که دقت کردم دیدم همان مرد یقه دیپلماتی بود؛ که توی تاکسی دیده بودم کمی تعجب کردم کراوات زده بود ریشش را تراشیده بود.

وقتی رسیدیم توی لابی فرودگاهی در زوریخ خانواده ی میزبانم که عکس بزرگ شده ام را دردست گرفته بودند منتظرم بودند . کنارشان رفتم به انگلیسی سلام و احوالپرسی کردم پدر خانواده میانسال بود با من دست داد و گفت :« یوهان هستم » همسرش را نشان داد و گفت :«مادرت سوزان »پسرش را که حدود بیست سال سن داشت را نشان داد و اسمش را که جک بود گفت . بعد نوبت رسید به خواهر کوچکترم که سارا نام داشت باز متوجه همان مرد که کنار راننده تاکسی زنی ایستاده بود ؛شدم به اوکه جوان و زیبا بود می گفت:« صیغه. صیغه.» او هم به انگلیسی می گفت که متاهل است.

هوا ابری بود . توی راه پدر خانواده می گفت که به ایران باستان علاقه مند است و اینکه تخت جمشید را دیده است ماشین جی پی اس داشت .می گفت:« رسمو روش زندگی در اینجا با ایران خیلی فرق میکنه شما نفتو میفروشین پولشو میخورین .ما کار می کنیم مالیات می دیم کشور ما با مالیات اداره میشه.»

توی آپارتمانشان وسایلم را جا به جا کردم اتاقم با جک یکی بود پدر خانواده کنارم آمد و گفت که می داند گیتاریست هستم گفت که مایل است مرا در یک آموزشگاه موسیقی ثبت نام کند . جک کامپیوتر داشت برایم اکانت درست کرد و اجازه داد از کامپیوترش استفاده کنم .

ــ اولین ایمیلم:«دلم برای همه تنگ شده .وقتم پر میشه. هوا بیشتر اوقات ابری و بارانیه .گاهی از دل تنگی بغض می کنم. میرم کلاس گیتار . پاره وقت کار میکنم خانواده میزبان خوبی دارم .»

ــ دومین ایمیلم:« خانواده میزبانم کشاورزی می کنند با آنها کار کردم . برداشت محصول را جشن گرفتیم اینجا شادی آزاد است و شاد بودن راحت . ولی من غمگینم .»

ــ سومین ایمیلم:«دارم میفهمم پول چیه! هر روز عکس هایی که ایمیل کردینو نگاه می کنم اگه نمیتونم ایمیلاتونو جواب بدم بخاطر اینکه که وقتم پره . یاد خاطراتی که با هم داشتیم میافتم . درسم سخته . هالوین رو جشن گرفتیم کلی خندیدم خانواده میزبانم گفته اند که اگه واحدامو خوب پاس کردم یه سورپرایز برام دارن . چند تا دوست پیدا کردم .»

ــ چهارمین ایمیلم :«سورپرایزم این بود که برای تفریح به یکی از پیست های اسکی کوه های آلپ رفتیم کلی برف بازی کردیم نمی تونستم اسکی کنم و هی زمین می خوردم سرخوردن خیلی کیف می داد .»

پنجمین ایمیلم:«با اینکه تو یه کشور چند زبانه هستم ولی بخاطر دوستایی که دارم کمتر احساس تنهایی می کنم دارم برای پایان نامه ام آماده میشم تازه فهمیدم چرا میگن اقتصاد کشورمون بخاطر مصرف گرایی ضعیفه . کشاورزی و صنعت پیشرفته و ریشه دار اینجا اقتصادش رو قدرتمند کرده. بانکداری و بیمه ؛پشتوانه ی اقتصادن. شکلات و ساعت سوییس مشهوره براتون میارم.»