
بسیاری از ما اطلاع داریم که صنعت مد یکی از آلوده کنندهترین صنایع در سرتاسر جهان است به طوری که آن را دومین صنعت آلوده محیط زیست نامگذاری کردهاند. اما چرا؟ شاید در نگاهی گذرا و بدون باریک بینی چنین مسئلهای عجیب به نظر برسه که چه طور صنعتی به زیبایی و ظرافت دنیای مد چنین آلوده کننده است؟ در ادامه به بررسی فست فشن و زیان آن به محیط زیست میپردازیم.
مد و دنیای آن:
ماهیت دنیای مد بر تنوع شکل گرفت به صورتی که در بازههای زمانی بسیار کوتاه لباسهای گذشته فرد از مد افتاده و مد جدیدی جایگزین آن میشود. اما اساسا تاریخ لباس بر چنین ایدهای شکل نگرفت، در جوامع گذشته بشر تنها برای محافظت از خود در برابر طبیعت و برای حفظ شرم و حیای خود از لباسها استفاده میکردند، اما به مرور زمان جنبههای دیگری مانند زیبایی لباس و مسائل اقتصادی پای به عرصه گذاشت بنابراین برای رونق تولید، لازم بود که مردم به سرعت لباس خود را تغییر دهند و در طول سال، لباسهایی با طرحهای متنوع را به تن نمایند. بنابراین مفهوم فست فشن در دنیای مد شکل گرفت.
فست فشن چیست؟
فست فشن در دنیای مد به تغییرات بسیار سریع اطلاق میگردد که در واقع برای رونق تولید در هر سال چندین ترند ارائه میشود که بر اساس آن پارچهها و لباسهای جدید متنوعی در طول سال تهیه و تولید میشود.
اما کجای این مورد نابهجاست و چرا این مسئله باعث دغدغه بسیاری از طرفداران محیط زیست شده است؟
اگر فرض کنید که صنعت نفت آلوده کننده ترین صنعت جهان است، صنعت فشن با انتشار ده درصد از گاز کربن جهانی دومین رتبه را به خود اختصاص داده است.
یکی از مواد رایج مورد استفاده در تولیدات فشن، پلیاستر است که به دلیل قیمت پایین و تنوعپذیری از آن به وفور استفاده میشود.
پلی استر از فیبرهای مصنوعی پایه نفتی ساخته میشوند و سالانه بالای ۷۰ملیون بشکهی نفت برای تولید این پارچه مورد نیاز هست.
پلی استرها در حقیقت نیاز به دویست سال زمان برای تجزیه شدن دارند ، از طرفی شستشوی لباس هایی با الیاف مصنوعی باعث آلودگی آبهای زیر زمینی نیز شده است.
از طرف دیگر بسیاری از رفتارهای موجود در صنعت فشن، به خصوص در قرن گذشته آسیب بسیار شدیدی به حیوانات و انواع جانداران زده است، رفتارهایی مانند استفاده از پوست جانورانی مانند کروکودیلها و دیگر حیوانات که علاوه بر اینکه این مسئله بسیار غیر انسانی است، به کلیت محیط زیست صدمات جدی وارد کرد.
هدر رفت آب در صنعت مد:
در تهیه انواع پارچه، چه در مرحله تولید و چه در مرحله رنگ مقدار بسیار زیادی آب مصرف و آلوده میشود.
به عنوان مثال پنبه به عنوان پرکاربردترین متریال برای تولید پارچه در جهان است که برای تولید پنبه آب خیلی زیادی استفاده میشود. برای تولید هریک کیلو پنبه بیست هزار لیتر لیتر آب مورد نیاز است.
یا برای تولید یک شلوار جین حدود هفت هزار لیتر آب استفاده میشودکه این میزان معادل مصرف شخصی یک فرد طی حدود پنج تا شش سال است.
این تنها بخشی از آلودگی این صنعت است اما راه حل در چیست؟
مد پایدار راه حلی عالی است تا تاثیر خودمان را در آلوده نکردن محیطزیست، نشان دهیم.
در حقیقت مد پایدار اصطلاحی است که به مدی گفته میشود که حامی محیطزیست است.
مد پایدار بر اساس قوانین و اصول خاصی که دارد، در حمایت از محیطزیست و آلوده نکردن زمین، گام برمیدارد.

قوانین کلی مد سبز در چیست؟
قانون اول : تقاضا واقعی است، یعنی تولید لباس بر اساس نیاز کاربران انجام شود.
مزیت اینکار این است که از تولید انبوه لباسهای سریدوزی شده جلوگیری میشود.هر لباس منحصر بهفرد است و علاوهبر این، حقوق مصرف کنندگان و تولیدکنندگان لباس رعایت میشود.
کیفیت در مد پایدار بسیار مهم است. در تولید لباسی که دوستدار محیطزیست باشد باید از مواد اولیه با کیفیت بالا استفاده کرد تا بتوان طول عمر پارچه و لباس را افزایش داد.
قانون دوم: تعمیر لباس ها
تعمیر لباسها به وسیله خیاط و حتی خود فرد یکی از اصول مد پایدار و سبز است به گونهای که حتی میشود لباسهای کهنه خود را با اندکی خلاقیت تغییر کاربری داد و در مصارف دیگر استفاده کرد. به عنوان مثال ویدیوهای آموزشی که سعی در تبدیل شلوار استفاده شده به دامن و... دارند.
قانون سوم : استفاده از لباس های دست دوم
در گذشته نگاه افراد به لباس های دسته دوم چندان مناسب نبود اما با گذر زمان استفاده به جا و مناسب آنها به خصوص در لباس های مجلسی و گران جا افتاد که همین امر تاثیر بسزایی در کاهش تولید لباس های اضافی گذاشته است.
بیایید مراقب سیاره آبی خود باشیم
به قلم پوریا نجفی شیوا از تیم پارچه ربانی